Γιατί το δρόμο τον φτιάχνεις προχωρώντας

αποτιμώντας την κοινή πολιτική διαδικασία των δυνάμεων

Ρ.Α.Πα.Ν.-Σ.Α.Φ.Ν.(ε.α.α.κ) –Αριστερό Δίκτυο Νεολαίας  – Αριστερή Ενότητα Νομικής

Σχετικά με τις κεντρικοπολιτικές εξελίξεις

Με την  υπογραφή του 3ου μνημονίου και το αποτέλεσμα των εκλογών σφραγίζεται ένας κύκλος πολιτικών και κοινωνικών διεργασιών και ανοίγει ένας νέος που χαρακτηρίζεται από σχετική πολιτική σταθεροποίηση, θωράκιση και σκλήρυνση του συσχετισμού πολιτικών δυνάμεων εντός του κοινοβουλίου,ωστόσο, παρά την παραπάνω περιγραφόμενη κατάσταση δεν θεωρούμε ότι διανύουμε μια περίοδο σταθεροποίησης συνολικά της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και αυτό οφείλεται σε μια σειρά παραγόντων.

Πρώτον, παρά την εφαρμογή της μνημονιακής πολιτικής επί μακρόν και την αλλαγή στρατοπέδου του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούν να αναιρεθούν άμεσα οι ριζοσπαστικές κοινωνικές διεργασίες του προηγούμενου διαστήματος που συμπυκνώνονται κατά βάση γύρω από τους μεγάλους αγώνες του 2010-2012 και τις αποτυπώσεις που αυτές είχαν σε επίπεδο πυροδότησης ενός κοινωνικού ριζοσπαστισμού αλλά και το πολιτικό τους αποτύπωμα στα ίδια τα πολιτικά υποκείμενα της αριστεράς.

Δείγμα του παραπάνω κοινωνικού και πολιτικού ριζοσπαστισμού αποτέλεσε και η ίδια η στιγμή του δημοψηφίσματος. Το συντριπτικό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος καθώς και τα κοινωνικά χαρακτηριστικά που πήρε, αναδεικνύουν την κοινωνική και πολίτικη διεργασία που άνοιξε από την εφαρμογή των μνημονίων και εντάθηκε κατά την εβδομάδα του δημοψηφίσματος. Το αποτέλεσμα αυτής, ήταν ότι μεγάλο μέρος του κόσμου στήριξε το ΟΧΙ παρά το ανοιχτό ενδεχόμενο της ρήξης και παρά την απουσία ύπαρξης ενός μαζικού πολιτικού φορέα που να τεκμηριώνει τη δυνατότητα για έναν διαφορετικό δρόμο. Επομένως το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος σε συνδυασμό με τη μη ύπαρξη ενός νέου παραγωγικού υποδείγματος που θα μπορούσε να ενσωματώσει τις μάζες με θετικό τρόπο, δημιουργούν ένα πλαίσιο όπου παρά την κυριαρχία της TINA δεν υπάρχει συναίνεση και συμβίωση του λαού με τα μνημόνια και την πολιτική οικονομικού στραγγαλισμού και εκβιασμού  εντός ευρωζώνης και ΕΕ.

Δεύτερον, η εφαρμογή των μνημονιακών μέτρων από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ διαμορφώνει πεδία όξυνσης της κοινωνικής-ταξικής αντιπαράθεσης, ανοίγει ρήγματα στα οποία η εισχώρηση μιας ριζοσπαστικής πολιτικής παρέμβασης και του ίδιου του λαϊκού παράγοντα μπορούν να οξύνουν την κατάσταση διαμορφώνοντας συνθήκες κοινωνικού πολέμου.

Πάνω, λοιπόν, στα νέα μέτωπα που ανοίγουν με βασικότερα,  α) το ασφαλιστικό β) το προσφυγικό γ) τους πλειστηριασμούς και δ) τις ιδιωτικοποιήσεις  πρέπει να αξονιστεί η πολιτική παρέμβαση του επόμενου διαστήματος.  Είναι,  λοιπόν, αναγκαίο να συγκροτηθούν ενωτικές πρωτοβουλίες στις γειτονιές , στους χώρους δουλειάς  και στις σχολές που να απαντάνε στα παραπάνω επίδικα προσπαθώντας να γίνουν κομμάτι των από τα κάτω κοινωνικών αντιστάσεων και να συμβάλουν στη συγκρότησή τους με γνώμονα την ανοιχτότητα, τις δημοκρατικές διαδικασίες και την εμπλοκή της πληττόμενης κοινωνικής βάσης. Η κοινωνική αυτοοργάνωση από τα κάτω και η δημιουργία αγωνιστικού μπλοκ απέναντι στην λαίλαπα του μνημονίου δημιουργούν και τους όρους και για την οικοδόμηση μιας διαφορετικής αφήγησης απέναντι στο μονόδρομο της ΕΕ και της ευρωζώνης και την στράτευση του κοινωνικού συνόλου σε ένα σχέδιο ρήξης, σε μια άλλη προοπτική έξω από τους εκβιασμούς των αυταρχικών ιμπεριαλιστικών ολοκληρώσεων. Η προσπάθεια εμπέδωσης ενός κοινωνικού, οικονομικού και πολιτικού ΤΙΝΑ άλλωστε συρρικνώνει όλο και περισσότερο την προοπτική της νεολαίας, κάνοντας απαραίτητη την οικοδόμηση μιας αφήγησης άλλου δρόμου, την συγκρότηση ενός νεολαιίστικου πόλου απέναντι στο There is No Alternative του συνασπισμού εξουσίας.

