Για την υποκρισία και το άσυλο..

Προχθές διεξήχθη Διοικητικό Συμβούλιο στη Σχολή με θέμα τη συμπλοκή καθηγητή του Παντείου με φοιτητές.Στο συγκεκριμένο ΔΣ μας προβλημάτισε αρχικά η στάση της ΠΚΣ που ενώ δήλωνε άγνοια για τα γεγονότα ,κατέβασε ψήφισμα τασσόμενη υπέρ του καθηγητή Συρίγου, χωρίς καμία αναφορά στην άρση του ασύλου και ευθυγραμμιζόμενη έτσι επί της ουσίας με τις συντηρητικές δυνάμεις της Σχολής.Επίσης το ψήφισμα που πρότεινε η ΑΦΚ όσο και η μετέπειτα ανακοίνωσή της βρίθει ανακριβειών και σαθρών πολιτικών επιχειρημάτων.

Όσον αφορά τα γεγονότα, η ΑΦΚ παρουσιάζει σκόπιμα μονομερώς το περιστατικό. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι ακριβώς συνέβη, καθώς διίστανται οι πληροφορίες σε σχέση με τα γεγονότα ,με τα περισσότερα ΜΜΕ να αναπαράγουν την ιστορία σίγουρα όχι ολόπλευρα και αντικειμενικά . Ωστόσο το γεγόνος της εστιασμένης παρουσίασης των περιστατικών με το επιχείρημα ότι αυτό βγήκε στην δημοσιότητα κυρίαρχα δεν αποτελεί επιχείρημα καθώς αφενός έχουμε ξαναγίνει μάρτυρες ανακριβούς ενημέρωσης ειδικά σε σχέση με το τι επισυμβαίνει εντός των σχολών και αφετέρου προκύπτει ως αναπαραγωγή της σειράς των γεγονότων μόνο από την μεριά του καθηγητή ,αφήνοντας στο περιθώριο αφηγήσεις που ρίχνουν το βάρος της ευθύνης στον ίδιο ή γεγονότα που επερωτούν την εγκυρότητα των λεγομένων του(π.χ  δημόσιες παρεμβάσεις του αμέσως μετά το περιστατικό που με βάση την λογική δεν θα ήταν σε θέση να πραγματοποιήσει).

 Δεν μας κάνει εντύπωση ότι η ΑΦΚ σπεύδει αμέσως να υπερασπίστει τον καθηγητή Άγγελο Συρίγο, ο οποίος έχει αποτελέσει ιδρυτικό στέλεχος του ‘’Δικτύου 21’’, μιας εθνικιστικής οργάνωσης που είχε κατηγορηθεί για παρακρατικές-παραστρατιωτικές μεθόδους, μαζί με γνωστά ονόματα του ακροδεξιού χώρου όπως ο Κρανιδιώτης ή ο Μπαλτάκος .Η συγκεκριμένη πληροφορία για την πολιτική ένταξη του συγκεκριμένου καθηγητή δεν τίθεται ώστε να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι για ένα άσχετο γενονός δικαιολογείται η άσκηση βίας σε βάρος του αλλά η ανάδειξη αυτού του στοιχείου κρίνεται απαραίτητη προκειμένου να μην πέφτουμε στην παγίδα της συνεχούς πολιτικής «αθώωσης» και θυματοποίησης καθηγητών από την ΑΦΚ γιατί εκ προοιμίου και χωρίς δεύτερη σκέψη πρέπει να ευθύνονται πάντα οι φοιτητές/τριες.

Παράλληλα κι ενώ η ΑΦΚ μας κατηγορεί, όπως και τα άλλα αριστερά σχήματα της Σχολής, για δύο μέτρα και δύο σταθμά σε επίπεδο υπεράσπισης δικαιωμάτων, η ίδια προκειμένου να πετύχει τους στόχους της δε διστάζει να παίρνει τόσο εμφατικά θέση σε ένα νεφελώδες περιστατικό ενώ στην ξεκάθαρη περίπτωση της άδικης πολιτικής δίωξης φοιτητών για την αντιφασιστική τους δράση στην Ξάνθη από τον καθηγητή Παύλο γνωστό για τις ρατσιστικές του απόψεις ουδέποτε έδειξε την ίδια ευαισθησία γιατί ‘’δε γνώριζαν τι συνέβη’’. Αντίστοιχα στην περίπτωση της αυθαίρετης απαγόρευσης διεξαγωγής πολιτικής εκδήλωσης στην Νομική η καταπάτηση της ελευθερίας του λόγου δεν επηρέασε στον ίδιο βαθμό αναδεικνύοντας ότι η υπεράσπιση του ασύλου των ιδεών μάλλον χρησιμοποιείται α λα καρτ και προκειμένου να πετύχει άλλες στοχεύσεις.

