Ένας κόσμος νεκρός

Για πάνω από δύο εβδομάδες πρόσφυγες στην Ειδομένη διαμαρτύρονταν ράβοντας τα στόματά τους και αποκλείοντας την διέλευση των τραίνων απ’ την περιοχή εναντιούμενοι στον εγκλωβισμό τους με την απαγόρευση να διέλθουν διαμέσου της ΠΓΔΜ προς την βόρεια Ευρώπη. Όλα αυτά μέχρι πριν λίγες μέρες όταν δυνάμεις των ΜΑΤ «μάζεψαν» τους πρόσφυγες «καθαρίζοντας» την περιοχή, όπως ανήγγειλε ο κος Μουζάλας, αφού πρώτα φρόντισαν να απομακρύνουν σε ακτίνα τριών χιλιομέτρων όχι μόνο ΜΚΟ και αλληλέγγυους (οι ιδιαίτερες ευαισθησίες τους βλάπτουν) αλλά και με πρωτοφανή παραβίαση κάθε δικαιώματος ενημέρωσης, όλους τους δημοσιογράφους και φωτορεπόρτερ που κάλυπταν το γεγονός. Μάλιστα, οι αστυνομικές δυνάμεις μερίμνησαν μετά το πέρας της επιχείρησης να καλύψουν το δημοσιογραφικό κενό (!) δημοσιοποιώντας υλικό που μαρτυρούσε το «ειρηνικό» τους έργο ενώ η Telegraph μετέδιδε τον ξυλαδαρμό όσων αρνούνταν να μεταφερθούν.

Αυτοί που ένα χρόνο πριν τέτοιες μέρες ωρύονταν με την Κυβέρνηση Σαμαρά που απομάκρυνε βιαίως εν μία νυκτί τους Σύριους απεργούς πείνας που αιτούνταν άσυλο, όντας παράταιροι στο χριστουγεννιάτικο τους καρναβάλι, φέτος από τη θέση της τωρινής Κυβέρνησης δεν διστάζουν να πράττουν το ίδιο και μάλιστα εν πλήρη μυστικότητα, να συμπράττουν με την Frontex προχωρώντας σε έναν ενάντιο στα ανθρώπινα δικαιώματα διαχωρισμό με βάση την καταγωγή και να προβαίνουν σε κάθε υποδεικνυόμενη ενέργεια ακόμη κι αν αυτές συνεπάγονται την μετατροπή κάθε χώρας υποδοχής σε αποθήκη ψυχών.

Η είδηση φυσικά ελάχιστα αναπαρήχθη από τα κυρίαρχα ΜΜΕ που τόσα κροκοδείλια δάκρυα έχυναν τον περασμένο μήνα με περίσσια συγκίνηση από την ανθρώπινη τραγωδία στο Αιγαίο, η οποία μόνο εργαλειοποιήθηκε ώστε μετά το αρχικό σοκ να συνηθίσουμε πλέον την απώλεια ζωών: δε μας πειράζει πια να θυσιάσουμε μερικούς, είναι μόνο παράπλευρες απώλειες μπρος στην ασφάλεια των συνόρων της εκλεκτής Ευρώπης και της με κάθε κόστος ταύτισής μας (βλ. σενάρια περί Σέγκεν) με αυτήν και με μία λογική που ξέρει να μετράει μόνο κέρδη και απώλειες των σιδηροδρομικών εταιρείων και να εξασφαλίζει ελεύθερη ροή του χρήματος και των προϊόντων, όχι των ανθρωπίνων ζωών.

«Ένας κόσμος νεκρός
πίνει το παγωμένο γάλα του
βάρκες πηγαίνουν έρχονται
φέρνουν κι άλλους νεκρούς
μητέρες χάνουν τα παιδιά τους
παιδιά κλαίνε γιατί χάσαν τις μητέρες τους
-Ρίξε το πέντε! ουρλιάζει ο νεκρός δολοφόνος
ξάφνου πάλι μιλάει
η κυρία σκατό και καρπούζι
ώσπου να βγάλει η κόκκινη σελήνη
το μαχαίρι της
και ν’ αρχίσει να σφάζει.»

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s