Καταναλώνω, άρα υπάρχω (consumo, ergo sum)

Άλλο ένα Black Friday έφτασε, πλήθος διαφημίσεων μας προετοιμάζουν για την «άγια» αυτή μέρα, ενώ ακόμη και μια καραντίνα τον πιστό καταναλωτή δεν τον τρομάζει! Είναι η μέρα που οι τιμές φαίνονται να πέφτουν κάθετα. Είναι η μέρα που οι άνθρωποι συρρέουν ως λαοθάλασσα σε καταστήματα με το πορτοφόλι στο χέρι έτοιμοι να ξοδέψουν. Είναι η μέρα που κάθε προϊόν αποτελεί μια μοναδική και άχρηστη προσφορά. Έχουμε σκεφτεί όμως, τι πραγματικά σηματοδοτεί αυτή η μέρα και ποιές είναι οι συνέπειες της τόσο για τους/τις εργαζομένους/ες όσο και για εμάς τους/τις ίδιους/ες ως καταναλωτ(ρι)ές;

Συνέχεια
Posted in Uncategorized | Tagged , | Σχολιάστε

«Η μεγάλη με τους μπάτσους σχολή…»

Με αφορμή το περιστατικό της επίθεσης στον Πρύτανη της ΑΣΟΕΕ, δόθηκε η ευκαιρία στην Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας να εφαρμόσει αυτά που πάντα ήθελε στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση. Την περασμένη Δευτέρα συγκλήθηκε η σύνοδος των Πρυτάνεων με την παρουσία του Πρωθυπουργού και λοιπών κυβερνητικών στελεχών, οι οποίοι εξέφρασαν σκέψεις για εφαρμογή ενός απαράδεκτου πολιτικού προγράμματος εντός των κοινωνικών μας χώρων. Ίδρυση ειδικού αστυνομικού σώματος «προστασίας» των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων με την συνδρομή αστυνομικής βοήθειας, face control, αυστηροποίηση του ποινικού πλαισίου για αδικήματα τελούμενα εντός του πανεπιστημιακού χώρου, κάμερες ασφαλείας ήταν όλα όσα ακούστηκαν από τον Πρωθυπουργό, με την στήριξη των ομοϊδεατών του.

