ΝΑ ΜΗ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ…

Τα ξημερώματα της Δευτέρας ανατράπηκε στο Αιγαίο πλαστική βάρκα με περίπου εικοσιπέντε πρόσφυγες διαφορετικών εθνικοτήτων. Ήδη έχουν ανασυρθεί δεκαέξι νεκροί στα παράλια της Μυτιλήνης και της Τουρκίας μεταξύ των οποίων και δύο παιδιά, ενώ άλλοι οχτώ πρόσφυγες αγνοούνται. Ο κατάλογος των νεκρών προσφύγων που είτε ξεβράζονται στα νησιά του Αιγαίου, είτε πεθαίνουν στα camps συνεχώς αυξάνεται και τείνει να γίνει κανονικότητα μετατρέποντας μας σε άψυχα και απαθή όντα.

Οι πρόσφυγες, στην προσπάθεια τους να εισέλθουν στην Ευρώπη προς αναζήτηση μιας ζωής με δικαιώματα και αξιοπρέπεια και ενός καταφυγίου από τον πόλεμο, την οικονομική ανέχεια και την δικτατορία που επικρατεί στις χώρες τους, έρχονται αντιμέτωποι με κλειστά σύνορα, φράχτες και τις κατασταλτικές δυνάμεις της Frontex και του ΝΑΤΟ που πραγματοποιούν βίαιες επαναπροωθήσεις στις χώρες προέλευσης τους. Στόχος της ΕΕ είναι η ανατροπή της εισροής προσφυγικών πληθυσμών στην Ευρώπη και η διαφύλαξη των εξωτερικών της σύνορων. Αυτός είναι και ο λόγος που διέθεσε πάνω από 9 δισεκατομμύρια για την ανέγερση φραχτών στην Βουλγαρία, την Ουγγαρία, την Πολωνία, την Τσεχία ενώ ανέπτυξε ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις στα σύνορα καταπατώντας στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα των προσφύγων και μεταναστών. Στην Ελλάδα τα αυξημένα μέτρα φύλαξης των χερσαίων συνόρων με την Τουρκία και η ανέγερση εκεί ενός φράχτη μήκους 12,5 χιλιομέτρων το 2012 έχουν αναγκάσει τους πρόσφυγες και μετανάστες να επιλέγουν τον επικίνδυνο και θανάσιμο δρόμο μέσω των θαλάσσιων συνόρων Ελλάδας Τουρκίας. Η αντιμεταναστευτική πολιτική που εφαρμόζει η Ευρώπη- Φρούριο συντελεί στην απομόνωση τον θάνατο και την εξαθλίωση των προσφύγων, ενώ παράλληλα πυροδοτεί ρατσιστικά, και ισλαμοφοβικά αντανακλαστικά στις κοινωνίες και συμβάλλει στην άνοδο της ακροδεξιάς στην Ευρώπη.

Οι 16 νεκροί λοιπόν στην Μυτιλήνη δεν ήταν ατυχήματα αλλά δολοφονία. Δολοφονία από ένα κράτος και μια Ευρωπαική Ένωση που πνίγει ανθρώπους στο Αιγαίο, που τους επαναπροωθεί στην Τουρκία όπου η περιστολή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι  καθεστώς, που κλείνει σύνορα και υψώνει φράχτες, που υποθάλπτει εθνικιστικές και φασιστικές αιματηρές επιθέσεις σε πρόσφυγες, που στοιβάζει ανθρώπους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και εφαρμόζει πολιτικές Άπαρχαιντ. Ωστόσο με κάθε θάνατο οπλιζόμαστε με οργή και αγανάκτηση. Και αυτό οφείλουμε να το μετατρέψουμε σε ελπίδα. Ελπίδα ότι το κίνημα αλληλεγγύης θα καταφέρει να προσφέρει αθρώπινους όρους ζωής στους πρόσφυγες, ελπίδα ότι θα αναχαιτιθούν οι αντιπροσφυγικές πολιτικές της κυβέρνησης και της ΕΕ, ελπίδα ότι θα πέσουν οι φράχτες… ελπίδα για ζωή.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s