Σε μία περίοδο που οι πολιτικές  λιτότητας  που εφαρμόζονται τα τελευταία 5 χρόνια έχουν διαμορφώσει ένα εξαιρετικά δυσμενές πλαίσιο διαβίωσης για τους εργαζόμενους, τους ανέργους και τη νεολαία η Κυβέρνηση Σύριζα-Ανέλ με το ασφαλιστικό νομοσχέδιο που προωθεί εντείνει ακόμα περισσότερο την επίθεση που υφίσταται η κοινωνική πλειοψηφία εμπεδώνοντας την ενσωμάτωση της στις νεοφιλελεύθερες επιταγές της ΕΕ. Η βασική τομή που διακρίνει το νέο ασφαλιστικό είναι η απομάκρυνση του από ένα (έστω και ελάχιστα) αναδιανεμητικό-κοινωνικό χαρακτήρα και η πλήρης προσαρμογή του σε ένα ανταποδοτικό- κεφαλαιοδοτικό σύστημα που συνδέει την σύνταξη με τις καταβαλλόμενες εισφορές με αποτέλεσμα να αφήνει τελείως απροστάτευτους τους εργαζόμενους. Σταδιακά εγκαταλείπεται το σύστημα τριμερούς χρηματοδότησης (συμμετοχή κράτους, εργοδοσίας, εργαζόμενου στις εισφορές) και το κόστος των κοινωνικών παροχών μετακυλιέται στις πλάτες των εργαζομένων, στρέφοντας τους με αυτό τον τρόπο στην ιδιωτική ασφάλιση. Γίνεται αντιληπτό λοιπόν ότι η νέα ασφαλιστική μεταρρύθμιση συμπιέζοντας  προς τα κάτω τα εισοδήματα, με τις ασφαλιστικές εισφορές να αποτελούν επι της ουσίας ένα επιπλέον φορολογικό βάρος  επιτυγχάνει να ξεκαθαρίσει το τοπίο οξύνοντας  τις ανισότητες στον δικήγορικό κλάδο ,με τις μεγάλες δικηγορικές εταιρίες να εξασφαλίζουν την κυριαρχία τους, τους μικρομεσαίους αυτοαπασχολούμενους να πρέπει να επιλέξουν ανάμεσα στην φτώχεια ή την έξοδο απο το επάγγελμα και τους μισθωτούς να παλεύουν με ακόμα περισσότερο ελαστικές μορφές εργασίας ή να οδηγούνται στη μετανάστευση.

Παράλληλα, ένα δεύτερο ζήτημα που ανοίγεται στην παρούσα συγκυρία  με επιτακτικούς όρους είναι το μεταναστευτικό – προσφυγικό. Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι το προσφυγικό και ο πόλεμος συνδέονται άρρηκτα. Οι πόλεμοι , οι επεμβάσεις των ιμπεριαλιστών, οι δολοφονικές επελάσεις του ISIS συνεχίζονται με αμείωτη ένταση προκαλώντας εκατοντάδες χιλιάδες θανάτους και τραυματισμούς, καταστροφές υποδομών και εκατομμύρια πρόσφυγες, που προσπαθούν να σωθούν αναζητώντας καταφύγιο στις χώρες της Ευρώπης. Η Ε.Ε από την πλευρά της συνεπής σε ένα συνεχές αυταρχισμού υψώνει φράχτες, αποκλείει ανθρώπους στις λάσπες της Ειδομένης, βάζει το ΝΑΤΟ τοποτηρητή στο Αιγαίο και ετοιμάζει ένα μεγάλο κύκλο πογκρόμ επαναπροωθήσεων. Σε αυτό το τοπίο η αναγκαιότητα για   έμπρακτη αλληλεγγύη και για ένα αντιπολεμικό κίνημα ορθώνονται ενώπιον της Αριστεράς ενάντια στην ξενοφοβία και την ακροδεξιά ρητορεία των Ευρωπαϊκών κυβερνήσεων.

