EΜΕΙΣ: Η ΓΕΝΙΑ ΠΟΥ ΔΟΚΙΜΑΖΕΙ ΤΗ ΤΥΧΗ ΤΗΣ ΑΛΛΙΩΣ

10245437_10201870713784700_1662347678727990431_n
Αν θέλουμε να μιλήσουμε για ένα διαφορετικό κόσμο αύριο, που να μπορούμε να τον χτίσουμε όλοι μαζί για όλους, αν θέλουμε να μπορούμε να περιγράψουμε αυτό το συλλογικό όραμα, πρέπει να βάζουμε από σήμερα εκείνες τις βάσεις που θα αλλάξουν την κυρίαρχη αντίληψη, που θα σπάσουν την λογική του ατομισμού και της αδιαφορίας, που θα σταθούν εμπόδιο στην καταστροφική πολιτική των από πάνω.
Στον χώρο του πανεπιστημίου, προσπαθήσαμε να το πραγματώσουμε και φέτος αυτό ως Αρ.Εν επανανοηματοδοτώντας την έννοια της «παρέμβασης» και επανοικειοπούμενοι τον χώρο του πανεπιστημίου.

Ξεκινώντας από την απεργία των διοικητικών, έγινε προσπάθεια οργανικής σύνδεσης του αγώνα τους με το φοιτητικό σώμα με την πρόταση για κοινές συνελέυσεις εργαζομένων- φοιτητών-μελών ΔΕΠ (δηλαδή όλων όσων ζουν και εργάζονται στο παν/στημιο) ώστε αυτοί να έχουν τον πρωταρχικό ρόλο για την δομή του πανεπιστημίου και όχι τα Συμβούλια Διοίκησης, οι υπουργοί και οι εργολάβοι.
Ως Αρ.Εν, διαφωνούμε απόλυτα με τις πελατειακές σχέσεις που έχουν παγιώσει οι καθεστωτικές δυνάμεις (εν προκειμένω η ΔΑΠ) μεταξύ των φοιτητών οι οποίες δημιουργούν σχέσεις εξάρτησης «σημειώσεις έναντι ψήφων», «εκδρομές έναντι γνωριμιών με καθηγήτες». Όμως δεν είναι, επιπλέον, στα χαραστηριστικά μας το να θεωρούμε ότι έχουμε την απόλυτη και εκ των προτέρων πιο «επαναστατική» απάντηση στα ερωτήματα που αντιμετωπίζει ο καθένας και η καθεμία από μας. Δεν θεωρούμε τους εαυτούς μας «σωτήρες», «φωστήρες» και «ειδικούς» της επανάστασης, καθώς αυτές οι αντιλήψεις απέχουν πολύ από μια αριστερή λογική.
Για εμάς, αν θέλουμε να χρησιμοποιούμε την έννοια της συλλογικότητας, πρέπει όχι μόνο να πράττουμε όλοι μαζί, αλλά και να αποφασίζουμε όλοι μαζί μακριά από στερεότυπα φυσικών ηγεσιών και έμπειρων στο κίνημα. Γι’αυτό άλλωστε κάνουμε και ανοιχτές συζητήσεις αποφασιστικού χαρακτήρα (σχήματα) επειδή θεωρούμε ότι στο όραμα του καινούριου κόσμου η δημοκρατία, η συναπόφαση και η συνυλοποίηση είναι δομικά κομμάτια του.
Επίσης, μη βλέποντας το φοιτητικό σώμα ως ένα μαντρί από πρόβατα και εμάς ως γιδοβοσκούς, αλλά ως ανθρώπους που σε μεγαλύτερο η μικρότερο βαθμό προβληματίζονται για την κατάσταση που αντιμετωπίζουμε όλοι μαζί καθημερίνα, προσπαθούμε να προσεγγίσουμε την σφαιρικότητα της επίθεσης που δεχόμαστε από μια σείρα εκδηλώσεων, συζητήσεων, προβολών ταινίας και φεστιβάλ ( για τον αντιφασισμό, το έμφυλο ζήτημα, το μεταναστευτικό, τον νέο σωφρονιστικό κώδικα, την σίτιση και την στέγαση), πολιτι(στι)κά δρώμενα δηλαδή που να αποτελούν ερέθισμα για σκέψη και προβληματισμό.
Αναγνωρίζοντας ακόμα ότι η γνώση που δίνεται στην σχολή εξυπηρετεί τις ανάγκες των κυρίαρχων και όχι της κοινωνίας, στήσαμε τα δικά μας αντι-μαθήματα (συνταγματικού, ποινικού και δικαιωμάτων). Εκεί προσπαθήσαμε να δώσουμε στο δίκαιο την οπτική των από κάτω, σπάζοντας και την αντίληψη καθηγητή/αυθεντία-φοιτητή/θεατή ανοίγοντας την κουβέντα στο αμφιθέατρο επί ίσοις όροις.
