Μάθημα πρώτο: αγωνιζόμενη αξιοπρέπεια

969566_369622906476219_1861663269_nΣε μία περίοδο που φαινόταν ότι η αντίσταση του κόσμου ενάντια στα μέτρα λιτότητας και την ολοένα αυξανόμενα αυταρχικοποίηση της διακυβέρνησης να υποχωρεί , μία εστία αντίστασης που κατασυκοφαντήθηκε τόσο από την κυβέρνηση όσο και από τα καθεστωτικά ΜΜΕ εμφανίζεται να φουντώνει και να δίνει ένα ελπιδοφόρο μήνυμα ότι η επίταση της νεοφιλελεύθερης πολιτικής της λιτότητας μπορεί να ανακοπεί και ο κόσμος της εργασίας να θέσει ισχυρούς ανασχετικούς φραγμούς στην παραβίαση κοινωνικών και εργατικών δικαιωμάτων. Η πλειοψηφία των Γενικών Συνελεύσεων των καθηγητών στήριξε την εισήγηση της ΟΛΜΕ, αγνοώντας την ξεκάθαρα αντισυνταγματική επίταξη και αποφασίζοντας να συμμετάσχει δυναμικά στην απεργία. Πάνω από το 80% των ΕΛΜΕ πήρε την απόφαση να αγωνιστεί , να διεκδικήσει τα δικαιώματα του, να υπερασπίσει τα δημόσιο και δωρεάν σχολείο.
Η απόφαση αυτή δεν ήταν εύκολη. Όλη την προηγούμενη εβδομάδα κυβέρνηση και ΜΜΕ σε αγαστή συνεργασία επιδόθηκαν σε μία τεράστια προσπάθεια να στρέψουν την κοινωνία εναντίον τους, προωθώντας τον κοινωνικό κανιβαλισμό και εξαπολύοντας αναρίθμητα ψεύδη και συκοφαντίες για να διαβάλουν προκαταβολικά τις κινητοποιήσεις των καθηγητών. Πρακτική που εφαρμόζεται από παλιά, αλλά έχει γιγαντωθεί τα τελευταία χρόνια του Μνημονίου, όπου κάθε αγώνας υπεράσπισης δικαιωμάτων και μιας αξιοπρεπούς ζωής κατηγορείται ως συντεχνιακός, ως απολειφάδι της μεταπολίτευσης που πρέπει να εξαφανιστεί και αυτό με τη σειρά του. Μία μεταπολίτευση που στοχοποiείται μαζί με τα κεκτημένα της , όχι για να μεταβούμε σε μία καλύτερη και ποιοτικότερη μετα-δημοκρατία αλλά να γυρίσουμε πίσω, ή για να μιλήσουμε τη γλώσσα των ορθολογιστών του μνημονίου μπροστά στη νεοφιλελεύθερη «δημοκρατία» της λιτότητας, του αυταρχισμού, της περιστολής των δικαιωμάτων  της εξαθλίωσης.
Το Σύνταγμα τη Δευτέρα ήταν ξανά γεμάτο. Καθηγητές και αλληλέγγυοι μαζεύτηκαν για να υψώσουν την φωνή τους ξανά ενάντια σε αυτό τον αυταρχισμό. Τρία χρόνια μνημονίου, οι κινητοποιήσεις και οι αγώνες μας είχαν διακυμάνσεις. Νίκες, πτώση της κυβέρνησης Παπαδήμου, ήττες, αποσυσπείρωση, απογοήτευση. Τον τελευταίο καιρό το κίνημα είχε περιέλθει σε τέλμα. Ίσως πολύς κόσμος να ένιωθε μουδιασμένος από τη συνεχή επίθεση στα δικαιώματα του , άλλοι ίσως να πίστευαν ότι η κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας μπορεί να προσφέρει κάποια διέξοδο. Πλέον δεν πρέπει να υπάρχει καμία αμφιταλάντευση, καμία αμφιβολία, καμία υπομονή. Για να μην μας συντρίψουν θα πρέπει να τους ανατρέψουμε!
Η απεργία των καθηγητών ενάντια στην επίταξη ας να είναι η σπίθα που θα ξεσηκώσει και θα αφυπνίσει την ελληνική κοινωνία. Η σπίθα που θα βγάλει ξανά στους δρόμους και τις πλατείες τους καταπιεζόμενους να διεκδικήσουν τα δικαιώματα αλλά κυρίως την αξιοπρέπεια τους. Ένα ντόμινο πρέπει να ξεκινήσει. Ένα ντόμινο αντίστασης και εξέγερσης από τους καθηγητές, τους εργαζόμενους, τους μετανάστες, τους φοιτητές. Μια αλυσίδα αντιδράσεων που θα ενωθεί κάτω από ένα κοινό αίτημα . Ανατροπή της νεοφιλελεύθερης πολιτικής ,ανατροπή της λιτότητας, ανατροπή της διαχείρισης της φτώχειας. Ας στηρίξουμε λοιπόν σήμερα τον αγώνα των καθηγητών για να ελπίζουμε σε ένα καλύτερο αύριο για όλους μας.
Advertisements
This entry was posted in κείμενα συγκυρίας and tagged , , , . Bookmark the permalink.

...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s