Λίγα λόγια για την κατάληψη των προηγούμενων ημερών

Το κτήριο του ΝΟΠΕ τελούσε υπό κατάληψη από άτομα με αναφορά στον αναρχικό χώρο από την Παρασκευή 13/3 ως πράξη αλληλεγγύης προς τους πολιτικούς κρατουμένους που έχουν ξεκινήσει απεργία πείνας από 2/3 και με αιτήματα την κατάργηση των φυλακών υψίστης ασφαλείας, την κατάργηση αντιτρομοκρατικών νόμων και κουκουλονόμου και την απελευθέρωση συγγενικών προσώπων κατηγορουμένων για συμμετοχή στη Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς και του με αναπηρία 98% Σάββα Ξηρού. Η τεταμένη κατάσταση που διαμορφώθηκε (βανδαλισμοί, τραμπουκισμοί, κάψιμο βιβλίων) οδήγησε στην παρέμβαση του εισαγγελέα και την κατάθεση μήνυσης από πλευράς πρυτανικών αρχών. Την Τετάρτη 18/3, με το ενδεχόμενο αστυνομικής επέμβασης να διακρίνεται ξεκάθαρα ,τα μέλη του ΔΣ καθώς και οι ίδιοι οι ΦΣ, συνυπολογίζοντας και την διαλλακτική στάση που διατήρησε το Υπουργείο, κατόρθωσαν να διασφαλίσουν την μη καταπάτηση του ασύλου από τις δυνάμεις καταστολής καθώς και τη λήξη της κατάληψης, η οποία με τους όρους που έγινε υπονόμευε τη σημασία των ίδιων των αιτημάτων της και αμαύρωνε το άσυλο.

Πάγια θέση μας ως Αριστερή Ενότητα ήταν και είναι η διεκδίκηση αλλαγής του ασφυκτικού πλαισίου που προέβλεπε για τους κρατουμένους το προηγούμενο πολιτικό καθεστώς, ειδικά μετά την ψήφιση του νέου Σωφρονιστικού Κώδικα τον προηγούμενο χρόνο, τόσο από την άποψη της κατάργησης των ειδικών συνθηκών κράτησης και απομόνωσης των φυλακών τύπου Γ, που εντάσσονται σε μια λογική λευκών κελιών και πλήρους καταπάτησης των δικαιωμάτων των κρατουμένων ειδικά για πολιτική δράση, όσο και της βελτίωσης εν γένει των συνθηκών κράτησης. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και το αίτημα για κατάργηση του κουκουλονόμου βάσει του οποίου έχουν στηθεί κατηγορίες για πολλούς αγωνιστές/αγωνίστριες και έχουν διωχθεί, και μέλη της Αριστερής Ενότητας, όσο και το αίτημα για ειδικά μέτρα για τους ασθενείς, τα άτομα με αναπηρία και τους ανηλίκους ενώ σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να γίνει δεκτή η ποινικοποίηση των συγγενικών και κοινωνικών σχέσεων, όπως στην περίπτωση των συγγενών των ΣΠΦ. Ως Αριστερή Ενότητα αγωνιζόμαστε για τη ρήξη με το προηγούμενο καθεστώς έκτακτης ανάγκης που ωθούσε ολοένα και περισσότερες κοινωνικές ομάδες σε μια κατάσταση εξαίρεσης, ξεκινώντας από τους μετανάστες και τους πολιτικούς κρατουμένους και στερώντας τους βασικά δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες.

