Κείμενο/κάλεσμα σε ανοιχτή συζήτηση σχημάτων ΕΑΑΚ – ΑΡΕΝ- ΑΡΔΙΝ στην Αθήνα

Μετά από 7 χρόνια σκληρών μνημονιακών πολιτικών η επίθεση ενάντια στο λαό και στη νεολαία εντείνεται και την βιώνουμε καθημερινά. Προς το κλείσμο της τελευταίας αξιολόγησης η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ, ακολουθώντας τις επιταγές της ΕΕ, υλοποιεί μια σειρά αντιδραστικών μέτρων. Οι συνεχείς μειώσεις μισθών και συντάξεων, η υπερφορολόγηση, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, ο αποκλεισμός μεγάλου κομματιού της κοινωνίας από την πρόσβασή του στα κοινωνικά αγαθά, η ολοένα αυξανόμενη ανεργία ωθούν συνεχώς το λαό σε χειρότερες θέσεις μάχης. Φαίνεται να ισχυροποιείται μέσα στην κοινωνία το κλίμα απογοήτευσης και η αντίληψη ότι δεν υπάρχει εναλλακτική απέναντι στις πολιτικές λιτότητας και την πραγματικότητα που αυτές διαμορφώνουν.

Όσον αφορά το χώρο της νεολαίας τα εξαιρετικά υψηλά ποσοστά ανεργίας, οι επισφαλείς και ελαστικές συνθήκες εργασίας αλλά και η μετανάστευση στην οποία εξωθείται στην αναζήτηση αξιοπρεπών όρων διαβίωσης αποτελούν πραγματικότητα. Ουσιαστικά στο τοπίο που διαμορφώνεται επιχειρείται η συμπίεση της προσδοκίας της νεολαίας προς τα κάτω και η εμπέδωση μιας κατάστασης όπου σαν πειραματόζωο θα δέχεται τα αναδιαρθρωτικά μέτρα στα εργασιακά και την επαγγελματική της προοπτική.

Συγκεκριμένα, η αποστοίχιση των επαγγελματικών δικαιωμάτων με πιο ξεκάθαρα παραδείγματα την διδακτική/παιδαγωγική επάρκεια και τα Μητρώα Τεχνικών Έργων στο ΤΕΕ, αλλά και η σύσταση επιτροπών από το Υπουργείο Παιδείας που θα επανεξετάσουν τα επαγγελματικά δικαιώματα όλων των κλάδων, μετατρέπει τα πτυχία σε ακαδημαϊκά πιστοποιητικά που δεν έχουν καμία αξία για την εύρεση εργασίας. Η πρακτική άσκηση, η μαθητεία, το μεταπτυχιακό μαζικοποιούνται συνέχεια και αποτελούν το μονόδρομο της συνεχούς επανακατάρτισης, προκειμένου να βρούμε μια δουλειά για 400 ευρώ. Μαζικοποιούνται ενώ ταυτόχρονα γίνονται πιο απαιτητικά, πιο εντατικά, ενδεικτικό το γεγονός της θεσμοθέτησης των διδάκτρων στα μεταπτυχιακά που μετακυλύει το κόστος της επανακατάρτισης στους φοιτητές, αναγκάζοντας σε δωρεάν επικουρικό έργο στα πανεπιστήμια ή φοιτητικά δάνεια. Η συνεχής υποχρηματοδότηση των ιδρυμάτων και η κατάργηση των δωρεάν φοιτητικών παροχών αναιρούν τον δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα των πανεπιστημίων.

Είναι ξεκάθαρο πως με όλα όσα έρχονται υπονομεύεται η όποια εργασιακή προοπτική μπορούσε η γενιά μας να οραματίζεται. Είναι αναγκαίο να αντισταθούμε σαν νεολαία συνολικά στα νέα μέτρα που έρχονται όσο και ειδικότερα ως φοιτητές. Είναι σημαντικό να προασπίσουμε τα ενιαία ισχυρά πτυχία με πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα κατοχυρωμένα σε αυτά.

Τη δεδομένη μάλιστα στιγμή όπου συλλογικές συμβάσεις αντικαθιστώνται απο ατομικές, με την απελευθέρωση των μαζικών απολύσεων, την δίωξη της συνδικαλιστικής δράσης και την κατάργηση του δικαιώματος στην απεργία, την αύξηση της ανεργίας και τη «νομιμοποιήση» της ανασφάλιστης εργασίας τσακίζονται μια σειρά συλλογικών κατακτήσεων.

