Η εξεταστική ως εν δυνάμει τιμωρία

Ένα πράγμα που διαπιστώνουμε εμπειρικά, στη καθημερινή μας τριβή με τους διδάσκοντες στη Νομική Αθηνών, είναι πως η συντριπτική πλειοψηφία τους διαθέτει αρκετά έως ακραία συντηρητικές απόψεις για τη φύση της εκπαιδευτικής διαδικασίας και του πανεπιστημίου και τη θέση του φοιτητικού σώματος εν γένει. Η παρούσα εξεταστική, παίρνοντας τη θέση της ανάμεσα σε όλες ανεξαιρέτως τις εξεταστικές των τελευταίων δύο ετών, πριν καλά καλά φτάσει στο μέσον της έχει ήδη σημαδευτεί από αρκετά και σημαντικά περιστατικά αυθαίρετης και αντιπαιδαγωγικής συμπεριφοράς εκ μέρους καθηγητών αλλά και επιτηρητών.

Δε μπορούμε προφανώς να έχουμε μια πλήρη εικόνα του τι συμβαίνει στην εξέταση κάθε μαθήματος ξεχωριστά, επιβάλλεται ωστόσο να σταθούμε σε ορισμένες πολύ κραυγαλέες περιπτώσεις. Μπορούμε να ξεκινήσουμε απ τη Φιλοσοφία Δικαίου, όπου ο υπεύθυνος καθηγητής αποφάσισε δύο εβδομάδες πριν την ορισμένη ημερομηνία εξέτασης να αλλάξει σχεδόν άρδην την ύλη του μαθήματος που για χρόνια έμενε σταθερή. Με αυτό τον τρόπο, όχι μόνο αναγκάστηκαν οι φοιτητές να δώσουν αρκετά χρήματα σε φωτοτυπίες και να αναζητήσουν διαφορετικά συγγράμματα, αλλά δόθηκε και η εντύπωση ότι οι ίδιοι άνθρωποι που σκίζονται για τη δήθεν ακαδημαϊκότητα, θεωρούν ότι δε χάθηκε και ο κόσμος αν γνωστοποιήσουν την εξεταστέα ύλη τη τελευταία στιγμή.

Συνέχεια δόθηκε κατά την εξέταση του Εμπορικού Δικαίου (Γενικό μέρος, Αξιόγραφα), όπου παρατηρήθηκε η συνεχώς αυξανόμενη πρακτική να συμπληρώνεται απ τους φοιτητές λίστα με τα ονόματα τους και τους Α.Μ. τους κατά τη σειρά που κάθονται στα έδρανα, προφανώς με σκοπό να εξεταστεί αργότερα το ενδεχόμενο αντιγραφής, σα να μην είναι πιθανό, όταν έχουμε μια εξέταση όπου υπάρχουν ερωτήσεις που επιδέχονται συγκεκριμένες απαντήσεις, να βρεθούν διπλανά γραπτά με τις ίδιες λύσεις (δλδ τις σωστές)… Επιπλέον, τίθεται το ζήτημα της αδιαφάνειας, αφού διαφέρει η κατάσταση κατά την οποία η επιτήρηση πιάνει κάποιον τη στιγμή που αντιγράφει – μέγα αμάρτημα ως γνωστών – απ τη κατάσταση που ο διορθωτής αποφασίζει μόνος του αργότερα αν υπήρξε αντιγραφή ή όχι.