Όσο για τις Γενικές Συνελεύσεις και τον Σύλλογο μας, θεωρούμε ότι κάνενα κίνημα και καμία δομή δεν μπορεί να έχει συνέχεια αν δεν έχει στον πυρήνα του την δημοκρατία. Για όσο ακόμα οι συνελεύσεις αναπαράγουν την λογική συμμετεχόντων/θεατών και ρητόρων «σε τηλεοπτικά παράθυρα», δεν θα μπορούμε να μιλήσουμε για μαζικούς, συλλογικούς αγώνες. Γιατί, για να πάρει κάποιος την πολιτική απόφαση να αγωνιστεί μέχρι την νίκη, πρέπει να νιώθει κομμάτι του κινήματος τόσο στο αποφασιστικό κομμάτι, όσο και στο πρακτικό. Πρέπει να βλέπει και τις δικές του ιδεές και το δικό του όραμα μέσα στο συλλογικό. Για αυτές τις συνελεύσεις θα συνεχίσουμε να παλεύουμε, για την συνέχεια της εμπειρίας της Πλατείας Συντάγματος το 2011 μέσα στις σχολές μας.
e4-264Α-ΨΗΦΙΣΕ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΣΕ ΦΑΚΕΛΩΝΕΙ
Προχθές, Δευτέρα 5/5, και ενόψει των φοιτητικών εκλογών της Τετάρτης 7/5, έλαβε χώρα το προεκλογικό Διοικητικό Συμβούλιο του συλλόγου Νομικής που λειτουργεί ως Κεντρική Εφορευτική Επιτροπή (Κ.ΕΦ.Ε.) και αναλαμβάνει τη διοργάνωση των εκλογών. Στην Κ.ΕΦ.Ε, λοιπόν, ήρθαμε για ακόμα μια φορά αντιμέτωποι/ες με τη “δύναμη ευθύνης” του συλλόγου, τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, σχετικά με το ζήτημα της καταστροφής ή όχι, μετά το πέρας των εκλογών, των εκλογικών καταλόγων με τα ονόματα των μελών του φοιτητικού συλλόγου.
Στους καταλόγους αυτούς αναγράφονται τα ονόματα των εγγεγραμμένων στο ΦΣ νομικής και σημειώνεται ποιος έχει ψηφίσει και ποιος όχι. Δεύτερο αντίστοιχο πρακτικό με τα ονόματα των ψηφισάντων κρατείται σε τετράδιο για διασταύρωση του αριθμού τους μετά το κλείσιμο της κάλπης. Παραδοσιακά υπεύθυνη για τους εκλογικούς καταλόγους είναι η ΔΑΠ ενώ η Αριστερή Ενότητα για τα τετράδια. Πάγια θέση της Αριστερής Ενότητας, με την οποία συμφωνούν και οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις-μέλη της ΚΕΦΕ, εκτός της ΔΑΠ, είναι πως τόσο τα τετράδια όσο και οι εκλογικοί κατάλογοι πρέπει να καταστρέφονται μετά το τέλος της καταμέτρησης, προκειμένου να διασφαλίζεται ο ελεύθερος χαρακτήρας διεξαγωγής των φοιτητικών εκλογών. Διαφορετικά, εκείνος που κρατά τους καταλόγους, δηλαδή η ΔΑΠ, γνωρίζει ποιος ψήφισε και ποιος όχι, με άλλα λόγια φακελώνει τους φοιτητές. Βλέπουμε λοιπόν πως για την άρνηση της ΔΑΠ να καταστρέφονται οι κατάλογοι “υπάρχει λογος”….
Και ο λόγος είναι πως η ΔΑΠ, γνωρίζοντας τα ονόματα των ψηφισάντων, μπορεί να συνεχίσει τη λογική της πίεσης σε βάρος όσων θεωρεί πως δεν την στήριξαν αλλά και τη λογική των λεγόμενων “τραίνων” στερώντας από τα μέλη του φοιτητικού σώματος τη δυνατότητα να ψηφίζουν ελεύθερα, χωρίς συνέπειες. Στο δε φοιτητικό σύλλογο στερεί το αποτέλεσμα μιας ελεύθερης, δημοκρατικής διαδικασίας δίνοντάς της το χαρακτήρα κινητοποίησης μηχανισμών. Μπορεί να συνεχίσει στην ίδια λογική που αντιμετωπίζει το φοιτητικό σώμα σαν κοπάδι που κινητοποιείται μία φορά το χρόνο για να ανανεώσει το χρίσμα στη “δύναμη ευθύνης” ενώ όλο τον υπόλοιπο καιρό στοχεύει στην απονέκρωση των συλλογικών διαδικασιών. Μια λογική βάσει της οποίας στο παρελθόν κατέστρεφε παραβάν και έφερνε μπράβους κατά τη διάρκεια των καταμετρήσεων, όπως στις περσινές εκλογές στο φοιτητικό σύλλογο Πολιτικού, προκειμένου να εξασφαλίσει, με τα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών, την εφαρμογή των κυβερνητικών πολιτικών διάλυσης του δημοσίου δωρεάν πανεπιστημίου.
