Εξασφαλίζοντας την ανασφάλεια (ή αλλιώς γιατί δεν πρέπει να αφήσουμε το ασφαλιστικό ν/σ να περάσει)

Σε μία περίοδο που οι πολιτικές  λιτότητας  που εφαρμόζονται τα τελευταία 5 χρόνια έχουν διαμορφώσει ένα εξαιρετικά δυσμενές πλαίσιο διαβίωσης για τους εργαζόμενους, τους ανέργους και τη νεολαία η Κυβέρνηση Σύριζα-Ανέλ με το ασφαλιστικό νομοσχέδιο που προωθεί εντείνει ακόμα περισσότερο την επίθεση που υφίσταται η κοινωνική πλειοψηφία εμπεδώνοντας την ενσωμάτωση της στις νεοφιλελεύθερες επιταγές της ΕΕ.

Η βασική τομή που διακρίνει το νέο ασφαλιστικό είναι η απομάκρυνση του από ένα (έστω και ελάχιστα) αναδιανεμητικό-κοινωνικό χαρακτήρα και η πλήρης προσαρμογή του σε ένα ανταποδοτικό- κεφαλαιοδοτικό σύστημα που συνδέει την σύνταξη με τις καταβαλλόμενες εισφορές με αποτέλεσμα να αφήνει τελείως απροστάτευτους τους εργαζόμενους. Σταδιακά εγκαταλείπεται το σύστημα τριμερούς χρηματοδότησης (συμμετοχή κράτους, εργοδοσίας, εργαζόμενου στις εισφορές) και το κόστος των κοινωνικών παροχών μετακυλιέται στις πλάτες των εργαζομένων, στρέφοντας τους με αυτό τον τρόπο στην ιδιωτική ασφάλιση.

Η κατάσταση όσον αφορά τους δικηγόρους αλλά και εν γένει τους ελεύθερους επαγγελματίες  καθίσταται αφόρητη καθώς σε συνδυασμό με την φορολογία 26% ,την προκαταβολή φόρου 75%(απο το 2016 100%) ,την πληρωμή τέλους επιτηδεύματος(ειδικός φόρος για τους ελευθ.επαγγελματίες),την έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης, το ΦΠΑ 23% θα καλούνται να καταβάλουν το 38% του εισοδήματος τους σε ασφαλιστικές εισφορές, υπολογιζόμενες από το 1ο ευρώ. Αξίζει να σημειώθει ότι αίρεται το προνομιακό καθεστώς που υφίστατο για τους νέους δικηγόρους(5ετίας) καθιερώνοντας ελάχιστη ασφαλιστική εισφορά 2700 ευρώ ακόμα και με μηδενικό εισόδημα από την πρώτη μέρα εγγραφής στον εκάστοτε Δικηγορικό Σύλλογο. Επιπλέον,ο νέος τρόπος υπολόγισμου των συντάξεων θα οδήγησει σε νέα μείωση τους για όσους συνταξιοδοτηθούν μετά την ψήφιση του ν/σ.

Γίνεται αντιληπτό λοιπόν ότι η νέα ασφαλιστική μεταρρύθμιση συμπιέζοντας  προς τα κάτω τα εισοδήματα, με τις ασφαλιστικές εισφορές να αποτελούν επι της ουσίας ένα επιπλέον φορολογικό βάρος  επιτυγχάνει να ξεκαθαρίσει το τοπίο οξύνοντας  τις ανισότητες στον δικήγορικό κλάδο ,με τις μεγάλες δικηγορικές εταιρίες να εξασφαλίζουν την κυριαρχία τους, τους μικρομεσαίους αυτοαπασχολούμενους να πρέπει να επιλέξουν ανάμεσα στην φτώχεια ή την έξοδο απο το επάγγελμα και τους μισθωτούς να παλεύουν με ακόμα περισσότερο ελαστικές μορφές εργασίας ή να οδηγούνται στη μετανάστευση.

Πέρα όμως από τις αρνητικές συνέπειες  που σηματοδοτεί το νέο ασφαλιστικό έρχεται να παγιώσει το μνημόνιο όχι απλά ως πρόγραμμα οικονομικής  προσαρμογής ,αλλά ως κοινωνικό καθεστώς ,που διαμορφώνει  ένα πλαίσιο πειθάρχησης αξιοποιώντας το φόβο και την καταστολή. Η αποσάθρωση του κοινωνικού κράτους ,η διάλυση των εργασιακών σχέσεων,η κατάργηση δικαιωμάτων  πρέπει να εμπεδωθούν σαν μια κανονικότητα την οποία οφείλουμε να δεχτούμε αδιαμαρτυρητα.

Ενδέχεται όλα αυτά να φαίνονται κάπως  μακρινά για αρκετούς-ες  ,ωστόσο μας αφορούν σε μεγάλο βαθμό καθώς επικαθορίζουν-μάλλον υποθηκεύουν- το μέλλον μας ,ως μελλοντικών εργαζομενών που θα έρθουμε αντιμέτωποι με ένα εργασιακό περιβάλλον ανασφάλιστης και επισφαλούς εργασίας στερούμενοι ακόμα και στοιχειωδών δικαιωμάτων .Αυτή η πραγματικότητα θα γίνει αντιληπτή όχι αφαιρετικά και αόριστα στο μέλλον αλλά από την στιγμή που θα ξεκινήσουμε την άσκηση μας και θα είμαστε αναγκασμένοι να καταβάλλουμε υπέρογκα πόσα σε ασφαλιστικές εισφορές  για μια κοινωνική ασφάλιση που απο δικαίωμα θα έχει μετατραπεί σε προνόμιο για λίγους.

Γι’ αυτούς τους λόγους ,ως ΑΡΕΝ, θεωρούμε πως η νεολαία μπορεί και πρέπει να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στη μάχη που διεξάγεται απέναντι στο ασφαλιστικό. Ήδη οι κινητοποιήσεις που έχουν ξεκίνησει  αποτυπώνουν ότι η κοινωνική συναίνεση που ο Σύριζα επεδίωξε να αποσπάσει στις εκλογές του Σεπτεμβρίου αρχίζει να διαρρηγνύεται και ο κόσμος που δεν μπορεί να δει τον εαυτό μέσα σε αυτό το πλέγμα καταπίεσης και απογοήτευσης  ξαναβγαίνει στο δρόμο διεκδικώντας όλα αυτά που του στέρησαν. Δικό μας χρέος είναι να βγούμε δυναμικά στο προσκήνιο διατρανώνοντας ότι δεν μας χωράει ο μονόδρομος των μνημονίων και της λιτότητας ,δεν μας χωράει ένα μέλλον που θα διαπραγματευόμαστε καθημερινά τους όρους ύπαρξης μας ,δεν μας χωράει μια ζωή συνεχούς υποτίμησης και υποβάθμισης.

Κόντρα στην ανάθεση και τον ατομικό δρόμο ,μέσα απο τη συλλογική διαβούλευση, διάδραση και οργάνωση συνεχίζουμε να παλεύουμε, συνεχίζουμε να ονειρευόμαστε.

Ο,τι και να κάνουν εμείς θα ζήσουμε αλλιώς.

                                                                  

                                                                                                                                       

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s