Καιρός για το πανεπιστήμιο των ονείρων μας…

ribell_414x290

Η νέα χρονιά βρίσκει το ελληνικό πανεπιστήμιο υπό διάλυση μετά από 3,5 χρόνια εφαρμογής της νεοφιλελεύθερης αναδιάρθρωσης. Η αναδιάρθρωση αυτή, που ξεκίνησε από το νόμο Διαμαντοπούλου το 2011, συνεχίστηκε με το νόμο Αρβανιτόπουλου, το σχέδιο Αθηνά, τη διαθεσιμότητα των διοικητικών υπαλλήλων και τις τροπολογίες Λοβέρδου, έχει οδηγήσει τα ΑΕΙ-ΤΕΙ σε σχεδόν πραγματική αδυναμία λειτουργίας, όπως υπογραμμίζει ακόμη και η τελευταία σύνοδος πρυτάνεων. Βασικές αιτίες, αφενός η υποστελέχωση των ιδρυμάτων λόγω της θέσης σε διαθεσιμότητα σημαντικού μέρους του διοικητικού προσωπικού, με αποτέλεσμα της αναστολή λειτουργίας γραμματειών και βιβλιοθηκών αρκετών σχολών, και αφετέρου στην υποχρηματοδότησή τους που εμποδίζει την κάλυψη των παγίων εξόδων και οδηγεί στην περικοπή ολοένα και περισσότερων φοιτητικών παροχών. Ειδικά στο ΕΚΠΑ, η κατάσταση είναι ακόμη χειρότερη, λόγω της περιπλοκής στο ζήτημα της καθαριότητας, στο οποίο η ανάθεση σε εργολαβικές εταιρείες έχει οδηγήσει σε αδιέξοδο, αλλά και λόγω του ότι το ΕΚΠΑ επιλέχθηκε από την κυβέρνηση ως πολιορκητικός κριός για την οριστική εφαρμογή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης με την τοποθέτηση, στη θέση του πρύτανη, του Θ. Φορτσάκη, πρώην προέδρου της Νομικής και γνωστού για τις “δημοκρατικές” του πρακτικές.

Τους λίγους μήνες της πρυτανείας Φορτσάκη είδαμε να επιχειρείται η ολοκληρωτική μετάλλαξη του δημοκρατικού χαρακτήρα του πανεπιστημίου με αυταρχικοποίηση και σκλήρυνση της στάσης των πρυτανικών αρχών με την αντιμετώπιση με ΜΑΤ και ξύλο κάθε φοιτητικής κινητοποίησης ακόμη και τραυματίζοντας φοιτητές, τη διενέργεια συγκλήτων σε περιφρουρημένα από ΜΑΤ ξενοδοχεία απαγορεύοντας την είσοδο των φοιτητών και των εργαζομένων, τα απανωτά lock-out του κτιρίου της Νομικής, τις εξαγγελίες για κατάργηση των φοιτητικών συλλόγων και την αντικατάστασή τους από ηλεκτρονικά δημοψηφίσματα, τις απειλές για διαγραφή χιλιάδων συμφοιτητών μας και την επιβολή security με πληρη εξάρτυση στους πανεπιστημιακούς χώρους.

Γιατί ο Θ. Φορτσάκης, θεωρήθηκε από πολλούς ως ο «ισχυρός άνδρας» που θα κατάφερνε να επιβάλει το δόγμα «νόμος και τάξη» και να συμμαζέψει το πανεπιστήμιο, όπως ακριβώς η κυβέρνησή του «συμμάζεψε» τη χώρα. Τελικά όμως, δεν του πέρασε. Ούτε σε εκείνον ούτε όμως και στη Νέα Δημοκρατία . Η οποία τώρα τρέχει να τον σώσει, βάζοντάς τον επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας, έχοντας χάσει πια τη μάχη στο μέτωπο της παιδείας, όπως και στην υπόλοιπη κοινωνία. . Γιατί οι φοιτητικοί σύλλογοι, όπως και η ελληνική κοινωνία άρθρωσαν δυναμικές απαντήσεις στοχεύοντας στην απόσυρση των επιβαλλόμενων κάθε φορά μέτρων, αντιστεκόμενοι στην εφαρμογή των ν. Διαμαντοπούλου/Αρβανιτόπουλου με μπλοκάρισμα των εκλογών των Συμβουλίων Διοίκησης-που τελικώς έγιναν ηλεκτρονικά μέσω μιας εξαιρετικά διαβλητής διαδικασίας, ακυρώνοντας το σχέδιο Αθηνά σε επιμέρους σχολές (για παράδειγμα ακύρωση της κατάργησης του Προγράμματος Ψυχολογίας), αγωνιζόμενοι στο πλευρό των απεργών διοικητικών υπαλλήλων, παρά την τιμωρητική απώλεια του εξαμήνου ειδικά για τη Νομική μετά την εκδικητική απόφαση του Φορτσάκη, και προβαίνοντας σε σειρά κινητοποιήσεων εναντίον της αυταρχικοποίησης και της καταστολής όλο το προηγούμενο φθινόπωρο. Παράλληλα, βρέθηκαν στο πλευρό όλων των επιμέρους κοινωνικών αγώνων που αναπτύχθηκαν τα χρόνια της νεοφιλελεύθερης επίθεσης στεκόμενοι στο πλευρό των 300 μεταναστώ-απεργών πείνας, των απεργών χαλυβουργών, των εργαζομένων στην ΕΡΤ, των εκπαιδευτικών, των κατοίκων των Σκουριών και κάθε φωνής που αγωνίζεται.

