ΑΦΚ:Και τώρα αγώνας με ανοιχτή σχολή(ή και όχι)

Όπως είναι ήδη γνωστό η φετινή χρονία ξεκίνησε στη σχολή με την ενιαιοποίηση του μεταπτυχιακού προγράμματος και την καθολική επιβολή διδάκτρων σε αυτό ύψους  1200 ευρώ. Το μέτρο αυτό υπάγεται σε μια γενικότερη κατεύθυνση που θέτει την τριτοβάθμια εκπαίδευση στο στόχαστρο με την ολοένα και αυξανόμενη υποχρηματοδότηση της. Ακολουθώντας  μια σειρά από περικοπές στις φοιτητικές παροχές ( συγγράματα, σίτιση κλπ) τα δίδακτρα είναι το πλέον εμφατικό μέτρο το οποίο μετακυλίει το κόστος φοίτησης στις πλάτες των φοιτητών, γέγονος που προσβάλλει ευθέως τον δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης. Είναι σαφές ,λοιπόν, ότι οι ήδη υπάρχοντες ταξικοί φραγμοί εντός του πανεπιστημίου οξύνονται ακόμη περισσότερο με τον αποκλεισμό φοιτητών από τη συνέχιση των σπουδών τους. Άλλωστε, όπως είδαμε οι υποτροφίες δεν εγγυήθηκαν με κανέναν τρόπο ότι φοιτητές δεν θα αποκλείονταν για οικονομικούς λόγους από το μεταπτυχιακό, και αποδείχθηκαν καθαρά προσχηματικές.

Οι αγωνιστικές κινητοποιήσεις σχετικά με το ζήτημα έληξαν με την υπερψήφιση του πλαισίου της ΑΦΚ το οποίο υπερασπιζόταν τα δίδακτρα ως μια αναγκαιότητα αλλά «καλούσε σε αγώνα με ανοιχτή την σχολή» για να μην αποκλειστεί κανείς φοιτητής (αύξηση υποτροφιών, τμηματικές καταβολές των διδάκτρων). Πριν λίγες μέρες βγήκε ανακοίνωση της σχολής που καλεί τους φοιτητές του μεταπτυχιακού να καταβάλουν την 2η δόση και να υποβάλλουν αντίγραφο καταβολής στη Γραμματεία. Αλήθεια έχει μάθει κανείς τι έγινε από τότε που πέρασε η πρόταση της ΑΦΚ μέχρι σήμερα που καταβάλεται η 2η δόση; Μάλλον όχι. Τα δεδομένα είναι δύο. Παρά τις υποσχέσεις της ανεξάρτητης φοιτητικής κίνησης ότι θα παλέψει για παραπάνω υποτροφίες, εν τέλει δεν δόθηκε ούτε μια παραπάνω , ενώ χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του τομέα της φιλοσοφίας του δικαίου στον οποίο δεν δόθηκε ούτε μία (!) υποτροφία. Τα κριτήρια είναι εξαιρετικά χαμηλά ,εκτός αν κάποιος θεωρεί ότι οικογενειακό εισόδημα άνω των 20.000 είναι υψηλό! Και όλα αυτά ακολουθούμενα από μία υπεροπτική και κυνική στάση της ΑΦΚ, που δήλωσε μέσω αντιπροσώπου της σε διαδικασία Διοικητικού Συμβουλίου ότι όσοι άξιζαν να πάρουν υποτροφίες πήραν. Είναι τουλάχιστον επικίνδυνο σε μια συνθήκη που όλοι/όλες βιώνουμε τις συνέπειες της λιτότητας, όταν γνωρίζουμε συμφοιτητές μας οι οποίοι είτε δεν έδωσαν καν εξετάσεις για το μεταπτυχιακό γιατί δεν είχαν να πληρώσουν είτε δεν πήραν υποτροφία ενώ έχουν χαμηλά εισοδήματα να λέγονται με τέτοια ευκολία τέτοια πράγματα. Ωστόσο υπάρχει και ένα άλλο ζήτημα στο οποίο θέλουμε να σταθούμε επειδή υποστηρίζουν ότι έγιναν όλες οι απαιτούμενες προσπάθειες συνεννόησης με την διοίκηση και το γεγονός ότι δεν άλλαξε τίποτα επι της ουσίας δεν είναι δική τους ευθύνη. Λειτούργησαν με όρους πλήρους αδιαφάνειας και μυστικότητας για ένα ζήτημα το οποίο αφορά το σύνολο του φοιτητικού σώματος. Μάλλον η ΑΦΚ αντιλαμβάνεται τον εαυτό της σαν τη δύναμη εκείνη που μπορεί από μόνη της να διαχειρίζεται τα ζητήματα του συλλόγου χωρίς την παραμικρή εμπλοκή των φοιτητών, χωρίς να θεωρεί πως έχει την υποχρέωση έστω να ενημερώνει τον σύλλογο για τις κινήσεις της και να λογοδοτεί στη συνέχεια για αυτές. Μάλλον γι αυτούς οι αποφάσεις της συνέλευσης δεν είναι αποφάσεις των φοιτητών οι οποίοι μπορούν να μάθουν τι συμβαίνει, να συμμετάσχουν αλλά θεωρούνται ως λευκή επιταγή για να χειριστούν το ζήτημα όπως εκείνοι θέλουν. Έτσι εξηγείται και το γεγονός ότι δεν υπέγραφε για να διεξαχθεί εκ νέου συνέλευση και να συζητηθεί το ζήτημα.

Έμεις ως Αριστερή Ενότητα δεν θεωρούσαμε ποτέ πως είχαμε την μαγική λύση για το ζήτημα των διδάκτρων ούτε αντιλαμβανόμαστε τον σύλλογο σαν ένα σώμα που μας δίνει μια «ψήφο εμπιστοσύνης» για να υλοποιήσουμε μια απόφαση όπως εμείς νομίζουμε. Για μας οποιαδήποτε πάλη ενάντια στα δίδακτρα δεν μπορεί παρα να είναι προϊόν μιας συλλογικής και συμμετοχικής διαδικασίας τόσο στην απόφαση όσο και στην υλοποίηση του πλαισίου. Δεν βλέπουμε τη γενική συνέλευση σαν μια δομή που λειτουργεί με όρους ανάθεσης  αλλά επιδιώκουμε να ναι μια διαδικασία που θα εμπλέκει ενεργά τους φοιτητές/τριες που συμμετέχουν σε αυτή και θα λειτουργεί με όρους δημοκρατίας όχι μόνο όσον αφορά την ψήφιση ενός πλαισίου αλλά και όσον αφορά την υλοποίηση και τον απολογισμό του. Για το λόγο αυτό οι φετινές κινητοποιήσεις ενάντια στα δίδακτρα έχουν για μας ιδιαίτερη σημασία καθώς έδειξαν ότι οι φοιτητές μπορούν να οργανώνονται και να παλεύουν από κοινού για αυτά που τους ανήκουν και επανέφεραν την αξία της συλλογικής δράσης εντός του πανεπιστημίου. Απέναντι σε λογικές ατομισμού εμείς θα συνεχίσουμε να έχουμε σαν μοναδικό όπλο τις συλλογικές μας διαδικασίες και με αυτές θασυνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για ένα πανεπιστήμιο που θα έιναι δημόσιο και ανοιχτό για όλους, για ένα πανεπιστήμιο που δεν θα αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς, για ένα πανεπιστήμιο που εν τέλει θα απαντάει στις ανάγκες μας!

Advertisements
This entry was posted in κείμενα συγκυρίας and tagged . Bookmark the permalink.

...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s