Το τελευταίο χρονικά, και πιο τραγελαφικό, περιστατικό έλαβε χώρα στην εξέταση της Ιστορίας Δικαίου. Στην προφορική πλέον εξέταση του μαθήματος κλήθηκε το σύνολο των φοιτητών που είχε δηλωθεί (υπενθυμίζουμε πρόκειται για υποχρεωτικό μάθημα, με μεγάλα ποσοστά κοψίματος και αντικειμενικά το πιο αυτοκτονικό αντικείμενο απ’ όλα) να δώσει κανονικά σε μία μέρα και σε δύο βάρδιες, σαν το μάθημα να δινόταν ακόμα γραπτά. Προφανώς η καθηγήτρια της έδρας κα Μπουρδάρα σπαταλά αρκετή φαιά ουσία με το πώς να κάνει ηθικά κηρύγματα καθ έδρας και να κάνει απάλευτες ερωτήσεις στην εξέταση, που δε πρόλαβε να σκεφτεί ότι είναι πρακτικά αδύνατο να δοθεί υποχρεωτικό μάθημα προφορικά σε μόνο δύο βάρδιες. Ως αποτέλεσμα, μια μεγάλη ομάδα φοιτητών αναγκάστηκε εν μέσω εξεταστικής να περάσει μια ολόκληρη μέρα στην αναμονή για να εξεταστεί στην Ιστορία Δικαίου.

Όλα τα προαναφερθέντα περιστατικά είναι κομμάτια μιας εικόνας παράλογης σκλήρυνσης της διαδικασίας εξέτασης των μαθημάτων. Όλα συνθέτουν το παζλ ενός καθηγητικού προσωπικού που μένοντας στη πλειοψηφία του πιστό στο δόγμα της απόλυτης τάξης που άφησε πίσω του ο βουλευτής πλέον Θ. Φορτσάκης, μεταρρυθμίζει στη πράξη την εκπαιδευτική διαδικασία έτσι ώστε αυτή να μοιάζει όλο και περισσότερο με μια εξάσκηση αντανακλαστικών πειθαρχίας και φόβου του φοιτητικού σώματος. Τα τελευταία δύο χρόνια έχει αυξηθεί το συλλογικό άγχος ότι κάποιος επιτηρητής θα μας τραβήξει το κώδικα απ τα χέρια, επειδή αυτός είχε κάποιες βασικές σημειώσεις ή μας δόθηκε απ τον Εύδοξο με σημειώσεις απ τον συγγραφέα, λες και η άσκηση των νομικών επαγγελμάτων γίνεται παπαγαλιστί. Παράλληλα, όλα αυτά εκθέτουν ανεπανόρθωτα όλους εκείνους που βρίσκονται συνεχώς στα κάγκελα για τις “μειοψηφίες που λυμαίνονται το πανεπιστήμιο”, για την έλλειψη μιας “ευρωπαϊκής κουλτούρας” αλλά ταυτόχρονα κάνουν τις λειτουργίες της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης να μοιάζουν ξέφραγο αμπέλι, εφαρμόζοντας δύο μέτρα και δυο σταθμά.

Η παρούσα καταγγελία δε θα είχε κανένα νόημα αν δεν κατέληγε και σε μια πλήρη και συγκεκριμένη πρόταση αντιμετώπισης. Προφανώς και δε θεωρούμε ότι οι φοιτητές πρέπει μοιρολατρικά να δεχθούν να δυσχεραίνεται η καθημερινότητα των σπουδών τους με αυτό τον τρόπο και να αφήνουν χώρο να εξαπλωθεί και να λάβει και άλλες μορφές η αυθαιρεσία. Ως εκ τούτου, κατ αρχήν θα ληφθούν άμεσα πρωτοβουλίες απ’ το ΔΣ του Φοιτητικού Συλλόγου για συγκροτημένη διαμαρτυρία στα όργανα της Σχολής και των επιμέρους Τομέων. Αυτό όμως που έχει τη μεγαλύτερη σημασία, και θεωρούμε και τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, είναι η άμεση και καθολική ενεργοποίηση των παρόντων φοιτητών την ώρα που λαμβάνει χώρα ένα παρόμοιο περιστατικό. Προφανώς μπροστά σε ένα ολόκληρο αμφιθέατρο που αρνείται να συνεχίσει τη διαδικασία της εξέτασης αν διαπράττεται κάποια αυθαιρεσία εις βάρος έστω και ενός συμφοιτητή, η επιτήρηση δε μπορεί παρά να υποχωρήσει. Η αλληλεγγύη δεν έπαψε ποτέ να είναι το όπλο μας…

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s