Η αντεπίθεση στην Εκπαιδευτική Αναδιάρθρωση

Από την αρχή της φετινής  ακαδημαϊκής  χρονιάς,  η τριτοβάθμια εκπαίδευση και ο χαρακτήρας της, δέχονται  συνεχή επιθέση με στόχο την υλοποίηση ριζικών αλλαγών. Πρόκειται για μια πολυμέτωπη επίθεση,αφένος  λόγω της αυταρχικοποίησης της διοίκησης στην εκάστοτε σχολή και αφέτερου από την εντεινομένη προσπάθεια από την μεριά της κυβέρνησης για μία εκπαιδευτική αναδιαρθρώση προς εξυπηρέτηση νεοφιλελεύθερων στοχεύσεων.

Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, σε μια σειρά σχολών ( Πολιτικοί Μηχανικοί, Τοπογράφοι και Χημικοί Μηχανικοί ΕΜΠ, αλλά και στο Βιολογικό και την Ιατρική Αθήνας) έχει ανοίξει τα τελευταία χρόνια το ζήτημα των αλλαγών του Προγράμματος  Σπουδών. Αν και ο ρυθμός με τον οποίο εξελίσσονται οι επεξεργασίες από μεριάς διοικήσεων αλλά και η έκταση των αλλαγών δεν είναι ίδια για όλες αυτές τις σχολές, η κατεύθυνση  πάνω στην οποία κινούνται είναι κοινή. Πιο συγκεκριμένα, σ’ όλες τις παραπάνω  περιπτώσεις  μιλάμε για αντικατάσταση του υπάρχοντος σφαιρικού και πλήρους  θεωρητικού υποβάθρου  από την εξειδικευμένη και τεχνολογική  γνώση . Από την άλλη συναντάμε την  περαιτέρω εντατικοποίηση του  ρυθμού σπουδών.

Στην παρούσα συγκυρία το κέντρο των εξελίξεων είναι η σχολή των Πολιτικών Μηχανικών ΕΜΠ, η οποία βρίσκεται σε κατάληψη με δύο συνεχόμενες αποφάσεις μαζικών Γενικών Συνελεύσεων. Όσον αφορά τους Πολ.Μηχ, είναι η μοναδική περίπτωση στην οποία επιχειρούνται τόσο ριζικές αλλαγές στο Πρόγραμμα Σπουδών, οι οποίες αντικατοπτρίζουν το σύνολο της Εκπαιδευτικής Αναδιάρθρωσης και προβλέπεται να υλοποιηθούν όλες μαζί. Πιο συγκεκριμένα, η αποδυνάμωση των μαθημάτων κορμού και η ταυτόχρονη ενίσχυση των κατευθύνσεων της σχολής, αλλά και η συγκέντρωση όλων των γενικών γνώσεων στα πρώτα 3 έτη και όλων των μαθημάτων κατεύθυνσης στα τελευταία δύο χρόνια, ανοίγουν τον δρόμο για την διάσπαση του ενιαίου και 5ετούς  πτυχίου. Αν και τα παραπάνω θυμίζουν κάτι από Συνθήκη Μπολόνια- Νόμος Διαμαντοπούλου, στο τραπέζι μπαίνουν και οι τωρινές κυβερνητικές πολιτικές  για τον κλάδο των Μηχανικών και όχι μόνο.  Η μετατροπή βασικών γενικών μαθημάτων σε μαθήματα  επιλογής  ή σε μαθήματα  ορισμένων κατευθύνσεων, σημαίνει μεταξύ άλλων και αποσύνδεση των επαγγελματικών δικαιωμάτων από το πτυχίο. Το τελευταίο συναντάται και στην περίπτωση του Βιολογικού ενώ από καιρό συζητιούνται σ’ όλες τις καθηγητικές σχολές  οι προϋποθέσεις απόκτησης διδακτικής επάρκειας , βάζοντας και εκεί στο στόχαστρο τα επαγγελματικά δικαιώματα.  Επιπρόσθετα στο καινούργιο πρόγραμμα σπουδών, όλα τα μαθήματα υπολογίζονται σε πιστωτικές μονάδες ( ECTS), κάτι που δεν έχει ξαναεφαρμοστεί στη σχολή. Τα ECTS αποτελούν ευρωπαϊκή  επιταγή, που στοχεύει στην ποσοτικοποίηση της γνώσης ,την αντικατάσταση του πτυχίου από έναν ατομικό φάκελο προσόντων καιι συνεπώς την εξατομίκευση του. Το γεγονός ότι δεν έχουν εφαρμοστεί  σε μια σειρά σχολών, αποτελεί κεκτημένο του φοιτητικού κινήματος.

