Αντί καλωσορίσματος

Η συναίνεση μέλους της ΔΑΠ δεν είναι απαραίτητη για την εγγραφή σου

Μετά από μια χρονιά κούρασης, φροντιστηρίων, πίεσης μέσα σε ένα εξοντωτικό σύστημα εξετάσεων ήρθε η ώρα των εγγραφών. Η πρώτη σου επαφή με τη νομική είναι οι πράσινοι και μπλε που σε περιμένουν σε κάθε γωνία, πρόθυμοι  να σου πουλήσουν φιλία, να σε «εξυπηρετήσουν» και να σε γράψουν στη σχολή. Γραψ’ τους  και γράψου μόνος/η σου. 12 χρόνια σχολείο, μάλλον μπορείς.
Αν όμως κοιτάξεις πέρα από αυτά, θα δεις ότι το πανεπιστήμιο είναι ένας από τους ελάχιστους δημόσιους και δημοκρατικούς χώρους της ελληνικής κοινωνίας. Με όλες τις  παθογένειές του, παραμένει ένας χώρος ανοιχτός, που μπορείς να προβληματιστείς, να συζητήσεις, να πολιτικοποιηθείς, να αμφισβητήσεις ένα δεδομένο σύστημα αξιών.

Μία κοινωνία στα όρια

Η κατάσταση που θα αντιμετωπίσεις στη σχολή έρχεται να προστεθεί στα οξυμένα προβλήματα που βιώνουμε στην καθημερινότητά μας. Τα νομοθετήματα της λιτότητας, κατ’ επιταγή της τρόικα και της ΕΕ, η νεανική ανεργία (53%), η καταστολή, η ανυπαρξία εργασιακών δικαιωμάτων, η ιδιωτικοποίηση της υγείας, τα καθοδηγούμενα ΜΜΕ, το ξεπούλημα δημόσιου πλούτου συνθέτουν ένα σκηνικό κοινωνικής καταστροφής.

Η εξαθλίωση των «από κάτω» εντείνεται. Οι μισθοί και οι συντάξεις συρρικνώνονται, ενώ παράλληλα τα πάντα φορολογούνται βαρύτατα (με το μεγάλο κεφάλαιο να είναι στο απυρόβλητο), οι σχέσεις των ανθρώπων εμπορευματικοποιούνται, οι αυτοκτονίες πληθαίνουν, τα κέρδη των λίγων αυξάνονται σε μία κοινωνία που διαρκώς ερημοποιείται.

Πόσες φορές ακούσαμε ότι «αυτά τα μέτρα θα είναι τα τελευταία»; Ότι «τα μνημόνια αποτελούν σωτηρία και ευλογία για τον τόπο»; Ότι «μαζί τα φάγαμε»;

Όλα αυτά δείχνουν ότι η κρίση είναι ευκαιρία για τους «από πάνω». Στο χέρι μας όμως είναι να κάνουμε την κρίση ευκαιρία για μας! Ευκαιρία ανατροπής ενός άδικου συστήματος, ευκαιρία για τους πληττόμενους να συνειδητοποιήσουν τη θέση και τη δύναμη τους ακόμα και να οραματιστούν ένα κόσμο διαφορετικό.

Μπροστά στη φασιστική απειλή

Πάνω στην ανέχεια ενός ολόκληρου λαού επενδύει ένα νεοφασιστικό υποκείμενο: Η Χρυσή Αυγή. Το «κόμμα» αυτό έχει πάψει προ πολλού να αποτελεί κομμάτι του κοινωνικού περιθωρίου, αλλά έχει νομιμοποιηθεί πλέον στη συνείδηση του ελληνικού λαού. Η εδραίωση αυτή απεικονίζεται και στην είσοδο της στο κοινοβούλιο, αλλά κυρίως στην ανεμπόδιστη καθημερινή της δράση.

Βαθιά συνδεδεμένη με τον υπόκοσμο, με ιεραρχία και πειθαρχία συμμορίας, βασιζόμενη στην καλλιέργεια της εικόνας μίας δήθεν αντι-συστημικής δύναμης, έχει αναπτύξει τη δραστηριότητα στην Αθήνα και την επαρχία: Καθημερινά πογκρόμ ενάντια στους μετανάστες, τους τοξικοεξαρτημένους, τους ομοφυλόφιλους. Την ίδια στιγμή που διακηρύσσει την αντίθεση της στο σύστημα, συνεργάζεται με την αστυνομία για την καταστολή των διαδηλώσεων και των κοινωνικών αγώνων, επιτίθεται στην αριστερά (και εν γένει σε όποιον/α αγωνίζεται) και ψηφίζει νομοσχέδια με σκληρά αντι-κοινωνικό χαρακτήρα.

Ο κατεξοχήν στόχος τους, οι μετανάστες, είναι ένα από τα κομμάτια της κοινωνία που υφίσταται σκληρή εκμετάλλευση συνυφασμένη με εθνικιστική και ρατσιστική βία. Η υπεράσπισή τους είναι και δική μας υπόθεση.

Απευθυνόμενη (κυρίως) στα χαμηλότερα ένστικτα του κόσμου, με συνθήματα όπως «να ξεβρομίσει ο τόπος», «η Ελλάδα για τους Έλληνες» συσπειρώνει τη βάση της πάνω στην καθαρότητα της φυλής, τη μισαλλοδοξία και την πολιτική του μίσους.

