Λίγες σκέψεις για τη κατάσταση του συλλόγου

Συγγράμματα
imagesΉδη από πέρσυ είχε αρχίσει να κυκλοφορεί έντονα η φήμη περί οριστικής και πλήρους διακοπής της δωρεάν παροχής πανεπιστημιακών συγγραμμάτων μέσα στο 2013. Η αλήθεια είναι πως η φοιτητική κοινότητα της Νομικής αντιμετώπισε αρχικά με μεγάλη δυσπιστία τη προοπτική αυτή. Λογικό άλλωστε, αφού είναι αδύνατο να μπορέσει κανείς να παρακολουθήσει ένα μάθημα  και να δώσει εξετάσεις χωρίς κάποιο σύγγραμμα, όχι μόνο στη δική μας αλλά και σε κάθε άλλη σχολή.
Τα σημάδια όμως ήταν έντονα ήδη από την αρχή. Πρώτα ήρθε η περικοπή των πρακτικών. Το έτσι και αλλιώς αντιακαδημαϊκό σύστημα του ενός συγγράμματος γινόταν τώρα και πρακτικά ελλιπές δεδομένου του γνωστικού αντικειμένου της σχολής, που απαιτεί τη παράλληλη τριβή σε θεωρία και πράξη. Πέρα από τα πρακτικά, μισερό ήταν ήδη σε ορισμένα μαθήματα και αυτό το ίδιο το βασικό σύγγραμμα που δινόταν. Τελευταία ήταν η κατάργηση των κωδίκων που μέχρι και το περσινό εαρινό εξάμηνο παρέχονταν στα περισσότερα μαθήματα. Σε όλο αυτό το διάστημα μια μερίδα φοιτητών ζητούσε επίμονα από τη συνέλευση του Τμήματος την διανομή όλων των αναγκαίων συγγραμμάτων αλλά και την συνεχή ενημέρωση για το συγκεκριμένο ζήτημα, αιτήματα που φυσικά ποτέ δεν ικανοποιήθηκαν.
Σήμερα βρισκόμαστε και επίσημα μπροστά στην απειλή πλήρους κατάργησης της δωρεάν διανομής των συγγραμμάτων. Πέρα από περιστατικά που έχουν υπάρξει μέσα στα αμφιθέατρα, με κάποια από τα αντιδραστικότερα στοιχεία του καθηγητικού σώματος να εξαγγέλλουν χαιρέκακα πως θα πρέπει ήδη οι φοιτητές να αρχίζουν να αγοράζουν τα βιβλία που θα χρειαστούν για αυτό το εξάμηνο, υπάρχουν και παρασκηνιακές κινήσεις στο Τμήμα της Νομικής που προκαλούν υποψίες για το τι μέλλει γενέσθαι. Βλέπουμε έτσι πως στο όνομα μιας δήθεν ‘εθνικής σωτηρίας’ μέσω των πολιτικών λιτότητας, το επίπεδο της δημόσιας παιδείας θα βρεθεί κάτω από το έδαφος, την ίδια ώρα που άλλου τύπου ‘ιδρύματα’ λαμβάνουν αδιάκοπα τις κρατικές χρηματοδοτήσεις.
Μαθητεία  
Ένα ζήτημα που, αν και δεν έχει λάβει μέσα στο σύλλογο τις διαστάσεις που του αναλογούν, εντούτοις μας αφορά εξίσου με αυτό των συγγραμμάτων, είναι η καθιέρωση της λεγόμενης ‘μαθητείας’ στο άρθρο 10 του Κώδικα περί Δικηγόρων. Συγκεκριμένα, το εν λόγω άρθρο προβλέπει πως φοιτητές των Τμημάτων Νομικής της χώρας θα μπορούν χωρίς αντάλλαγμα να εργάζονται σε δικηγορικά γραφεία στο πλαίσιο απόκτησης πρακτικής εμπειρίας.
Αν κάποιος θα ήθελε να εξαντλήσει τα καταστροφικά αποτελέσματα που θα φέρει στη πράξη η εφαρμογή αυτού του θεσμού πραγματικά δε θα του έφτανε το εν λόγω δισέλιδο. Κατ’ αρχήν, πρέπει να αναρωτηθούμε σε τι συνίσταται η χρησιμότητα της ‘μαθητείας’ αφού έτσι και αλλιώς για την άσκηση του δικηγορικού επαγγέλματος  απαιτείται  18μηνη άσκηση (σημειωτέον άσκηση και μαθητεία δε μπορούν να ταυτίζονται). Η απάντηση βρίσκεται στο Μνημόνιο 3 όπου προβλέπεται πως ο κατώτατος μισθός των ασκούμενων δε μπορεί να είναι κατώτερος του εκάστοτε νόμιμου μισθού υπαλλήλου του ιδιωτικού τομέα( ήδη στο άρθρο 92Α του Κώδικα περί Δικηγόρων).
Άμεση συνέπεια είναι πως οι πτυχιούχοι Νομικής δεν θα βρίσκουν δικηγορικό γραφείο να κάνουν άσκηση ενώ όσοι ήδη βρίσκονται στο στάδιο αυτό κινδυνεύουν να βρεθούν χωρίς αμοιβή υπό τον εργοδοτικό εκβιασμό ότι ειδάλλως θα αντικατασταθούν με ‘μαθητευόμενους’.  Ως αποτέλεσμα θα έχουμε σύντομα εκατοντάδες φοιτητές και πτυχιούχους Νομικής να φέρνουν καφέδες και να βγάζουν φωτοτυπίες αμισθί για τα μεγαλύτερα δικηγορικά γραφεία της χώρας.