Συνέχεια
Posted in κείμενα συγκυρίας | Tagged , , , , , | Σχολιάστε

NO ZACKIE, NO PEACE

Είμαστε γεμάτα στοργή

Στις 21/09/2018 στην οδό Γλαδτώνος δολοφονήθηκε ο Ζακ Κωστόπουλος, η Zackie Oh, ακτιβιστής του ΛΟΑΤΚΙ+ κινήματος, drag queen, αγωνίστρια. Ο καταστηματάρχης του κοσμηματοπωλείου ξυλοκόπησε άγρια τον Ζακ, σε δημόσια θέα, με πλήθος κόσμου να παρατηρεί, επειδή νόμιζε ότι ήταν χρήστης με σκοπό να τον ληστέψει, πράγμα που διαψεύστηκε ύστερα από τοξικολογικές εξετάσεις. Όταν κατέφθασε η αστυνομία, προέβη στη γνωστή πρακτική της, ακινητοποιώντας τον με αχρείαστη βία και συνεχίζοντας να τον χτυπά. Εκείνη τη μέρα έγινε δολοφονία, από το κράτος και τα αφεντικά, η δολοφονία ενός ακόμη καταπιέζομενου υποκειμένου, μιας αδελφής μας. Εκείνη την περίοδο είδαμε τον κοινωνικό καννιβαλισμό σε όλες του τις εκφάνσεις.
Αμέσως, τα αστικά ΜΜΕ προσπαθώντας να συγκαλύψουν τη δολοφονία, προέβαλλαν τον Ζακ ως χρήστη που βρισκόταν σε επήρεια, ενώ παράλληλα η έμφυλη ταυτότητα του τον έκαναν να πληροί τα κριτήρια του «επικίνδυνου» για την τάξη τους, παρόλο που βρισκόταν ακίνητος και αιμόφυρτος στο έδαφος, παρόλο που δεν κρατούσε κάποιο όπλο, παρόλο που δεν ήξεραν καν γιατί κατευθυνόταν προς το κοσμηματοπωλείο. Εμάς αυτό δε μας κάνει εντύπωση, καθώς η τοξικοφοβία αποτελεί μια αντίληψη που ενυπάρχει ευρέως στην ελληνική κοινωνία. Έχουμε δει πως τα υποκείμενα αυτά τα αντιμετωπίζουν ως κατώτερα, ως μη ανήκοντα στην κοινωνία, ως εχθρούς εν τέλει. Ξέρουμε πως το κράτος τους χρησιμοποιεί σαν αντικείμενα προκειμένου να εξυπηρετεί τους σκοπούς του, πως η κοινωνία εξακολουθεί να τους αποκλείει.
Αφού αποκαλύφθηκε η ταυτότητα της Zackie, ξεκίνησαν πάλι τα αισχρά σχόλια. Δεν είναι η πρώτη φορά που ερχόμαστε αντιμέτωπες με την έμφυλη καταπίεση. Μέσα σε μια πατριαρχική κοινωνία, που οι εξουσιαστικές σχέσεις ανάμεσα στα έμφυλα υποκείμενα αποτελούν δομικό στοιχείο της, όπου αποκλείεται το κάθε τι διαφορετικό, κάθε θηλυκότητα υφίσταται καταπίεση. Από τα σχόλια που ακούμε καθημερινά στο δρόμο όταν περπατάμε, τα πρότυπα που μας επιβάλλουν, τις σεξιστικές συμπεριφορές καθηγητών στη σχολή, τις παραβιαστικές συμπεριφορές, την ενδοοικογενειακή βία, τους ξυλοδαρμούς, τους βιασμούς και τις γυναικοκτονίες, είναι φανερό πως στοχοποιούμαστε λόγω της θηλυκότητας μας.
Το φεμινιστικό κίνημα παλεύει καθημερινά για τα αυτονόητα, για την άρση της καταπίεσης κάθε έμφυλου υποκειμένου. Μια πρόσφατη νίκη ήταν η νομική κατοχύρωση του «Χωρίς συναίνεση είναι βιασμός». Ωστόσο δεν αρκεί μια θεσμική λύση για να εξαλειφθεί η πατριαρχία. Δεν επαναπαυόμαστε σε όσα μας δίνουν cis-straight λευκοί Έλληνες βουλευτές, ταξικά αντίπαλοι μας. Επίσης, βλέπουμε ότι τα όργανα απονομής δικαιοσύνης ακόμη και τώρα έχουν διαλέξει πλευρά. Στην υπόθεση της Zackie, η κατηγορία για τους αστυνομικούς δεν είναι καν ανθρωποκτονία, αλλά θανατηφόρα σωματική βλάβη, είδαμε να κωλυσιεργείται η διαδικασία εδώ και δύο ολόκληρα χρόνια, είδαμε να καθυστερούν δύο μέρες να συλλάβουν τον κοσμηματοπώλη, είδαμε να μην διαφυλλάσσεται ο τόπος του εγκλήματος για έρευνα, είδαμε να γίνεται προσπάθεια από το αστικό κράτος σύσσωμο να κρύψει το συμβάν κάτω από το χαλί.
Εμείς δε θέλουμε όμως πλέον να μετράμε νεκρές. Παλεύουμε καθημερινά στο δρόμο, τη δουλειά, τις σχολές και τις γειτονιές μας ενάντια στην πατριαρχία, το σεξισμό, την ομοφοβία, την τρανσφοβία, την τοξικοφοβία. Στον δικό μας κόσμο χωράνε όλες/οι/α. Ονειρευόμαστε μια κοινωνία χειραφετημένη και πολύχρωμη, μια κοινωνία στο ύψος των αναγκών κάθε καταπιεζόμενου υποκείμενου. Όπως άλλωστε έχει πει και η αγαπημένη μας Zackie: «Δεν ξέρω για εσάς αλλά εγώ έχω αποφασίσει ότι η δική μου επανάσταση θα γίνει με ξέκωλα, δυνατή μουσική, φτερά και πούπουλα και γκλίτερ, αλλά θα γίνει και μαζί με όσες και όσους διαφέρουν ή έχουν άλλη αισθητική, τρόπους, ζωές, αλλά μας βλέπουν όλες και όλους ως ίσες και άξιους αγάπης και σεβασμού».
Δεν είμαστε όλες εδώ λείπουν οι δολοφονημένες. Δε θα ανεχτούμε να υπάρξουν άλλες.

