Τίποτα δεν τελείωσε, όλα τώρα αρχίζουν…

Το νέο ακαδημαϊκό εξάμηνο ξεκινάει αντικειμενικά εντός μιας νέας κεντρικοπολιτικής συγκυρίας για την ελληνική κοινωνία. Στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, η πενταετής λιτότητα, η οικονομική εξαθλίωση των κατώτερων και μεσαίων κοινωνικών στρωμάτων, η κρίση εκπροσώπησης αλλά κυρίως μια μακρά σειρά αλληλοσυνδεόμενων κινηματικών διαδικασιών (από τον Δεκέμβρη του ’08 στις πλατείες του ’11 μέχρι και σήμερα) οδήγησαν για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία στον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας με κορμό ένα κόμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς. Τόσο το γεγονός αυτό καθ’ αυτό όσο και οι ραγδαίες εξελίξεις που έχουν ακολουθήσει εκ τότε δεν μπορούν παρά να αντιμετωπιστούν στα πλαίσια μιας ψύχραιμης και πραγματιστικής ανάλυσης που αποφεύγει τόσο την μυωπική, κακοπροαίρετη πρόφαση ότι τίποτα δεν άλλαξε όσο και οποιαδήποτε αυταπάτη για τα όρια της χρησιμότητας μιας αριστερής κυβέρνησης ως εργαλείου για τον μακροπρόθεσμο στόχο του κοινωνικού μετασχηματισμού.


Ως Αριστερή Ενότητα Νομικής, θεωρούμε ότι η νέα αυτή συγκυρία που διανοίγεται μπροστά μας φέρει και αυξημένα καθήκοντα για τα κοινωνικά κινήματα εν γένει και για το φοιτητικό κίνημα ειδικότερα.
Χωρίς να έχει πάψει προφανώς η ανάγκη για κινητοποιήσεις που διεκδικούν αλλαγές ή περιφρουρούν κεκτημένα δικαιώματα, το μέλλον των κοινωνικών κινημάτων, ο τρόπος να καταστούν αποτελεσματικά και επίκαιρα, βρίσκεται πλέον στην δημιουργία, στη δυνατότητα δηλαδή των ανθρώπων να μπορέσουν οι ίδιοι να εφεύρουν τις κοινωνικές δομές και σχέσεις που θα απαντούν στις καθημερινές τους ανάγκες. Και αυτό γιατί, το λιγότερο που μπορεί κανείς να περιμένει από την ιστορική αυτή αλλαγή στο κεντρικοπολιτικό επίπεδο είναι η διάνοιξη νέων πεδίων που η κοινωνία θα πρέπει πρωτοβουλιακά πλέον να καταλάβει. Παράλληλα δηλαδή με την άρση του φόβου, της εξαθλίωσης και της καταστολής που αποτελούσε το Μνημόνιο ως κοινωνικό καθεστώς, πρέπει να καταστεί δυνατόν να περάσουμε και στην υλοποίηση του καινούριου.

Όσον αφορά το φοιτητικό κίνημα και τους φοιτητικούς συλλόγους ειδικότερα, βρισκόμαστε σε ένα κομβικό σημείο για να ανοίξει εκ βάσεως η συζήτηση για το ποιες αλλαγές εντός των Πανεπιστημίων θα μπορούσαν να καλύψουν τις ανάγκες των φοιτητών και για το πώς οι φοιτητικοί σύλλογοι θα αποτελούν ζωντανά κύτταρα της κοινωνίας και όχι ένα αποστειρωμένο και ανοργάνωτο συνονθύλευμα ανθρώπων που δεν διαθέτει συλλογικές παραστάσεις και μια κοινή ταυτότητα. Και είναι ακριβώς η ίδια αυτή η διαδικασία συζήτησης εντός των φοιτητικών συλλόγων από την οποία θα πρέπει να αρχίσουμε τον μετασχηματισμό. Κάθε περαιτέρω αλλαγή και καλυτέρευση της φοιτητικής μας καθημερινότητας δε μπορεί παρά να περνάει από το βάθεμα της συμμετοχικής δημοκρατίας στη λήψη αποφάσεων εντός των συλλόγων. Και αυτό σημαίνει τόσο εξυγίανση των συλλογικών μας διαδικασιών (Γενικές Συνελεύσεις) όσο και μια στροφή σε μια κουλτούρα ενδιαφέροντος και ενασχόλησης με τα κοινά ζητήματα εντός του Πανεπιστημίου.

Για να μην μένουμε όμως απλώς στην εκφώνηση ευσεβών πόθων και γενικόλογων στοχεύσεων, ως Αριστερή Ενότητα θεωρούμε ότι πρέπει οι φοιτητές να αρχίσουν ήδη να ψηλαφίζουν τις συγκεκριμένες κινήσεις που θα αλλάξουν την καθημερινότητα τους μέσα στις Σχολές. Ένα πρώτο ζήτημα αφορά τη συνδιοίκηση, τη συγκροτημένη συμμετοχή δηλαδή των φοιτητικών συλλόγων στις εκάστοτε διαδικασίες των πανεπιστημιακών οργάνων – από τα Τμήματα έως και τις Συγκλήτους. Το θέμα αυτό θα μπορούσε να λυθεί με πολλούς διαφορετικούς θεσμούς εκπροσώπησης των φοιτητικών συλλόγων, από τα σημερινά Διοικητικά Συμβούλια έως και την αναβίωση του τριτοβάθμιου πανελλαδικού οργάνου των φοιτητών (ΕΦΕΕ). Μία δεύτερη στόχευση θα πρέπει να είναι η αξίωση των φοιτητών να συμμετέχουν με κάποιο τρόπο στην κατάρτιση του προγράμματος φοίτησής τους. Και όσον αφορά αυτή τη πρόταση θα πρέπει να ξεκινήσουμε από την παραδοχή ότι οι ίδιοι οι διδασκόμενοι θα πρέπει να έχουν λόγο για τα επιμέρους αντικείμενα τα οποία πρέπει να διδαχθούν, σε μια κατεύθυνση σύνδεσης της γνώσης με την κοινωνία και τις ανάγκες της. Τέλος, μία ενότητα επιμέρους ζητημάτων που αποτελεί πάγιο πεδίο απασχόλησης των φοιτητών είναι οι φοιτητικές παροχές (σίτιση, στέγαση, συγγράμματα). Οι Σύλλογοι δεν μπορούν πλέον απλά να αιτούνται γενικά και αόριστα την βελτίωση των παροχών αυτών, σε μια λογική εκφώνησης και δημιουργίας μαχητικών εντυπώσεων. Πρέπει να μπορέσουν να αρθρώσουν οι ίδιοι τις δικές τους ρεαλιστικές προτάσεις και να προσπαθήσουν να της επιβάλλουν παράλληλα με τη προσπάθειά τους για αποφασιστική, θεσμοποιημένη συμμετοχή στα όργανα διοίκησης.

Αντικειμενικά και ιδωμένο από ιστορική σκοπιά είναι εκείνες οι περίοδοι που είναι πιο δύσκολες αλλά και πιο απελευθερωτικές για μια κοινωνία, κατά τις οποίες το παλιό πεθαίνει και το καινούριο πασχίζει να γεννηθεί. Να μην γίνουμε η γενιά που έχασε το ραντεβού με την ιστορία…

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s