Να μην γίνει η λιτότητα το μέλλον μας..

Την ώρα που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ-στο δρόμο που χάραξαν οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις- προσπαθεί να πείσει ως ο καλύετρος διαχειριστής του μνημονίου, αυτό που γύρω μας κυριαρχεί είναι μία εικόνα τεράστιας κοινωνικής καταστροφής, με την ανεργία να υπερβαίνει το 30% (50,6% στη νεολαία) και να βαίνει αυξανόμενη,με την ανασφάλιστη και ελαστική εργασία να κυριαρχεί, με τους μισθούς να μην μπορούν ούτε στοιχειωδώς να εξασφαλίσουν την επιβίωση των εργαζομένων, με τα εργασιακά δικαιώματα να συρρικνώνονται μέρα με τη μέρα. Πάνω σε αυτήν την «καμμένη γη» έρχεται να κλειδώσει η Β’ Αξιολόγηση του μνημονιακού προγράμματος, που προγραμματίζεται για τις 7 Απριλίου και η οποία θα σηματοδοτεί και οριστικά την εκκίνηση ενός νέου κύκλου -πιθανότατα του πλέον δυσβάσταχτου- επίθεσης στις κοινωνικές κατακτήσεις δεκαετιών. Η σκληρότητα των μέτρων που απαιτούν τρόικα και ΔΝΤ δεν αφήνει στην Κυβέρνηση κανένα περιθώριο να χρυσώσει το χάπι.

Ειδικότερα,στα μέτρα αυτά περιλαμβάνεται η απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, η απόφαση για τις οποίες θα εναπόκειται πλέον αποκλειστικά στη διακριτκή ευχέρεια του εργοδότη, χωρίς κανενός είδους νομική «δικλείδα» που να προστατεύει τους εργαζομένους. Συγχρόνως, προβλέπεται περαιτέρω μείωση των μισθών για τη νεολαία, θέτοντας το όριο των 25 ετών, κάτω από το οποίο οι νέοι εργαζόμενοι θα πληρώνονται με το 90% του μσθού για τον πρώτο χρόνο απασχόλησης και με το 95% για το δεύτερο. Πρόκειται για το λεγόμενο υποκατώτατο μισθό, ο οποίος «μεταφράζεται» σε 527€ μικτά και 556€ αντίστοιχα. Στο επίκεντρο βρίσκεται, βεβαίως, στην πιο προωθημένη της μορφή η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, που εξαλείφει κάθε μορφής δέσμευση της εργοδοσίας  και καταδικάζει τους εργαζομένους σε μία διαρκή επισφάλεια και περιπλάνηση χωρίς καμία απολύτως εργασιακή κάλυψη.

Στο στόχαστρο τίθενται και οι συνταξιούχοι,εφόσον το ΔΝΤ απαιτεί απαιτεί 1,8 δις. να προέλθει από περικοπές στις συντάξεις. Η κατεύθυνση αυτή, σε συνδυασμό με την κατακόρυφη πτώση του αφορολογήτου(περί τις 5000) είναι δεδομένο ότι επιφέρει ένα δραματικό πλήγμα σε δεκάδες οικογένειες εργαζομένων, ακόμη και ανέργων, που θα φορολογούνται κυριολεκτικά από το πρώτο ευρώ. Και όλα αυτά την ώρα που η Κυβέρνηση στερεί την στέγη από δεκάδες λαϊκές οικογένειες, καθιερώνοντας  τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς ακινήτων, μετά την επανειλημμένη αποτροπή τους από το κίνημα ενάντια στους πλειστηριασμούς των προηγούμενων.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαίος ο αγώνας όλων μας ως φοιτητών από κοινού με τους εργαζομένους απέναντι στις πολιτικές που στοχοποιούν τα κεκτημένα μας και υποθηκέυουν τις ζωές. Με συνείδηση του ότι πρόκειται για τις ίδιες πολιτικές που αποδιαρθρώνουν κάθε μέρα το Πανεπιστήμιο και καταδικάζουν τη γενιά μας σε ένα εργασιακό μεσαίωνα, οφείλουμε μέσα από τις συλλογικές διαδικασίες και τους αγώνες (Γενικές Συνελεύσεις, κινητοποίησεις, διαδηλώσεις, απεργίες) να μην επιτρέψουμε καμία θυσία στο βωμό της μνημονιακής πολιτικής.

Advertisements
This entry was posted in κείμενα συγκυρίας. Bookmark the permalink.

...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s