Η συνθήκη στο ελληνικό Πανεπιστήμιο

Αναγνωρίζοντας το πανεπιστήμιο ως έναν κοινωνικό χώρο που, πέρα από τα αυτόνομα, ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, διαπερνάται από τις κυρίαρχες κοινωνικές αντιθέσεις και επηρεάζεται άμεσα από τις κεντρικοπολιτικές εξελίξεις, οφείλουμε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως η εξαετής πλέον οικονομική και κοινωνικοπολιτική κρίση φαίνεται να αποτυπώνει ξεκάθαρα συμπτώματα στη συμπεριφορά του φοιτητικού σώματος. Συμπτώματα όπως η απομαζικοποίηση των συλλογικών διαδικασιών, η αδιαφορία για την αποστέρηση βασικών κατακτήσεων του παρελθόντος και η έλλειψη μιας συλλογικής ταυτότητας και κοινών παραστάσεων συγκροτούν μια εικόνα συνολικότερης αποπολιτικοποίησης των Συλλόγων. Στη βάση αυτής της κατάστασης αποκτούν δυναμική αντιδραστικές πολιτικές δυνάμεις, παλιές και νέες, πολιτικοποιώντας την αδράνεια και την ιδιώτευση ενός μεγάλου μέρους του φοιτητικού σώματος και αναπαράγοντάς την. Συγκεκριμένα, στην Νομική Αθήνας το ρεύμα αυτό εξιδανίκευσης του ατομικού δρόμου βρίσκει την συγκροτημένη του έκφραση στην ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και την νεότευκτη ΑΦΚ, που σε μια συγχρόνως άτυπη και τυπική συμπόρευση στη βάση κοινών αξιών και στόχων καταφέρνουν να καρπώνονται και να επαυξάνουν ένα μεγάλο ρεύμα απάθειας και αποστροφής προς τις συλλογικές διαδικασίες.

Σε μια κατεύθυνση ανάταξης της παραπάνω κατάστασης αναγνωρίζουμε στο εσωτερικό των σχολών τους εξής κόμβους: Κατ’ αρχάς σημαντικά είναι τα δύο ζητήματα που αναφέρθηκαν παραπάνω ως τα κυρίαρχα στην παρούσα συγκυρία, δηλαδή το προσφυγικό-μεταναστευτικό και το ασφαλιστικό. Όσον αφορά το πρώτο, αποτελεί ζητούμενο για την φοιτητική αριστερά να δημιουργήσει ένα μαζικό ρεύμα συμμετοχής των φοιτητών σε δομές αλληλεγγύης και μια πολιτική αφήγηση ενάντια σε κάθε ξενοφοβική-ρατσιστική αντιμετώπιση, είτε αυτή προέρχεται από τους νεοναζί της ΧΑ είτε από τις κυβερνήσεις και τα θεσμικά όργανα της ΕΕ. Σχετικά με το δεύτερο, χρειάζεται να συγκροτηθεί μια συνεκτική αφήγηση που θα καταδεικνύει την μεγάλη δυσκολία ως και αδυναμία άσκησης του επαγγέλματος που φέρνει το νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο. Παράλληλα όμως, στο φόντο του σχεδιαζόμενου νέου νόμου για την παιδεία, χρειάζεται να επαναφέρουμε εμφατικά μια σειρά παραδοσιακών ζητημάτων που ταλανίζουν το ελληνικό πανεπιστήμιο. Η συνεχιζόμενη υποχρηματοδότηση, οι περικοπές φοιτητικών παροχών, και τα φαινόμενα αυθαιρεσίας από καθηγητές και καθηγητικά όργανα  πρέπει να συνεχίσουν να αποτελούν επίδικα για τους Φοιτητικούς Συλλόγους και να είναι κομμάτι του λόγου και της πρακτικής της φοιτητικής αριστεράς.

Γιατί επιλέγουμε τον δρόμο της σύγκλισης

Υπάρχουν κατά τη γνώμη μας δύο παράγοντες βάσει των οποίων κομμάτια της φοιτητικής αριστεράς μπορούν και πρέπει το επόμενο διάστημα να βαθύνουν τον από κοινού βηματισμό τους σε κινηματικό και πολιτικό επίπεδο. Ο πρώτος είναι η κατάσταση που περιγράφηκε παραπάνω και ορίζει μια αδιαμφησβήτητη αναγκαιότητα για τις δυνάμεις του κινήματος να επιδιώξουν από κοινού την ευρύτερη δυνατή συσπείρωση του φοιτητικού σώματος δρώντας αντίρροπα προς την ιδιώτευση και την ενσωμάτωση του ΤΙΝΑ. Ο δεύτερος προκύπτει απ’ το πολιτικό τοπίο όπως αυτό διαμορφώνεται μετά τα γεγονότα του καλοκαιριού.