Την ίδια στιγμή η ίδια πολιτική νομιμοποιείται από το αστικό κράτος, με ρατσιστικά πογκρόμ, φράχτες στον Έβρο και μαζικές απελάσεις τύπου «Ξένιος Δίας». Η ατζέντα των ακροδεξιών γίνεται κεντρική πολιτική.

Επίθεση στο πανεπιστήμιο

Συνεχίζοντας μία προσπάθεια διάλυσης και υποβάθμισης των κοινωνικών κατακτήσεων, τον Αύγουστο του 2011 η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ εισήγαγε το νόμο 4009 (κοινώς γνωστός ως νόμος Διαμαντοπούλου). Στόχος είναι να δημιουργήσουν το πανεπιστήμιο του μνημονίου, καταργώντας τη δημόσια και δωρεάν παιδεία, υποβαθμίζοντας το πτυχίο, κόβοντας τα δωρεάν συγγράμματα, τη σίτιση και τη στέγαση, καταστρατηγώντας το κοινωνικό κεκτημένο του ασύλου, ποινικοποιώντας την πολιτική παρέμβαση. Την ίδια στιγμή το πανεπιστήμιο πληρώνει χρέη του δημοσίου, μετά το κούρεμα των αποθεματικών από το PSI.

Με τη νέα (τρικομματική) κυβέρνηση ο νόμος τροποποιήθηκε σε επουσιώδη σημεία, προκειμένου να αποσπαστεί η συναίνεση της ελληνικής κοινωνίας. Οι τροπολογίες αφορούν κυρίως ζητήματα διοικητικής φύσης, ώστε να καμφθεί η (περιορισμένη) αντίσταση των πρυτανικών αρχών. Η ουσία του νόμου 4009 παραμένει η ίδια: υποβάθμιση της παιδείας και δημιουργία νέων πεδίων κερδοφορίας για το κεφάλαιο.

Η εκπαιδευτική διαδικασία μπορεί να αποτελέσει πηγή κέρδους, όχι μόνο με την ιδιωτικοποίησή της, αλλά και με τη δημιουργία ενός ευέλικτου και πειθαρχημένου αυριανού εργαζομένου.  Ο ίδιος ο σημερινός φοιτητής αποτελεί την αυριανή επένδυση.

Απέναντι σε αυτή τη διαρκή επίθεση, την προηγούμενη χρονιά,  φοιτητές και φοιτήτριες μέσα από τις γενικές συνελεύσεις, με συλλογικές διαδικασίες, άρθρωσαν ένα λόγο αντίστασης. Γεννήθηκε ένα κίνημα ανατροπής ενάντια στο πανεπιστήμιο που ετοιμάζουν, παλεύοντας γι’ αυτό που εμείς ονειρευόμαστε. Αναγκαία είναι η ανασυγκρότηση αυτού του νεολαιίστικου κινήματος, που μαζί με τους εργαζομένους του πανεπιστημίου θα υπερασπιστεί το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα του.

Η δική μας απάντηση

Χρέος μας είναι να δείξουμε ότι υπάρχει άλλος δρόμος: ο δρόμος της αντίστασης. Τον δρόμο αυτό ακολούθησαν οι πλατείες, τα κινήματα αλληλεγγύης, οι συνελεύσεις στις γειτονιές, οι μαζικές απεργίες (Χαλυβουργία) και οι κινητοποιήσεις της νεολαίας. Όλος αυτός ο κόσμος κατάλαβε την ανάγκη να αγωνίζεται, συμπορεύθηκε με την αριστερά και ριζοσπαστικοποιήθηκε σε μεγάλο βαθμό. Η αριστερά την οποία οραματιζόμαστε στηρίζει τους κοινωνικούς αγώνες, και μέσα από την δράση της δείχνει ότι στη θέση του παλιού που καταρρέει, μπορούμε να οικοδομήσουμε κάτι καλύτερο.

Έτσι και απέναντι στην συνολική αυτή επίθεση, η Αριστερή Ενότητα ως ένα δίκτυο αυτόνομων ριζοσπαστικών αριστερών σχημάτων, δρα με όρους δημοκρατίας, συμμετοχικότητας και αλληλεγγύης, τόσο στο χώρο του πανεπιστημίου όσο και συνδεόμενη με την κοινωνία και τους αγώνες της. Λειτουργούμε με όρους ισοτιμίας στα πλαίσια του σχήματος, αποφασίζοντας όλοι μαζί. Δεν έχουμε καταλόγους μελών ή ιεραρχίες. Είμαστε μια πολιτική συλλογικότητα ανοιχτή σε κάθε προβληματισμό και διαφωνία, σε όποιον θέλει να συζητήσει, να προβληματιστεί, να αγωνιστεί μαζί μας. Την ίδια στιγμή επιδιώκουμε τη σύμπλευση στους αγώνες με τις άλλες αριστερές δυνάμεις (ΕΑΑΚ και ΜΑΣ). Για μας η αριστερά είναι πάνω απ’ όλα βίωμα, εννοώντας ότι παρεμβαίνουμε στην καθημερινότητα, ότι κάνουμε τις ιδέες μας δράση, ότι συμβάλλουμε στους μικρούς και μεγάλους αγώνες και να αγωνιζόμαστε για ένα καλύτερο μέλλον.

Γενική Συνέλευση Δευτέρα 24/09 ώρα 13.00

Advertisements
This entry was posted in κείμενα συγκυρίας and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s