Για τη συνέλευση στις 23/9

αρχείο λήψης (2)Η εικόνα των άδειων αμφιθεάτρων στις διαδικασίες γενικής συνέλευσης βρίσκεται σε πλήρη αναντιστοιχία με τον αγώνα που πρέπει να δώσει το φοιτητικό κίνημα στη σημερινή κρίσιμη συγκυρία. Ενώ η κοινωνία βιώνει μια πρωτόγνωρη κρίση, οι φοιητητές, που παλιότερα αποτελούσαν το πιο δυναμκό κομμάτι των κοινωνικών αγώνων, μοιάζουν σήμερα να αδιαφορούν για τις συλλογικές διαδικασίες, οι οποίες στην παρούσα κατάσταση είναι για εμάς η μοναδική λύση σε αντίθεση με την φυγή στο δρόμο της ιδιώτευσης. Δυστυχώς, όμως, η έλλειψη ενδιαφέροντος είναι πραγματική και η περιορισμένη συμμετοχή κόσμου συχνά δημιουργεί προβλήματα  νομιμοποίησης του εκάστοτε συγκροτούμενου σώματος.

Εθιμικά και ελλείψει καταστατικού, το απαιτούμενο ποσό περί συγκρότησης απαρτίας συνίσταται στο 10% των ψηφισάντων στις εκλογές (σύμφωνα με το παλιό καταστατικό της ΕΦΕΕ). Το αν αυτό είναι σωστό αποτελεί μια άλλη κουβέντα που θα πρέπει να ανοίξει σύντομα στο σύλλογο, καθώς το ζήτημα της δημοκρατίας στις συνελεύσεις είναι διαρκώς επίκαιρο ανεξαρτήτως περιστάσεων και συγκυρίας. Ως ΑρΕν Νομικής όταν έφτασε η κρίσιμη στιγμή της ψηφοφορίας και καταμετρήθηκε το σύνολο των φοιτητών για να εξετασθεί το ζήτημα της πλήρωσης της απαρτίας με 139 άτομα μέσα στην αίθουσα, δεδομένου ότι η απαρτία πληρούται από 145 άτομα, λάβαμε την πολιτική απόφαση να δεχτούμε την ύπαρξη οριακής απαρτίας. Γιατί η παρούσα συγκυρία, με τη πραγματική πλέον αναστολή επ’ αόριστον της λειτουργίας του ΕΚΠΑ, επιτάσσει τη συγκρότηση ενός μαζικού πανεκπαιδευτικού μετώπου. Ως ΑρΕν Νομικής, λοιπόν, θωρήσαμε σε αμφότερες τις τελευταίες συνελεύσεις ότι αυτή η προοπτική δε μπορεί να θυσιαστεί για 4 ψήφους.

Μετά την διαπίστωση της ύπαρξης οριακής προς τα κάτω απαρτίας, ακολούθησε η ψηφοφορία επί των πλαισίων. Ωστόσο, κατά τη διαδικασία αυτή φάνηκε πως ο αριθμός των παρευρισκομένων είχε ήδη ελαττωθεί σημαντικά (127 ψηφίσαντες). Εν όψει του δεδομένου αυτού προφανώς και η απόφαση δε μπορούσε να θεωρηθεί έγκυρη. Επιπλέον, κατά τη διάρκεια της καταμέτρησης με ευθύνη όλων των πολιτικών δυνάμεων (και συνεπώς αυξημένη δική μας) δεν υπολογίσθηκαν οι λευκές ψήφοι. Εδώ πρέπει να τονίσουμε πως είμαστε εντελώς αντίθετοι σε μία λογική που θέλει να ερμηνεύει τις ψήφους των συναδέλφων/φισσών που αποχώρησαν ως λευκές ή άκυρες και μάλιστα με μια διαδικασία μετά και έξω από τη διαδικασία της συνέλευσης από ένα μάζεμα 20 συνδικαλιστών. Συνεπώς, αρνούμενοι να κατατάξουμε σε μια τέτοια εκ των υστέρων διαδικασία τις ψήφους συναδέλφων και με δεδομένο ότι απαρτία πρέπει να υπάρχει και στην ψήφιση, η συνέλευση δεν κατέληξε σε απόφαση.

Σε κάθε περίπτωση αυτή η κατάσταση δεν μας ικανοποιεί. Επιθυμούμε να είμαστε μέρος μιας Γενικής Συνέλευσης η οποία θα συνδυάζει τη δημοκρατική διεξαγωγή με την αποτελεσματικότητα και τη μαζικότητα. Για να το πετύχουμε αυτό, πρέπει να αποκηρύξουμε δια παντός και ορισμένα από τα χαρακτηριστικά της υπάρχουσας δομής αλλά και διαλυτικές πρακτικές, όπως αυτές που παρουσιάζονται με τους διαπληκτισμούς μεταξύ πολιτικών δυνάμεων.

Πρέπει όλοι και όλες από όποια πολιτική δύναμη και αν προερχόμαστε να αντιληφθούμε το καθήκον μας να περιφρουρήσουμε τη διαδικασία και να προσπαθήσουμε να εμπλέξουμε περισσότερο κόσμο σε αυτήν ώστε ο ανένταχτος φοιτητής να τη νιώσει δική του. Στο τέλος για μας απαραίτητος όρος για να υπάρξει οποιοδήποτε κίνημα είναι να είναι στη βάση του δημοκρατικό.

Στο πλαίσιο αυτό, επαναλαμβάνουμε τις πάγιες θέσεις μας για έναν μετασχηματισμό της Γενικής Συνέλευσης του Συλλόγου που θα μπορούσε να ξεκινήσει από τα εξής μέτρα:

  • ·διαμόρφωση πίνακα ομιλητών με καθορισμό της σειράς βάσει κλήρωσης
  • ·τοποθέτηση κάθε συλλογικότητας 1 μόνο φορά, από 1 μέλος του ψηφοδελτίου της
  • ·δημιουργία Προεδρείου αποτελούμενου από 1 μέλος από κάθε πολιτική συλλογικότητα και 2 ανεξάρτητους φοιτητές, η σύνθεση του οποίου θα αλλάζει σε κάθε Γενική Συνέλευση
  • ·οι τοποθετήσεις να μην ξεπερνούν τα 7 λεπτά, με επέμβαση του Προεδρείου σε περίπτωση υπέρβασής τους
  • ·κλείσιμο των θυρών της αίθουσας 30 λεπτά πριν την ψηφοφορία

Είναι προφανές πως κάθε απόπειρα εύρεσης συγκεκριμένων τρόπων βελτίωσης της Γενικής Συνέλευσης είναι μάταιη αν δεν υπάρχει η ανάλογη πολιτική βούληση εκ μέρους των φοιτητών/τριών να την κάνουν κτήμα τους. Για αυτό το λόγο είναι αναγκαίο να ανοίξει εντός του Συλλόγου η συζήτηση για το ποια Γενική Συνέλευση επιθυμούμε.

Advertisements
This entry was posted in κείμενα συγκυρίας and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s