Ως Αριστερή Ενότητα Νομικής θεωρήσαμε και θεωρούμε αναγκαίο όλες αυτές οι κινητοποιήσεις και αντιστάσεις του φοιτητικού σώματος να συνοδεύονται από το δικό μας αντιπρόταγμα για το πανεπιστήμιο που ονειρευόμαστε και διεκδικούμε, ένα πανεπιστήμιο δημόσιο, δωρεάν και δημοκρατικό που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της κοινωνίας και να συνδέεται με τους αγώνες που αναπτύσσονται εντός της.

Ένα πανεπιστήμιο πραγματικά αυτοδιοίκητο, στο οποίο φοιτητές, καθηγητές και εργαζόμενοι θα μπορούν να έχουν λόγο στη λήψη των αποφάσεων που αφορούν την ακαδημαϊκή κοινότητα στο σύνολό της μέσω δημοκρατικά αναβαθμισμένων συλλογικών διαδικασιών. Στο πλαίσιο αυτό αγωνιζόμαστε για την εμβάθυνση του δημοκρατικού χαρακτήρα των διαδικασιών του φοιτητικού συλλόγου όπως οι Γενικές Συνελεύεσεις ώστε ο καθένας και η καθεμία από εμάς να μπορούμε να δούμε τον εαυτό μας μέσα σε αυτές με έναν πιο ενεργητικό τρόπο, αλλά και τυχόν πρωτοβουλίες που προκύπτουν από αυτές, όπως η νέοσυστηθείσα Ελεύθερη Ραδιοφωνία Νομικής, ενώ παράλληλα στηρίζουμε τον πολλαπλασιασμό των συμμετοχικών εγχειρημάτων των φοιτητών και φοιτητριών όπως το Αυτοδιαχειριζόμενο Κυλικείο Νομικής που βοήθησε στην αναγέννηση της συλλογικής ζωής στο σύλλογό μας.

Αγωνιζόμαστε για ένα πανεπιστήμιο χωρίς ταξικούς φραγμούς, με δωρεάν φοιτητική μέριμνα σε σίτιση, στέγαση, συγγράμματα και μεταφορές, χωρίς τη διαμεσολάβηση εργολαβιών που απορροφούν κονδύλια αποδίδοντας παροχές χαμηλής ποιότητας και αποδίδοντας στους εργαζομένους τους μισθούς πείνας.

Διεκδικούμε ένα πανεπιστήμιο στο οποίο η παραγόμενη γνώση θα προάγει τη χειραφέτηση θέτοντας στο επίκεντρο τον άνθρωπο έναντι του κέρδους, και θα προκύπτει μέσα από την ουσιαστική συμμετοχή καθηγητών και φοιτητών/τριών αίροντας τις εξουσιαστικές σχέσεις μεταξύ τους και βγάζοντάς τους από την αποκλειστική θέση είτε της αυθεντίας είτε της απαθούς αποδοχής. Μια γνώση που θα αφουγκράζεται και θα απαντά στις ανάγκες μιας κοινωνίας στην οποία ο κοινωνικός μετασχηματισμός αποτελεί πραγματικό πολιτικό επίδικο.

Στη σημερινή συγκυρία, και ενόψει των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου, θεωρούμε πως ο κοινωνικός μετασχηματισμός αποτελεί πράγματι πολιτικό διακύβευμα, καθώς σε περίπτωση εκλογικής νίκης της αριστεράς μέσω του Σύριζα, θα οδηγηθούμε σε ένα πρωτοφανές για την ελληνική ιστορία γεγονός, εκείνο μιας αριστερής κυβέρνησης. Θεωρούμε πως το πλαίσιο στο οποίο μια αριστερή κυβέρνηση απεμπλέκεται από τις όψεις του κράτους έκτακτης ανάγκης των μνημονιακών χρόνων, όταν η πολιτική ασκείτο μόνο δια της επιβολής και της καταστολής, μπορεί να αποτελέσει μια πολύ μεγάλη ευκαιρία για την επανεμφάνιση μαζικών, συμμετοχικών διεκδικητικών κινημάτων που θα πετυχαίνουν υλικές νίκες στο σήμερα αλλάζοντας το πανεπιστήμιο αρχικά και την κοινωνία γενικότερα “από τα κάτω”. Ιδιαίτερα το πανεπιστήμιο, χάρη στον ιδιαίτερο χαρακτήρα του, θεωρούμε πως μπορεί να αλλάξει μόνο μέσα από την από τα κάτω κίνηση, μέσω της ριζοσπαστικοποίησης των συνειδήσεων εντός του, στην κατεύθυνση της κοινωνικής χειραφέτησης.

Στο πλαίσιο αυτό, και προκειμένου να τελειώσουμε μια και καλή με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές του διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, όποιο προσωπείο κι αν έχει, αλλά και των κατά περίπτωση υποστηριγμάτων του, όπως το Ποτάμι και η Χρυσή Αυγή, πολιτικές που λίγο έλειψε να διαλύσουν όχι μόνο το πανεπιστήμιο αλλά και τις ελπίδες και τα όνειρά μας, αγωνιζόμαστε, με την ενεργό συμμετοχή όλων, να δημιουργήσουμε εκείνες τις συνθήκες στο πολιτικό επίπεδο μέσα στις οποίες το φοιτητικό κίνημα θα διεκδικεί και θα επιβάλλει, μέσω ενός αναβαθμισμένου πλαισίου φοιτητικής εκπροσώπησης, ένα πανεπιστήμιο στο οποίο θα υπάρχει χώρος για συνδιαμόρφωση, συναπόφαση, αυτοοργάνωση, ένα πανεπιστήμιο των αναγκών μας!

arenilegal.wordpress.com

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s