Bread and Roses*

*σύνθημα του αγώνα των εργατριών το 1908.

8η Μάρτη: Ημέρα της γυναίκας, μια μέρα που δεν είναι γιορτή αλλά δίνει το στίγμα για τους φεμινιστικούς αγώνες υπό το παράδειγμα των εργατριών κλωστοϋφαντουργίας στις Η.Π.Α. το 1908 (βάσει των οποίων καθιερώθηκε και η συγκεκριμένη ημερομηνία). Δεν είναι ημέρα των κομπλιμέντων, των λουλουδιών και των ευχών προς το «ωραίο φύλο», στερεοτύπων που αποτελούν ακόμη μία απόδειξη της κυρίαρχης αντίληψης περί των υποτιθέμενων «γυναικείων» χαρακτηριστικών. Των προτύπων συμπεριφοράς που θέλουν την γυναίκα παθητικό αποδέκτη, αντικείμενο φιλοφρονήσεων κι «αβροτήτων».

Παρ’ότι οι νίκες κι οι αγώνες του φεμινιστικού κινήματος έχουν υπάρξει σημαντικότατοι, σε καμία περίπτωση δεν έχει κατακτηθεί η γυναικεία χειραφέτηση και η έμφυλη ισότητα. Ειδικότερα, η κρίση των τελευταίων ετών και η νεοφιλελεύθερη κοινωνική επίθεση δεν θα μπορούσαν να μην αγγίξουν και το έμφυλο ζήτημα. Χαρακτηριστικό είναι το θέμα των εκτρώσεων, ένα δικαίωμα που ακόμα και στον λεγόμενο «Δυτικό Κόσμο» παραμένει σε πολλές χώρες περιορισμένο ή και ανύπαρκτο. Η εκλογή του Τράμπ, το προσχέδιο νόμου στην Πολωνία για πλήρη απαγόρευση των αμβλώσεων καθώς και τα συνεχόμενα περιστατικά έμφυλης βίας στην Αργεντινή (Ni una menos = Ούτε μία λιγότερη)  σηματοδοτούν τη στροφη σε έναν νεοσυντηρισμό που εκδηλώνεται κι εκφράζεται μέσα από την κρατική αυταρχικότητα. Έτσι πραγματώνεται η πειθάρχηση των γυναικείων σωμάτων υποβάλλοντας τα σε νόρμες, που εφάπτονται τόσο των αναπαραγωγικών δικαιωμάτων όσο κι της εξωτερικής εμφάνισης (πρότυπα συμπεροφοράς), και θίγοντας εκ βάθρων την αυτοδιάθεσή τους, ενώ ταυτόχρονα αναπύσσεται μία ολοένα κι αυξανόμενη κουλτούρα του βιασμού που αποτελεί απότοκο της κατάφωρης αντικειμενοποιήσης του γυναικείου σώματος.

Οτιδήποτε ξεφεύγει από την κρατούσα αντίληψη περί κανονικότητας τίθεται στο στόχαστρο. Έμφυλες συμπεριφορές κι σεξουαλικές επιλογές μη στερεοτυπικές όχι μόνο περιθωριοποιούνται αλλά και γίνονται αντικείμενο ομοφοβικών και τρανσφοβικών επιθέσεων. Έτσι παρατηρείται η καταπίεση τόσο των γυναικών όσο και των μελών της lgbtqi+ κοινότητας σε πολλές εκφάνσεις της καθημερινότητάς τους, που ξεκινάει από την οικογενειακή ζωή τους μέχρι και τον χώρο εργασίας τους με υψηλότερα ποσοστά ανεργίας και μισθολογικό χάσμα.

Απένατι σε κάθε μορφή σεξισμού και έμφυλης καταπίεσης εμείς προτάσσουμε τη συλλογική κινητοποίηση και διεκδίκηση της ισότητας που αποτελεί ένα καθημερινό και διαρκή αγώνα. Αυτός, επομένως, δεν μπορεί να περιοριστεί σε μία μέρα αλλά αυτή η μέρα μπορεί να αποτελέσει το εφαλτήριο για επαναφορά του θέματος στο προσκήνιο και δυναμικότερη παρουσία του φεμινιστικού κινήματος με την μαζική συμμετοχή στην πορεία της Τετάρτης στις 7 μ.μ. στην Πλατεία Κλαυθμώνος.

Advertisements
This entry was posted in καλέσματα, κείμενα συγκυρίας and tagged . Bookmark the permalink.

...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s