Και η κατάσταση της αποσυλλογικοποίηση των δικαιωμάτων έχει επηρεάσει και το ίδιο το φοιτητικό υποκείμενο που μέρα με τη μέρα εξατομικεύεται και δεν κινητοποιείται εύκολα μπροστά στους εντατικούς όρους ή προγράμματα σπουδών αλλά αποδέχεται ότι θα πρέπει να ανταποκριθεί σε όλα και να γίνει όσο το δυνατόν πιο ευέλικτος και αποδοτικός ως φοιτητής και μέλλοντας εργαζόμενος. Χαρακτηριστική η κατάσταση με την απομαζικοποίηση των συλλογικών διαδικασιών, την απαξίωση απέναντι στις παραδοσιακές μορφές άσκησης συνδικαλισμού αλλά και τη σταδιακή εμπέδωση της αυταρχικότητας από μέρους των πανεπιστημιακών διοικήσεων όσον αφορά το Πανεπιστημιακό άσυλο. Δεν είναι λίγα τα φαινόμενα ευθείας αμφισβήτησης του χαρακτήρα του Πανεπιστημίου ως χώρου συλλογικών κινηματικών διεργασιών με lock-out στη Νομική, επέμβαση των δυνάμεων καταστολής στο Πάντειο και απαγόρευση ή έλεγχο εκδηλώσεων και φεστιβάλ.

Απέναντι σε όλα αυτά, τα μορφώματα της ριζοσπαστικής Αριστεράς φαίνονται αδρανή και να μην ανταποκρίνονται όσο θα μπορούσαν στις συνθήκες των καιρών ώστε να αρθρώσουν προταγματικό λόγο στους Συλλόγους απέναντι στις συστημικές παρατάξεις των ΔΑΠ,ΠΑΣΠ αλλά και τη σεχταριστική ΠΚΣ. Στο σήμερα είναι πιο αναγκαίο από ποτέ η αριστερά εντός των πανεπιστημίων να διερευνήσει εκείνους τους αναγκαίους τρόπους απεύθυνσης  και συλλογικοποίησης των προβληματισμών και ανησυχιών των φοιτητών. Να ξαναγίνει οξεία πολιτική διαπάλη στο εσωτερικό των Συλλόγων και η Αριστερά να αναμετριέται με τα πραγματικά  ερωτήματα και να μην απέχει απο αυτά ώστε ηγεμονικά να χαράσσει σχέδιο. Να γίνει φορέας της ανάγκης διεκδίκησης ανθρωπινων όρων σπουδών, μέσα σε ένα δημόσιο δωρεάν και δημοκρατικό πανεπιστήμιου που θα του εξασφαλίζει ενιαία και ισχυρά πτυχία με κατοχυρωμένα όλα τα επαγγελματικά μας δικαιώματα.

