Απεργία 24/11: Να μην τους αφήσουμε σε ησυχία!

Η μνημονιακή στροφή και ο διαρκής πολιτικός εκφυλισμός της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ οδηγούν στη συνεχόμενη συστημική προσαρμογή της και στην απώλεια των όποιων κοινωνικών ερεισμάτων της. Αυτό αποτυπώνεται τόσο δημοσκοπικά, όσο και σε επίπεδο δρόμου. Οι εργατικές κινητοποιήσεις είναι και πάλι στο προσκήνιο ενόψει του κλεισίματος της δεύτερης αξιολόγησης του μνημονίου 3 που φέρνει νέο πακέτο μέτρων ενάντια στους από κάτω.

Είναι στοίχημα η ριζοσπαστική αριστερά να κατορθώσει σε κάθε κοινωνικό χώρο να δώσει αγωνιστικό στίγμα και να συμβάλλει στην οργάνωση μιας μαζικής και μαχητικής γενικής απεργίας στις 24/11. Οι φοιτητές μαζί με τους εργαζόμενους μπορούμε να στείλουμε ένα ηχηρό μήνυμα στην κυβέρνηση και στην ΕΕ, ότι τα μέτρα που μας ετοιμάζουν δε θα περάσουν. Στόχος της κυβέρνησης είναι να έχει κλείσει η συμφωνία με τους θεσμούς και τους δανειστές μέχρι τις 5 Δεκέμβρη. Μια συμφωνία που δεν έχει σε τίποτα να κάνει με αυτό που οι βουλευτές και τα στελέχη της κυβέρνησης προπαγανδίζουν στα κανάλια, δηλαδή με «την ανάπτυξη, την επάνοδο στις αγορές, τη συζήτηση για απομείωση-κούρεμα χρέους» κλπ.

Έχοντας σε εκκρεμότητα 15 προαπαιτούμενα από την πρώτη αξιολόγηση, η κυβέρνηση θέλει να ολοκληρώσει όσο το δυνατόν γρηγορότερα τη δεύτερη, η οποία περιλαμβάνει 81 προαπαιτούμενα. Ανάμεσα σε αυτά περιλαμβάνεται και η επίθεση στα εργασιακά με βάση το πόρισμα της επιτροπής σοφών. Βασικό αίτημα της τρόικας και του εγχώριου κεφαλαίου αποτελεί η απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, η εξαφάνιση των συλλογικών διεκδικήσεων και των συνδικαλιστικών κεκτημένων και η περαιτέρω μείωση του κατώτατου μισθού (ειδικά για τους νέους). Πρόκειται για μια πρωτοφανή επίθεση που σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να μείνει αναπάντητη από το κίνημα και τους συλλογικούς φορείς. Παράλληλα προωθούνται και άλλες ιδιωτικοποιήσεις με τη ΔΕΗ να βρίσκεται πρώτη στη λίστα μέσω της απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας, ενώ ο έλεγχος των τραπεζών περνάει σε funds και στους δανειστές.

Η απεργία που Κήρυξε η ΑΔΕΔΥ για τις 24 Νοέμβρη μπορεί να μην είναι πανεργατική, όπως θα έπρεπε, όμως χρειάζεται να της δοθεί μια μαχητική και διεκδικητική διάσταση. Η οργή της νεολαίας που πλήττεται, η οργή του κόσμου της δουλειάς, η οργή των νέων εργαζομένων που δουλεύουν κάτω από άθλιες εργασιακές συνθήκες, η οργή των ανθρώπων που τους κόβεται η σύνταξη και η περίθαλψη, η οργή των μεταναστών εργατών που βιώνουν τη δυσμενέστερη εργασιακή καταπίεση, η οργή ενάντια στη σχεδιαζόμενη ιδιωτικοποίηση βασικών δημόσιων αγαθών όπως το νερό και το ηλεκτρικό ρεύμα, η οργή ενάντια στη διάλυση του δημοσίου πανεπιστημίου και σχολείου καθώς και η οργή ενάντια στο γκρέμισμα της δημόσιας υγείας, οφείλει να βρει έκφραση στην απεργιακή κινητοποίηση στις 24 του Νοέμβρη.

Είναι χρέος μας να δείξουμε γι άλλη μια φορά  ότι ο μόνος παράγοντας που μπορεί να βάλει φρένο στις πολιτικές λιτότητας και στα μνημόνια, είναι η δύναμη των από κάτω. Η δύναμη αυτών που δεν περιμένουν κάποιον να τους σώσει αλλά παίρνουν τη ζωή τους στα χέρια τους.

 

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s