Για την παράνοια…
Μέσα σε όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο σύλλογος, λίγες γραμμές μόνο αξίζει να αφιερώσουμε στη στάση της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Νομικής τη τελευταία εβδομάδα. Η εν λόγω παράταξη με περισσό θράσος ξέθαψε και ανέδειξε σε κυρίαρχο το ζήτημα  της κατάργησης των εξετάσεων ΔΟΑΤΑΠ για αναγνώριση πτυχίων από Νομικές σχολές του εξωτερικού.
Το θράσος του εν λόγω πολιτικού υποκειμένου συνίσταται κυρίως στο ότι είναι αποκλειστικά υπεύθυνο για το μαράζωμα των συλλογικών διαδικασιών και αποφάσεων του Φ.Σ. Νομικής. Μην έχοντας ποτέ ψηφίσει υπέρ της διεξαγωγής Γενικής Συνέλευσης στο Δ.Σ. του Συλλόγου και έχοντας αναγάγει το κλάμπιγκ σε μοναδική της λειτουργία, έχει οδηγήσει στη κυριαρχία μιας απολίτικης φιλοσοφίας εντός της σχολής με αποτέλεσμα να έχουν εκμηδενιστεί οι αντιστάσεις απέναντι στα προβλήματα που η ίδια ‘από τα πάνω’ καταγγέλλει. Επιπλέον, είναι τουλάχιστον υποκριτικό να υιοθετεί στάση αντιπαραθετική προς προβλήματα που δημιουργούν άτομα με τα οποία βρίσκεται σε συμπαράταξη και αγαστή συνεργασία ( το σχέδιο Αθηνά και το Μνημόνιο 3 είναι νομοθετήματα της ΝΔ, οι δικηγορικοί σύλλογοι της χώρας που ψήφισαν τη κατάργηση των εξετάσεων ΔΟΑΤΑΠ ελέγχονται από τους συνδικαλιστικούς συνδυασμούς της ΝΔ). Τέλος από το ύφος του κειμένου της καταγγελίας προκύπτουν σαφώς δύο στοιχεία: Πρώτον, η ξιπασμένη απαξία απέναντι  στα υπόλοιπα Τμήματα της ΝΟΠΕ (Πολιτικό, Οικονομικό), στάση που κρατάει και ως προς το ζήτημα της διάλυσης της ΝΟΠΕ με το σχέδιο Αθηνά. Δεύτερον, η ψηφοθηρική  διάθεση με την οποία κάνει τη καταγγελία, που φαίνεται από τη μομφή που απευθύνει προς τις λοιπές πολιτικές δυνάμεις του συλλόγου για τη μη ανάδειξη του ζητήματος δεδομένου ότι η ίδια δεν έχει θέσει κανένα άλλο επίδικο τα τελευταία χρόνια πέρα από την ανάγκη συμμετοχής στα μαζικά πάρτυ της.
Για τη γενική συνέλευση
Κάποτε, όχι πολύ παλιά από σήμερα, η Νομική Αθηνών αποτελούσε έναν ζωντανό κοινωνικό χώρο. Τις μέρες εκείνες ζητήματα της τρέχουσας αλλά και παλαιότερων πολιτικών συγκυριών, ζητήματα που αφορούσαν τη σχολή, το φοιτητικό κίνημα, τη κυβερνητική πολιτική άνοιγαν, συζητούνταν και έληγαν στα αμφιθέατρα και στο προαύλιο. Σήμερα, η Νομική έχει σε μεγάλο βαθμό καταλήξει να είναι ένα κέντρο κατάρτισης και εξέτασης παρά ένα πανεπιστήμιο με την ευρεία και ουσιαστική έννοια του όρου. Η οικονομική κρίση έχει οδηγήσει πολλούς φοιτητές να εργάζονται full time ενώ όσοι δεν εργάζονται εντατικοποιούν τον ρυθμό τον σπουδών τους με σκοπό να αποφοιτήσουν όσο το δυνατόν γρηγορότερο. Ως αποτέλεσμα ο διάλογος εντός των τοιχών της σχολής έχει νεκρώσει.
Η παρούσα συγκυρία όμως καθιστά αναγκαία την επανενεργοποίηση των συλλογικών διαδικασιών. Κανένας φοιτητής δεν θα πρέπει να έχει αυταπάτες πως τα αναρίθμητα προβλήματα που προκύπτουν για τον σύλλογο θα επιλυθούν από οποιαδήποτε άλλο κέντρο και από οποιαδήποτε άλλη αυθεντία πέρα του σώματος της Γενικής Συνέλευσης. Στην εν λόγω διαδικασία θα πρέπει κάθε φοιτητής να έχει το θάρρος να πει την άποψή του. Κόντρα στους ισοπεδωτικούς  όρους διαβίωσης που μας επιβάλλονται και στην ασφυκτική ανάγκη για βιοπορισμό θα πρέπει να βρούμε τον ελάχιστο δυνατό χρόνο για να αποκτήσουμε συλλογικές παραστάσεις που θα μετασχηματιστούν σε κοινές αποφάσεις και κοινή αντίδραση. Ωςεκ τούτου η συμμετοχή στη Γ.Σ της Τετάρτης 6/3/13 κρίνεται αναγκαία.
Advertisements
This entry was posted in κείμενα συγκυρίας and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s