Τι συμβαίνει στην Ουκρανία;

Τις τελευταίες μέρες τα φώτα της δημοσιότητας, των ΜΜΕ ,των δημοσιογραφικών πρακτορείων ,blog, των σελίδων ενημέρωσης, είναι στραμμένα πάνω στα γεγονότα που διαδραματίζονται στην Ουκρανία. Τι συμβαίνει όμως εκεί? Πληθώρα πληροφοριών( πολλές από αυτές φαλκιδευμένες) μας κατακλύζει , καθιστώντας αναγκαίο το φιλτράρισμα τους ,την κατανόησή τους εντάσσοντάς τις στο συνολικό πλαίσιο μιας γεωπολιτικής ανάλυσης και μιας προσέγγισης των κοινωνικοπολιτικών συγκρούσεων που λαμβάνουν χώρα στην Ουκρανία.

Η νεοσύστατη κυβέρνηση αποτελεί αυτή τη στιγμή ένα συνονθύλευμα ακροδεξιών και ξεκάθαρα φασιστικών στοιχείων, με μέλη του «Δεξιού Τομέα» ενός ένοπλου ναζιστικού μορφώματος να παίρνουν οργανικές θέσεις στα διάφορα υπουργεία και με το νυν πρωθυπουργό Αρσένι Γιατσενιούκ να έχει απεικονιστεί κατά τη διάρκεια ναζιστικής χειρονομίας. Μια κυβέρνηση που πραξικοπηματικά ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας , με τη στήριξη της Ε.Ε. και των Η.Π.Α και με προμετωπίδα τις φασιστικές ένοπλες οργανώσεις ανέτρεψε το καθεστώς εκμεταλλευόμενη την αγανάκτηση του κόσμου για τη διεφθαρμένη και κοινωνικά άδικη κυβέρνηση του Βίκτορ Γιανουκόβιτς.

Σε αυτό το καθεστώς Η.Π.Α και Ε.Ε. όχι απλώς προσφέρουν ασυλία αλλά και δεδηλωμένη κάλυψη , ξεχνώντας τις υποτιθέμενες δημοκρατικές τους ευαισθησίας. Στα πλαίσια της γεωπολιτικής σύγκρουσης με τον Ρωσικό ( τρόπον τινά και κινεζικό) άξονα , δεν διστάζουν να στηρίξουν μια κυβέρνηση με έκδηλα φασιστικά χαρακτηριστικά. Μια κυβέρνηση φυσικά που πρώτο της μέλημα ( πέρα φυσικά από την αντικομμουνιστική υστερία και επίθεση) δεν ήταν άλλο παρά η αναζήτηση χρηματικής βοήθειας στο Δ.Ν.Τ. , φυσικά δεσμευμένη να υποταχτεί στους όρους τους , όρους που όπως και στην Ελλάδα μόνο κοινωνική εξαθλίωση μπορούν να επιφέρουν.

Στο γεωπολιτική σκακιέρα βλέπουμε αυτή τη στιγμή να κινείται όμως και ο έτερος παίχτης, η Ρωσία. Προφανώς μη θέλοντας να επιτρέψει τη στροφή της ουκρανικής πολιτικής προς μία φιλοευρωπαϊκή κατεύθυνση ,η Ρωσία εκμεταλλευόμενη την μεγάλη πλειοψηφία ρώσικης καταγωγής κατοίκων της Κριμαίας  (τμήμα της Ουκρανίας) και κάποιες επιθέσεις προς ρώσικης καταγωγής πολίτες από εθνικιστές κινητοποιεί δυνάμεις στα σύνορα με ορίζοντα πιθανή επέμβαση στην περιοχή, όπου ήδη έχει αποφασισθεί δημοψήφισμα για την αυτονόμηση ή μη της περιοχής, και την ενδεχόμενη προσάρτησή της με τη Ρωσία.

Κάπως έτσι μπορούμε να σκιαγραφήσουμε (προφανώς για μία εκτενή ανάλυση θα χρειαζόταν ολόκληρο περιοδικό) την κατάσταση όπως διαμορφώνεται στην Ουκρανία. Η θέση της ριζοσπαστικής αριστεράς απέναντι σε αυτά τα γεγονότα δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα καμιάς απλουστευτικής λογικής και εύκολων απαντήσεων . Οι ομάδες που κυριάρχησαν πάνω στη διαμαρτυρία πολλών χιλιάδων Ουκρανών για την πολιτική του Γιανουκόβιτς αποτελούν ότι πιο σάπιο, διεφθαρμένο , ακροδεξιό και με ξεκάθαρη υποκίνηση από τα συμφέροντα του διεθνούς κεφαλαίου και συγκεκριμένα του κεφαλαίου που εξυπηρετείται από τα συμφέροντα της Ε.Ε. και των ΗΠΑ. Η σημερινή φασιστική κυβέρνηση της Ουκρανίας δείχνει πόσο εύκολα μπορεί η ιστορία να κυλήσει προς τα πίσω, να γυρίσει στις πιο σκοτεινές εποχές της ανθρώπινης ιστορίας.

Ένα αριστερό πρόταγμα δεν μπορεί παρά να αποδοκιμάζει μια τέτοια πολιτική τροπή . Πέρα από την ακροδεξιά κατεύθυνση , η νεοσυγκροτηθείσα κυβέρνηση δεν μπορεί να δώσει διέξοδο στα οικονομικά προβλήματα των ουκρανών εργαζομένων και νέων. Όντας έρμαιο των δυτικών «συμμάχων» της, από την αρχή έδειξε ότι θα ακολουθήσει τη νεοφιλελεύθερη συνταγή λιτότητας, του Δ.Ν.Τ. , δηλαδή της κοινωνικής εξαθλίωσης. Φυσικά δεν μπορούμε να μην αντιτασσόμαστε και σε οποιαδήποτε επέμβαση της Ρωσίας. Ο ιμπεριαλισμός δεν έχει μόνο δυτική προέλευση αλλά εκφράζει ακόμα και τη κίνηση μικρότερων κρατών (ως εκπροσώπων κεφαλαιοκρατικών μερίδων) για περισσότερα κέρδη ,στις πλάτες λαών άλλων χωρών. Η αυτοδιάθεση των λαών αποτελεί για εμάς αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα και δεν μπορούμε να στρίβουμε το βλέμμα όταν πραγματοποιείται από κάποιον άλλο πέρα από τους συνήθεις ύποπτους (Η.Π.Α) 

Σε αυτές τις πολιτικές έχουμε χρέος να αντισταθούμε, έχουμε χρέος να διαλύσουμε ακροδεξιές και φυλετικές λογικές και ταυτόχρονα να προτάξουμε ένα πλαίσιο ριζοσπαστικής χειραφέτησης. Να μιλήσουμε για ένα όραμα κοινωνικής αυτοοργάνωσης, πέρα από εθνικιστικές λογικές, πέρα από κοινωνικές ή καπιταλιστικές ιεραρχίες. Ο Ουκρανικός λαός πρέπει να βρει μόνος του τη λύση , χωρίς αυτόκλητους σωτήρες, μακριά από τα ναζιστικά τσιράκια του καπιταλισμού.

 Εικόνα

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s