ΌΛΕΣ/Α/ΟΙ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 21/10 ΣΤΙΣ 9:00 ΣΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗ ZACKIE (ΔΕΛΓΕΡΗ 4).

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Για μια κοινωνία χρωματιστή, απέναντι στο μαύρο του ρατσισμού.

[Έκτακτο ανακοινωθέν: Τραγικό δεν είναι ότι κάηκε η Μόρια. Τραγικό είναι ότι υπήρξε]

Πριν από λίγες εβδομάδες πήρε φωτιά το camp της Μόριας. Μέσα σε λίγες ώρες παρακολουθήσαμε τις εξαγγελίες του Πρωθυπουργού, ο οποίος πριν το πόρισμα, κατηγόρησε ως εμπρηστές τους πρόσφυγες, που «δε σέβονται τη φιλοξενία της Ελλάδας και προκαλούν», καθιστώντας εμφανή την πρόθεση του να προβάλει μόνο εκείνους ως εγκληματικά στοιχεία. Ακόμη κι αν η φωτιά ήταν προϊόν εξέγερσης των προσφύγων απέναντι στην εξαθλίωση που βίωναν, εμείς γνωρίζουμε πως ηθικός αυτουργός είναι οι εκάστοτε κυβερνήσεις, που διαμόρφωσαν τις συγκεκριμένες συνθήκες και ακολούθησαν εγκληματικές πολιτικές. Για το λόγο αυτό είμαστε μαζί με τους πρόσφυγες σε κάθε πράξη αντίστασης. Ωστόσο, αν η φωτιά δεν ήταν αποτέλεσμα εξέγερσης αλλά προϊόν μισανθρωπίας ενός φασιστικού κομματιού της τοπικής κοινωνίας, είμαστε, φυσικά, απέναντι στις ναζιστικές πρακτικές και πάλι μαζί με πρόσφυγες και προσφύγισσες. Άλλωστε, μέρος της τοπικής κοινωνίας είχε ήδη εκφράσει ρητορικές μίσους απέναντι σε κατατρεγμένους ανθρώπους, εμποδίζοντας για παράδειγμα την αποβίβαση προσφύγων από βάρκες που κατέφθαναν στις ακτές της Λέσβου ή και με λεκτική βία, ακόμη και απέναντι σε έγκυες προσφύγισσες.

Η κυβέρνηση, έπειτα από το κάψιμο της Μόριας δεν άλλαξε ιδεολογική πρακτική, δεν κατανόησε ότι οι πρόσφυγες είναι άνθρωποι καθώς και ότι είναι αδιανόητο να στοιβάζονται στα camps με απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης. Έτσι, αντί να εκκινήσει τις διαδικασίες μεταφοράς προσφύγων στην ενδοχώρα, να επισπεύσει τις διαδικασίες απόκτησης ασύλου και να επιτρέψει ελεύθερη μετακίνηση, βρήκε πρόσφορο έδαφος για την υλοποίηση ενός κλειστού κέντρου κράτησης – φυλακής σ’ άλλο μέρος του νησιού, στο Καρά Τεπέ. Ενώ λοιπόν 15.000 πρόσφυγες βρίσκονταν αποκλεισμένοι/ες και άστεγοι/ες στον περιφερειακό δρόμο του νησιού χωρίς τα στοιχειώδη και ενώ η τοπική κοινωνία βίωνε έναν κοινωνικό αναβρασμό, η Κυβέρνηση για να επιτύχει το σχέδιο της, έστειλε στη Μυτιλήνη μονάδες καταστολής  προκειμένου να αποκλείσουν, να εκφοβίζουν και εν τέλει να αναγκάσουν τους πρόσφυγες να μεταφερθούν σε μία νέα φυλακή, καταστέλλοντας παράλληλα κάθε προσπάθεια παροχής βοήθειας στους πρόσφυγες από τους αλληλέγγυους.

Συνέχεια
Posted on by ΑΡιστερή ΕΝότητα Νομικής | Σχολιάστε