Στο σημείο αυτό θα ήταν σφάλμα να μην αναφερθούμε στην εικόνα που αποκομίζουμε από την πολιτική του Υπουργείου Παιδείας. Αν και τα πορίσματα του Εθνικού Διαλόγου δείξαν πέρσυ ότι οι βασικές κατευθυντήριες για την Ανώτατη Εκπαίδευση δεν διαχωρίζονται ιδιαίτερα από το νόμο Διαμαντοπούλου (ο οποίος αποτελείται από όλα τα παραπάνω στοιχεία) , φέτος μια σειρά κυβερνητικών πορισμάτων έρχονται να ενισχύσουν την προσπάθεια διαμόρφωσης ενός πανεπιστημίου που θα λειτουργεί προς όφελος των λίγων,  αποκομμένο από τις κοινωνικές ανάγκες, το οποίο δεν θα κατοχυρώνει σε καμία περίπτωση πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα στους αποφοίτους . Αρχικά επιχειρείται μέσω της σύστασης ειδικού συμβουλίου (ΕΣΕΚΑΑΔ), η πλήρης δέσμευση της λειτουργίας και της εκπαιδευτικής πολιτικής  των εκάστοτε σχολών  από το Υπουργείο. Επιπρόσθετα, γίνεται ρητά αναφορά στη σύνδεση της εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας και την παραγωγή ενώ δίνεται έμφαση στην εκπόνηση ακόμη περισσότερης πανεπιστημιακής έρευνας. Εφόσον όμως τα πανεπιστήμια υφίστανται συνεχή υποχρηματοδότηση, πως γίνεται να μιλάμε για περισσότερη έρευνα ? Η έρευνα αυτή προβλέπεται  να χρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων, επομένως θα είναι δεσμευμένη από τις ευρωπαϊκές πολιτικές – που υπερασπίζονται τα οφέλη των ιδιωτών- και όχι ανεξάρτητη και δεσμευμένης στις κοινωνικές ανάγκες. Επίσης,  τον τελευταίο μήνα το Υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε τη σύσταση ειδικής Επιτροπής που θα μελετά την επαγγελματική κατοχύρωση των αποφοίτων σε σχέση με το πτυχίο των ΑΕΙ.  Αν και οι εργασίες τις δεν έχουν ξεκινήσει ακόμα, όλα τα παραπάνω δείχνουν  πως από μόνο του το γεγονός  της σύσταση της,  είναι στην κατεύθυνση αμφισβήτησης των πλήρων επαγγελματικών δικαιωμάτων που κατοχύρωναν εώς τώρα τα πτυχία.

Όσον αφορά εμάς , ας πάρουμε παράδειγμα από τους αγώνες της προηγούμενης γενιάς που ακυρώνοντας το νόμο Διαμαντοπούλου κατάφεραν να διατηρήσουν το Δημόσιο και Δωρεάν χαρακτήρα του Πανεπιστημίου ,πράγμα που υποχρεούμαστε να διαφυλάξουμε και εμείς. Γι’αυτό και στηρίζουμε τον αγώνα του Φ.Σ Πολιτικών Μηχανικών ενάντια σε ένα Πρόγραμμα Σπουδών, που μεταξύ άλλων αν περάσει, θα ανοίξει την πόρτα στην υλοποίηση του σχεδίου της Εκπαιδευτικής Αναδιάρθρωσης. Αποτελεί  έμπνευση για το αγωνιζόμενο κομμάτι των υπόλοιπων συλλόγων. Κόντρα σ’ όλα αυτά, εμείς θα συνεχίσουμε να απαντάμε αντιπροτάσσοντας το Πανεπιστήμιο των Αναγκών μας. Ένα πανεπιστήμιο εξωστρεφές, ζωντανό, με ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών.  ‘Ένα πανεπιστήμιο  που θα μπορεί να αντεπιτίθεται στο κοινωνικό κατεστημένο.

Συντονιστικό Σχημάτων ΑρΕν

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s