Η κινηματική συμπόρευση των δυνάμεων μας σε επιμέρους κόμβους είναι ένα κεκτημένο αρκετών χρόνων, είτε αυτό αφορά ενιαία παρουσία στις Γενικές Συνελεύσεις μέσω των Αγωνιστικών Πλαισίων είτε ευρύτερα κοινές πρωτοβουλίες. Η διαδικασία λοιπόν πολιτικής σύγκλισης αποτελεί μια βαθύτερη διεργασία που έχει ξεκινήσει εδώ κι αρκετό καιρό. Για εμάς η διαδικασία αυτή είναι ώριμη καθώς πέραν των κοινών προβληματισμών για την ανασυγκρότηση των Συλλόγων, για μια νικηφόρα αντιπαράθεση με την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και τις μνημονιακές επιταγές εντοπίζουμε μια βαθύτερη σύγκλιση όσον αφορά ευρύτερα στοιχεία της κεντρικοπολιτικής συγκυρίας. Τόσο η αναγκαιότητα συγκρότησης ενός μαζικού, ανεξάρτητου, ριζοσπαστικού σχήματος στη Σχολή όσο και η ευρύτερη δυνατή αντιπαράθεση εντός και εκτός πανεπιστημίου με το μνημόνιο και τις ευρωπαϊκές πολιτικές μας θέτουν προ συγκεκριμένων ευθυνών και υπαγορεύουν συγκεκριμένα βήματα.

Πως απαντάμε

Εξ’ αρχής στόχος του κειμένου είναι να αποτιμήσει τη κοινή διαδικασία που έλαβε χώρα μεταξύ των σχημάτων μας. Στη διαδικασία αυτή μας οδήγησαν μια σειρά από κοινές εκδηλώσεις, κοινά υλικά αλλά και μια γενικότερη πολιτική συζήτηση σε καθημερινή βάση. Εκεί αποτυπώθηκαν συμφωνίες σχετικά με τις αναγκαίες αιχμές στο εσωτερικό του ΦΣ Νομικής αλλά και κεντρικά, οι οποίες θα αποτυπωθούν σε περαιτέρω κοινά υλικά και κοινή πρακτική το επόμενο διάστημα. Θεωρούμε πως οι όποιες διαφωνίες υπάρχουν σε επίπεδο ανάλυσης και πρακτικής βρίσκονται σε τροχιά δημιουργικής συζήτησης και θα συμβάλουν προωθητικά στο εγχείρημα.

Στο πλαίσιο αυτής της συνεχιζόμενης και δυναμικής σύγκλισης θεωρούμε ως σημαντικό κόμβο και τις επερχόμενες φοιτητικές εκλογές. Από την στιγμή που συνομολογούμε  πως η πολιτική μας παρέμβαση και οι στόχοι που θέτουμε για τον ΦΣ Νομικής παρουσιάζουν ήδη στοιχεία ενιαιότητας και διαπιστώνουμε ότι οφείλουμε να προχωρήσουμε έτσι, θα ήταν παράλογο η κίνηση αυτή να μην αποτυπωθεί ενιαία και στη μάχη των φοιτητικών εκλογών. Θεωρούμε ότι στη προσπάθεια για μια ριζοσπαστική αριστερή δυναμική στον ΦΣ Νομικής οι φοιτητικές εκλογές και η εκπροσώπηση στα όργανα δεν είναι ένας αμελητέος κόμβος αλλά σίγουρα δεν είναι και το τέλος του δρόμου.Το κάλεσμα μας είναι ανοιχτό και θα συνεχίσει να απευθύνεται σε κάθε πολιτική δύναμη, που ενδεχομένως να μην μπορεί να δει στο τώρα τον εαυτό της σε ένα κοινό εκλογικό κατέβασμα, όπως οι σύντροφοι από την ΑΝΤΙΝΟΜΙΑ ΕΑΑΚ, με την όποια ωστόσο θα διαμορφώσουμε από κοινού υλικά παρέμβασης γύρω απο τα επίδικα του επόμενου διαστήματος, κάτι που αποτιμάμε θετικά. Σε αυτή την διαδικασία που εκκινούμε δεν θέλουμε να εμπλακεί μόνο το μέγεθος των πολιτικών δυνάμεων που την απαρτίζουν αλλά απευθύνουμε κάλεσμα σε κάθε φοιτητή και φοιτήτρια που αγωνιά για ένα παρόν και μέλλον με αξιοπρέπεια να αγκαλιάσει και να μαζικοποιήσει τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία.

 

 

 

 

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s