Ωστόσο η συγκεκριμένη κατάληψη έγινε χωρίς να έχει συζητηθεί και αποφασιστεί δημοκρατικά από το βασικό κύτταρο της ακαδημαϊκής κοινότητας, τους Φοιτητικούς Συλλόγους, μέσα από τις συλλογικές τους διαδικασίες. Επίσης πρακτικές αντικοινωνικές με βάση τη βία και τη μισαλλοδοξία (βανδαλισμοί κτηρίων, κάψιμο βιβλίων, face control, απειλές) δεν έχουν καμία θέση εντός της ακαδημαϊκής κοινότητας. Οι Φ.Σ. και οι διαδικασίες τους είναι ανοιχτοί προς την κοινωνία και τα αιτήματά της, όταν ωστόσο γίνονται σεβαστά τα δημοκρατικά κεκτημένα του φοιτητικού κινήματος, διαφορετικά οι πρακτικές αυτές χαρακτηρίζονται από λογικές απολυταρχικές και ενάντια στον ίδιο το κοινωνικοποιητικό ρόλο του Πανεπιστημίου. Παράλληλα ακολουθώντας τέτοιες μεθόδους αποτυγχάνει η κοινωνικοποίηση του ίδιου του κινήματος αποκατάστασης των δικαιωμάτων των κρατουμένων με αποτέλεσμα να μην καθίσταται ούτε μαζικό ούτε αποτελεσματικό και να αδυνατεί να θέσει ένα ηγεμονικό πρόταγμα για μια κοινωνία που δεν θα ανέχεται ούτε την ποινικοποίηση των πεποιθήσεων ούτε την καταπάτηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας με τη διατήρηση του ελληνικού Γκουαντάναμο.

Ύστερα από μια περίοδο αναβαθμισμένης καταστολής εκ μέρους των προηγούμενων πρυτανικών αρχών απέναντι στις φοιτητικές κινητοποιήσεις, μέσω της οποίας επιδιώχθηκε η εφαρμογή του δόγματος ησυχία-τάξη-ασφάλεια εντός του πανεπιστημίου, είναι πιο αναγκαίο από ποτέ να υπάρξει ρήξη με το καθεστώς έκτακτης ανάγκης του προηγούμενου διαστήματος μέσω της απομάκρυνσης της αστυνομικής καταστολής από το χώρο του πανεπιστημιακού ασύλου και την ταυτόχρονη κατάργηση του ν. Διαμαντοπούλου που απέκδυε το πανεπιστήμιο από το χαρακτήρα του ως άσυλου κοινωνικών αγώνων. Ως Αριστερή Ενότητα θεωρούμε πως η υπεράσπιση και περιφρούριση του ασύλου ανήκει στην ίδια την ακαδημαϊκή κοινότητα και κυρίως στους ΦΣ και γι’ αυτό καλούσαμε όλες τις προηγούμενες μέρες σε συγκεντρώσεις για την εξασφάλιση αφενός της μη εισβολής των δυνάμεων της αστυνομίας στη άσυλο και αφετέρου για τον τερματισμό της κατάληψης, η οποία προέτασσε μια εξουσιαστική σχέση για το άσυλο, επιβαλλόμενη αυθαίρετα και κινούμενη σε λογικές περιχαράκωσης και απομονωτισμού, απεμπολώντας οποιοδήποτε πραγματικά χειραφετητικό πρόταγμα.

Το γεγονός της αναίμακτης επίλυσης της διαμορφωθείσας κατάστασης χάρη στην κινητοποίηση τόσο του ΔΣ όσο και των φοιτητών/φοιτητριών δεν μπορεί παρά να μας χαροποιεί δείχνοντας πως η υπεράσπιση του ασύλου μπορεί να υλοποιηθεί από τους ίδιους τους ΦΣ . Ως Αριστερή Ενότητα, εφόσον δεν είχαμε τη δυνατότητα να προλάβουμε την εργαλειοποίηση με τέτοιο τρόπο του θεσμού του ασύλου, δεσμευόμαστε να συμβάλλουμε στο μεγαλύτερο βαθμό στη διαδικασία αποκατάστασης των όποιων ζημιών, θεωρώντας πως το πανεπιστήμιο, λόγω του ιδιαίτερου χαρακτήρα του ως φορέα διαπαιδαγώγησης, κοινωνικοποίησης και πολιτικοποίησης πρέπει να προωθεί τις λύσεις της πρόληψης και της θεραπείας και όχι εκείνη της καταστολής, η οποία το σημάδεψε τόσο ανεπανόρθωτα το προηγούμενο διάστημα.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s