Ένα τέτοιο βασικό ερώτημα που δεν θα πρέπει να εκφεύγει της συζήτησης είναι το κατά πόσο τα σχήματα της ριζοσπαστικής Αριστεράς μπορούν να συμπορεύονται τόσο σε κινηματικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο. Στη βάση μιας συζήτησης που έχει ανοίξει εδώ και σχεδόν δύο χρόνια στο εσωτερικό των μορφωμάτων αλλα και μια σειρά κοινωνικών χώρων, όπως στο χώρο της Νομικής, θεωρούμε ότι το στοίχημα της ανάδρασης και ανασύνθεσης της φοιτητικής Αριστεράς δεν έχει τελειώσει με το τέλος των περσινών κοινών εκλογικών κατεβασμάτων. Στις περσινές φοιτητικές εκλογές τα περισσότερα σχήματα της ριζοσπαστικής Αριστεράς πραγματοποίησαν κοινό κατέβασμα συνεργασίας δίνοντας προτεραιότητα όχι στα ιδεολογικοπολιτικά χαρακτηριστικά αλλά στην ανάγκη συνολικής και συλλογικής απάντησης μπροστά στην αδράνεια, την αποσυλλογικοποίηση και την επίθεση που δέχεται το παρόν και το μέλλον μας. Οι κοινές διαδικασίες των σχημάτων των ΕΑΑΚ, της ΑΡΕΝ και του ΑΡΔΙΝ στη βάση επιδίκων, ο συντονισμός των τακτικών κινήσεων και η ψηλάφηση τρόπων ώστε η νεολαία και ειδικότερα η φοιτητώσα να βγούν στο προσκήνιο με μαζικούς ανυποχώρητους αγώνες  μέτρησαν βήματα, αναβάθμισαν την κουβέντα για την συγκρότηση ισχυρού ρεύματος αμφισβήτησης και κεφαλαιοποιούν ένα μπλόκ κόσμου που ήδη αντιλαμβάνεται αυτήν την ανάγκη. Την ανάγκη συσπείρωσης όλων εκείνων των τρόπων παρέμβασης, των συνδικαλιστικών και πολιτικών εργαλείων και δυνάμεων που σηκώνουν το γάντι της αντιπαράθεσης με τις διοικήσεις, το Υπουργείο και την κυβέρνηση βάζοντας ανάχωμα στα αναδιαρθρωτικά τους σχέδια. Συγκεκριμένα σε πιο κεντρικού τύπου κινητοποιήσεις όπως στις 30/3 στο Υπουργείο είδαμε ότι όλα αυτά τα μορφώματα έτρεξαν ΓΣ, άνοιξαν την βεντάλια των διεκδικήσεων στους Συλλόγους και βρέθηκαν από κοινού εκεί. Αυτά γεννούν σαφώς την αναγκαιότητα αλλά και την δυνατότητα ο κινηματικός αυτός συντονισμός να διευρυνθεί και στο πως αναλύουμε την επίθεση και την πολιτική στόχευση των νέων μέτρων και της στρατηγικής του κράτους.

Αξιολογώντας  τις διαδικασίες και τον κοινό βηματισμό μας από την αρχή της χρονιάς στη Νομική σε μια σειρά μαχών (μεταπτυχιακό, όροι σπουδών, αυταρχική στάση δοιήκησης) είδαμε ότι μπορεί η Αριστερά να παλεύει από κοινού για τα μικρότερα μέχρι τα μεγαλύτερα,  μακριά από λογικές ενσωμάτωσης ή ανάθεσης, βάζοντας σε τροχιά ριζοσπαστικοποιήσης το Σύλλογο και δίνοντας νόημα στη συλλογική διεκδίκηση.

Ωστόσο θωρούμε ότι η συζήτηση αυτή πρέπει να ανοίξει πλατύτερα και να αναβαθμιστεί με πιο πολιτικά χαρακτηριστικά, και σε επίπεδο πόλης, όπου όλα τα αριστερά σχήματα και καθε αριστερός αγωνιστής φοιτητής και φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο και στα ΤΕΙ να συμβάλλουν με τις εμπειρίες και τις αγωνίες που φέρουν. Με κεκτημένο τον κινηματικό συντονισμό η κουβέντα αυτή θέλουμε να αναδείξει τις πολιτικές εκτιμήσεις, αναλύσεις και ποιότητες της επίθεσης στις σπουδές και την εργασία. Αυτό θα αναδείξει σαφώς και μια σειρά αντιφατικών αλλά πλούσιων (ποιοτικά και ποσοτικά)  πολιτικών απόψεων που αξονίζονται στην ανάγκη να βρεθεί κοινή συνισταμένη και σύμπλευση μπροστά στις δυσκολίες και τα προβλήματα. Με άξονα αυτό η πολιτική ανάδραση όλων των απόψεων φιλοδοξούμε να συμβάλλει έστω και λίγο στην καλύτερη και περισσότερο χρήσιμη παρέμβαση μας στους συλλόγους.

Με θάρρος και βούληση να ψηλαφίσουμε την αναγκαία απάντηση που πρέπει να δώσει στο σήμερα, το φοιτητικό και νεολαϊστικο κίνημα, αντιλαμβανόμενοι τις δυσκολίες της συγκυρίας αλλα και τις δυνατότητες που ανοίγονται, καλούμε σε ανοιχτη συζήτηση την Τετάρτη στις 3 Μάη το σύνολο των σχημάτων της ΕΑΑΚ, της ΑΡΕΝ και του ΑΡΔΙΝ προκειμένου ενόψει του συνόλου των κινηματικών και πολιτικών μαχών να υπάρξει συζήτηση και αναβαθμισμένη συμπόρευση.

Advertisements
This entry was posted in καλέσματα and tagged , . Bookmark the permalink.

...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s