Αυτό που στην πραγματικότητα κάνουν είναι να αναδεικνύουν ένα περιστατικό με εμφανή σκοπό να αναπαράγουν την κυρίαρχη αφήγηση, της οποία αποτελούν οργανικό κομμάτι και φωνή εντός της Σχολής μαζί με τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ .Εν ολίγοις επιθυμούν με κάθε τρόπο να μας πείσουν ότι οι Σχολές μας είναι χώροι ασυδοσίας και βίας, κατηγορώντας τα αριστερά σχήματα της Σχολής ότι ασκούν βία εις βάρος καθηγητών και συμφοιτητών μας, συμπληρώνοντας έτσι το ψηφιδωτό του λαϊκισμού, παρουσιάζοντας μια γενικευμένη εικόνα διάλυσης και βίας που σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα με μόνη πρόθεση να μετατραπεί το πανεπιστήμιο σε ένα αποστειρωμένο και απονεκρωμένο ίδρυμα  και την εγκαθίδρυση ενός κλίματος φόβου και τρομοκρατίας. Βλέπουμε λοιπόν πως η μονοδιάσταση παρουσίαση του γεγονότος τόσο από τα ΜΜΕ όσο και από τις αντιδραστικές δυνάμεις της σχολής επαναφέρει για άλλη μια φορά το αφήγημα ότι τα πανεπιστήμια ότι είναι χώρος ανομίας. Εμείς δεν θεωρούμε ότι η συντριπτική πλειονότητα των φοιτητών/τριών είναι βίαιοι , ότι η καθημερινότητα εντός των σχολών συνδέεται με την βία ,εμείς ως συλλογικότητα δεν υποκινούμε την τυφλή και αντικοινωνική  βία αλλά υπερασπιζόμαστε την πολιτική αντιπαράθεση μέσα από τις διαδικασίες μας τις οποίες προσπαθούμε καθημερινά να διεξάγουμε με όσο το δυνατόν συμμετοχικούς όρους, θεωρώντας ότι η πραγματική δημοκρατία είναι ένα συνεχές διακύβευμα. Ωστόσο μας προξενεί εντύπωση πως ένα τέτοιο γεγονός σε σχέση με την στάση του καθηγητή αποκρύφθηκε πλήρως οδηγώντας στην άνευ όρων θυματοποίηση του. Δεν αφήνουμε χώρο σε ανακρίβειες και δεν ανεχόμαστε την αναπαραγωγή στερεοτύπων σε σχέση με τα πανεπιστήμιο σήμερα, που προσπαθούν καθημερινά και είναι στοίχημα όλων όσων υπάρχουν εντός τους να λειτουργούν δημοκρατικά, συλλογικά και ανοιχτά μέσα από τον διάλογο, την συμμετοχή και την πολιτική αντιπαράθεση.

Μάλλον αυτό μας χωρίζει ουσιαστικά από την ΑΦΚ και την Δαπ-Νδφκ που εργαλειοποιούν την δημοκρατία και την ελευθερία οδηγώντας με την στάση τους συνειδήτα στην απαξίωση τους.

Και μιας και άνοιξε το ζήτημα της βίας και η ΑΦΚ δηλώνουν με κάθε τρόπο ότι καταδικάζουν την βία σε όλες τις εκφάνσεις ας απαντήσουν στο αν τελικά είναι βία η υπεράσπιση των διδάκτρων στα μεταπτυχιακά που δυσκολεύουν τη ζωή τόσων φοιτητών/τριών σε ένα καθεστώς γενικεύμενης επίθεσης στην κοινωνική πλειοψηφία.

Εμείς από τη μεριά μας θεωρούμε ότι αυτές οι αντιλήψεις αν και αυτοπροβάλλονται ως νέες, φρέσκιες και δήθεν ‘’ανεξάρτητες’’ ,στην πραγματικότητα είναι βαθύτατα πολιτικές και αντιδραστικές. Επιδιώκουν μια απολίτικη νεολαία που δε θα αμφισβητεί το υπάρχον και δε θα αντιστέκεται στην επίθεση που δέχεται καθημερινά. Μια νέα γενιά που δε θα ορθώνει ανάστημα απέναντι σε όσους τη θέλουν χαμένη. Και ως γνωστόν το Πανεπιστήμιο αποτελούσε, αποτελεί και θα αποτελεί πάντα  χώρο-κύτταρο πολιτικοποίησης και πραγματικό άσυλο ιδεών και κοινωνικών κινημάτων. Αυτό προσπαθούν να πλήξουν. Απέναντι σε όλες αυτές τις αντιλήψεις, θα εξακολουθήσουμε να υπερασπιζόμαστε την ανοιχτότητα του Πανεπιστημίου γιατί το Πανεπιστήμιο των αναγκών μας δεν είναι ένας χώρος για λίγους, ένας στείρος ακαδημαϊκός χώρος, αλλά ένα κέντρο κοινωνικοποίησης κι ολόπλευρης ανάπτυξης της προσωπικότητας μας, ένας χώρος όπου ο ΦΣ θα έχει τον πρώτο λόγο για τη λειτουργία του, ένα πεδίο πολιτικής ζύμωσης, ένα κέντρο αγώνων για ζωή με αξιοπρέπεια.

Advertisements
This entry was posted in ανακοινώσεις, κείμενα συγκυρίας and tagged , . Bookmark the permalink.

...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s