ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΒΑΘΙΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΤΟΝ…

 «Σάπια. /Σάπια θέματα/ μουχλιασμένοι τόμοι ύπουλες βιβλιοθήκες
λέξεις τσανακογλύφτες λέξεις δούλες / στημένες μηχανές
λέξεις κομπίνες
εδώ η ζωή μας ταύρος με καρφωμένα χιλιάδες
φασιστικά μαχαιράκια
ξερνάει μαύρα τα αίματα μας
και σεις ζωγραφίζετε νεκρές φύσεις[…]»

Βράδυ 17ης Νοεμβρίου μία ομάδα φασιστών σε συνέχεια επιθέσεων των προηγούμενων ημερών, πραγματοποίησε έφοδο στον καταυλισμό των προσφύγων στη Χίο. Συγκεκριμένα, επιδόθηκε σε ρίψη πετρών, κροτίδων και βεγγαλικών ενώ αποπειράθηκε και τον εμπρησμό του καταυλισμού. Την ίδια στιγμή απέκλειε εξόδους διαφυγής και εγκλώβιζε τις οικογένειες προσφύγων που διέμεναν εκεί, καθώς δεν δίστασε να προχωρήσει και σε ξυλοδαρμούς αλληλέγγυων και προσφύγων. Στην εγκληματική αυτή ενέργεια οι αστυνομικές αρχές όχι μόνο στάθηκαν απλοί παρατηρητές αλλά πολύ περισσότερο έγιναν συμμέτοχοι εισβάλλοντας στο camp για να προσαγάγουν πρόσφυγες και αλληλέγγυους αντί για τους υπαίτιους φασίστες και να προχωρήσουν σε ρίψη δακρυγόνων. Το περιστατικό αυτό, που ξύπνησε εφιαλτικές μνήμες, είχε ως αποτέλεσμα να καούν σκηνές στις οποίες διέμεναν πρόσφυγες, να τραυματιστούν πρόσφυγες και αλληλέγγυοι, ενώ σημειώνεται και η αποβολή μίας εγκύου γυναίκας μετά το τραυματικό σοκ.

Πίσω από το προσωπείο των «αγνώστων» και τάχα «αγανακτισμένων πολιτών», όπως έσπευσαν να χαρακτηρίσουν τους υπαιτίους τα κυρίαρχα ΜΜΕ, αυτουργός της επίθεσης δεν ήταν παρά το ναζιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής, ο αρχηγός της οποίας μάλιστα ανέλαβε εμμέσως πλην σαφώς την πολιτική ευθύνη για τις επιθέσεις. Άλλωστε, διόλου τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί και η άφιξη στο νησί παραμονών του συμβάντος δύο ηγετικών στελεχών της φασιστικής οργάνωσης, και δη του Κασιδιάρη και του Λαγού, οι οποίοι δεν έχασαν ευκαιρία να εξαπολύσουν κηρύγματα μίσους κατά των προσφύγων.

Από τα πρόσφατα αυτά περιστατικά μέχρι την έπαρση σημαιών χούντας στην Ειδομένη και τις ρατσιστικές αντιδράσεις Συλλόγων Γονέων σε σχολεία (βλέπε Ωραιόκαστρο), γίνεται αντιληπτή μία κλιμακούμενη έξαρση του ρατσιστικού φαινομένου, η σκιά του οποίου έχει αρχίσει να πλανάται όχι μόνο πάνω απ’ την Ελλάδα αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο (εκλογή Τραμπ, ενίσχυση Λεπέν, άνοδος της ακροδεξιάς). Η φασιστική ρητορεία εκμεταλλευόμενη τη λαϊκή δυσαρέσκεια από τις επιβαλλόμενες πολιτικές λιτότητας και εμφανιζόμενη με ένα δήθεν αντισυστημικό πρόσημο κερδίζει συνεχώς έδαφος πατώντας στην ξενοφοβία που ενισχύει η ίδια η κυβερνητική πολιτική (συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας, παρουσία ΝΑΤΟ στο Αιγαίο) αλλά και τα κυρίαρχα ΜΜΕ που προχωρούν ακόμα και σε διασπορά ψευδών ειδήσεων (χαρακτηριστικά ειπώθηκε πως η ρίψη βεγγαλικών και κροτίδων έγινε από τους πρόσφυγες κατά των ίδιων!). Παράλληλα, απέναντι σε αυτά τα φαινόμενα οι δυνάμεις καταστολής εμφανίζονται να τελούν σε αγαστή συνεργασία με τα ακροδεξιά στοιχεία τηρώντας μία στάση άλλοτε ανοχής και άλλοτε απροκάλυπτης ενίσχυσης τους – όπως εν προκειμένω –ενώ την ίδια στιγμή δεν κωλύονται διόλου να εξαπολύουν βίαιη επίθεση σε βάρος διαδηλωτών στοχοποιώντας δυνάμεις του κινήματος, με πρόσφατη την καταστολή της αντιιμπεριαλιστικής διαδήλωσης της 15ης Νοεμβρίου η οποία μάλιστα οδήγησε και σε τραυματισμό φοιτήτριας απ’ την ΑΣΟΕΕ.

Κόντρα στη ρητορεία που θέλει αλληλοσυγκρουόμενα τα συμφέροντα προσφύγων και ντόπιων, κόντρα στον κοινωνικό αποκλεισμό προσφύγων και μεταναστών, κόντρα στις ξενοφοβικές λογικές των κλειστών συνόρων και των απάνθρωπων στρατοπέδων συγκέντρωσης, κόντρα στο ρατσιστικό μένος, οφείλουμε μέσα από τη συγκρότηση ενός όσο το δυνατόν πλατύτερου αντιφασιστικού μετώπου να απονομιμοποιήσουμε την ακροδεξιά ιδεολογία και πρακτική σε σχολεία, γειτονιές και κάθε χώρο, προτάσσοντας την αλληλεγγύη των απλών ανθρώπων και την από κοινού διεκδίκηση των ζωών μας.

Κόντρα στη μισαλλοδοξία και τον αποκλεισμό,

ΖΟΥΜΕ ΜΑΖΙ, ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ!

«[…]τώρα δεν είμαι μονάχη μου πια
έχω έπιασα επαφή
δε φοβάμαι κανένανε
καμώνομαι πως ζω αυτή τη ζωή κι ετοιμάζω την άλλη
μέρα ντάλα μεσημέρι θ’ αρπάξω πινέλα και κουβά
θα σηκώσουμε τα πλακόστρωτα
θα κάνω μια μεγάλη βροχή με προκηρύξεις
συνθήματα προτροπής
σφαίρες – λέξεις στο χαρτί
γράμματα με πέτσες κι αίμα
η ποίησή μας ψυχοσωματική –
κανένας σας πια δε μπορεί να μας χωρίσει.»

Advertisements
This entry was posted in κείμενα συγκυρίας and tagged , . Bookmark the permalink.

...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s