Η Κ.ΕΦ.Ε. ως όργανο που αποφασίζει με ομοφωνία αναγκάστηκε να δεχτεί τη θέση της ΔΑΠ συντάσσοντας επίσημο πρακτικό σχετικά με τη διαφωνία.
Μένει λοιπόν στους φοιτητές και τις φοιτήτριες να δείξουν με την ψήφο τους πως δεν ανέχονται τις λογικές φακελώματος και “προκαθορισμού” των αποτελεσμάτων των εκλογών, καταψηφίζοντας τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και τις πρακτικές της και δείχνοντας, με την ενεργό συμμετοχή τους στην εκλογική διαδικασία, την αντίθεσή τους στην εκφύλιση των συλλογικών διαδικασιών.
ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΟΠΩΣ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΣΤΕ-
ΕΛΕΥΘΕΡΑ
timesupΔεν ήταν ποτέ το αγαπημένο σημείο κανενός και καμίας από εμάς να προσπαθούμε να πείσουμε κάποιον/α να μας ψηφίσει στις φοιτητικές εκλογές. Αναγνωρίζαμε ότι πολλές φορές οι εκλογές αυτές δεν έχουν σαφές ερώτημα, ότι έχουν εκφυλιστεί από τη ΔΑΠ, ότι έχουν στοιχεία ανάθεσης.
Όσο κι αν όλα αυτά αποτελούν αλήθεια, δεν παύει το πανεπιστήμιο να αποτελεί το χώρο που ζούμε το μεγαλύτερο μέρος της καθημερινότητας μας. Σε αυτή τη σχολή περνάμε τη μέρα μας, αναπτύσσουμε και οικοδομούμε σχέσεις με τους υπόλοιπους φοιτητές. Όταν αυτός ο χώρος, όπως άλλωστε και όλη η κοινωνία γύρω μας, βρίσκεται σε κρίση τις σχέσεις αυτές πρέπει να τις υπερασπιστούμε, να τις κρατήσουμε ζωντανές.
Πρέπει να υπερασπιστούμε τους συμφοιτητές μας, που δεν έχουν πια την οικονομική δυνατότητα να σπουδάζουν χωρίς να εργάζονται, τους εργαζόμενους που βλέπαμε κάθε μέρα και απολύθηκαν, τις καθαρίστριες που δεν πληρώνονται, τους εαυτούς μας τους ίδιους που μας κόβουν τα συγγράμματα και άλλες στοιχειώδεις παροχές. Κάθε μέρα που ερχόμαστε στο πανεπιστήμιο σκεφτόμαστε τους ανθρώπους γύρω μας, τους συμφοιτητές μας και τους εργαζόμενους, όλους αυτούς που αποτελούν στην ουσία το ελληνικό πανεπιστήμιο και μας συνδέει μαζί τους ένας δεσμός που δύσκολα σπάει. Ο δεσμός μεταξύ των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν τις ίδιες δυσκολίες. Μπροστά στο κοινό πρόβλημα, πρέπει να χτίσουμε το κοινό όνειρό μας, με γνώμονα πάντα την αλληλεγγύη. Ένα όνειρο που δεν μπορούμε πια να το αφήσουμε άπιαστο.
Υπό αυτές τις συνθήκες που ζούμε και σπουδάζουμε δεν μπορούμε να το βάλουμε κάτω, δε μπορούμε να κουραστούμε και να τα παρατήσουμε. Πρέπει να αγωνιστούμε για να αλλάξουμε από το πιο μικρό μέχρι το πιο μεγάλο. Από την κάθε μέρα μας, μέχρι το σύνολο της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Βήμα βήμα διεκδικούμε τα πάντα. Είμαστε πλέον υποχρεωμένοι να τα καταφέρουμε, δεν υπάρχει γυρισμός.
Θα χτίσουμε το πανεπιστήμιό μας ξανά από την αρχή, βάζοντας αυτή τη φορά στα θεμέλια την αλληλεγγύη, τη δημοκρατία, τις ανάγκες και τα όνειρά μας. Καιρός για χάσιμο πια δεν υπάρχει. Χρειαζόμαστε δράση για να τους ανατρέψουμε. Χρειαζόμαστε ενότητα, για να μπορούμε να ονειρευόμαστε ελεύθερα.

 

Advertisements
This entry was posted in καλέσματα and tagged , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s