Αντί-Καλωσορίσματος 2017: Μία ενημέρωση για τα ζητήματα της σχολής που δεν δεσμεύεται να είναι αντικειμενική ούτε αμερόληπτη, που δεν θα δώσει συμβουλές για μαθήματα και καλές καφετέριες, αλλά μια πολιτικά χρωματισμένη ενημέρωση από τα σχήματα της Ρ.Α.Πα.Ν.-Σ.Α.Φ.Ν.(εαακ), της Αριστερής Ενότητας Νομικής και του Αριστερού Δικτύου Νεολαίας

ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ

Διανύοντας ήδη τον ένατο χρόνο της ελληνικής οικονομικής κρίσης, η πλήξη των κοινωνικών κεκτημένων από όλα τα μέτωπα είναι γεγονός.  Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, φαινόμενη ως αριστερή, δεν κάνει τίποτα άλλο από το να εισάγει νέα μέτρα λιτότητας και να εφαρμόζει μνημονιακές πολιτικές, αποδεικνύοντας πως όχι μόνο δε διαφέρει από τις προκατόχους της, αλλά κι έχει αναδειχθεί σε εγγυητή της εφαρμογής της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη χώρα. Η Ελλάδα έχει τον υψηλότερο δείκτη ανεργίας της ΕΕ (23%), ενώ 1 στους 2 νέους είναι άνεργοι. Όμως και οι εργαζόμενοι έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με τον ακρωτηριασμό των δικαιωμάτων τους. Οι περικοπές στους μισθούς και τα επιδόματα, η θέσπιση του υποκατώτατου μισθού, η αύξηση της ημιαπασχόλησης, η επικείμενη απόλυση των συμβασιούχων του ΟΤΑ και η καθιέρωση των ελαστικών ωραρίων έχουν καταφέρει καίρια πλήγματα στον κόσμο της εργασίας.

Σε μία περίοδο, μάλιστα, που η απαξία της κυβέρνησης για τον δημόσιο χώρο είναι σαφής με μεγαλύτερο ίσως αποδεικτικό αφενός την αδειοδότηση του «Αγ. Ζώνη ΙΙ» και αφετέρου την μετέπειτα ανικανότητα έγκαιρης αντιμετώπισης της πετρελαιοκηλίδας. Οι ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων αγαθών και χώρου (με πιο πρόσφατη αυτή των Σκουριών και με το Ελληνικό και την ΕΥΔΑΠ να ακολουθούν) αποτελούν γεγονός, ενώ την ίδια στιγμή η εφαρμογή των ηλεκτρονικών συστημάτων ανοίγει διάπλατα τον δρόμο για πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας, οδηγώντας σε διαρκώς δυσμενέστερη θέση την κοινωνική πλειοψηφία.

Ταυτόχρονα βρισκόμαστε εν μέσω της μεγαλύτερης προσφυγικής κρίσης των τελευταίων χρόνων, την οποία η Κυβέρνηση αντιμετωπίζει με εγκληματική ανεπάρκεια. Με πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, η Τουρκία αναγνωρίζεται ως ασφαλής τρίτη χώρα, και έτσι νομιμοποιούνται οι απελάσεις και οι επαναπροωθήσεις προσφύγων στην Τουρκία, καταργείται δηλαδή επί της ουσίας η έννοια του ασύλου. Όσοι πρόσφυγες κατάφεραν να περάσουν στην Ελλάδα ζουν απομακρυσμένοι από τον αστικό ιστό στα camps, σε άθλιες συνθήκες υγιεινής, χωρίς να έχουν δυνατότητα κοινωνικής αφομοίωσης. Η ρατσιστική πολιτική της Κυβέρνησης εναρμονίζεται με τις επιλογές στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής, όπου η επιθετική εμπλοκή της χώρας στο παιχνίδι των ανταγωνισμών με την Τουρκία φαίνεται να λαμβάνει επικίνδυνη τροπή.

Η διάχυτη αναλγησία και ο πολιτικός παραλογισμός έχουν γίνει ιδιαίτερα φανερά και στον τομέα της Δικαιοσύνης. Από τη μία, η πολύκροτη δίκη της Χρυσής Αυγής καθυστερεί χρόνια και διακυβεύεται το αν θα καταδικαστεί ή όχι για τα ρατσιστικά της εγκλήματα, ενώ κυκλοφορούν ελεύθεροι καθ’ ομολογία δολοφόνοι, όπως ο Ρουπακιάς. Από την άλλη όμως, μία νεαρή κοπέλα, η Ηριάννα, καταδικάζεται  με συνοπτικές διαδικασίες σε 13 χρόνια φυλάκιση χωρίς αναστολή, με ανυπόστατα αποδεικτικά στοιχεία. Αποτελώντας ζωντανή απόδειξη μίας δικαιοσύνης δύο μέτρων και δύο σταθμών, αυτή της ποινικοποίησης των κινημάτων και της κατάφωρης περιστολής των ελευθεριών.

IN THE MEANWHILE, ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ;

Εν μέσω καλοκαιριού και ενώ οι σχολές ήταν κλειστές, ψηφίστηκε το νέο νομοσχέδιο για την παιδεία, στο οποίο μεταξύ άλλων συμπεριλαμβάνονται και μεταρρυθμίσεις στο Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών (ΠΜΣ). Την περασμένη χρονιά στη Νομική Σχολή ήρθαμε για πρώτη φορά αντιμέτωποι με τις αλλαγές στο ΠΜΣ και την επιβολή διδάκτρων, μια κατάσταση που πλέον θα παγιωθεί, καθώς το συγκεκριμένο νομοθέτημα ουσιαστικά νομιμοποιεί τα δίδακτρα ακόμα και σε σχολές που δεν είχαν προηγουμένως. Συγκεκριμένα, στο εν λόγω νομοθέτημα, αναφέρεται ότι τα τμήματα μπορούν να βάλουν τέλη φοίτησης στο ΠΜΣ μόνο εφόσον  κάτι τέτοιο είναι απολύτως αναγκαίο για την κάλυψη των λειτουργικών αναγκών τους. Η κρατική χρηματοδότηση των ιδρυμάτων δεν επαρκεί εδώ και χρόνια για την κάλυψη των αναγκών αυτών, μια πραγματικότητα που  θα επιδεινώνεται χρόνο με το χρόνο δεδομένης της σταθερής μείωσης των κρατικών δαπανών για την Παιδεία. Το εξαγγελλόμενο δε από την κυβέρνηση πλαφόν επί του ύψους των διδάκτρων δεν περιλήφθηκε τελικά στο νέο νόμο. Βάσει των παραπάνω ανοίγει ο δρόμος για την επιβολή διδάκτρων σε κάθε τμήμα, με το ύψος αυτών να εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια κάθε τμήματος, ενώ παράλληλα κανονικοποιείται η μείωση της κρατικής χρηματοδότησης υπό τον όρο της μετακύλισης του κόστους στους ίδιους τους φοιτητές. Παράλληλα, με την επιδείνωση των όρων σπουδών η υπονόμευση των επαγγελματικών δικαιωμάτων είναι εντονότερη παρά ποτέ με την μεγάλη ελαστικότητα των εργασιακών σχέσεων και την εγγραφή αποφοίτων ιδιωτικών σχολών στον Δ.Σ.Α. να αποτελεί γεγονός.

Νομοθετείται, επίσης, η πολυεξαγγελόμενη συνδιοίκηση του πανεπιστημίου, για τον εκδημοκρατισμό αυτού και των διαδικασιών του. Στην πραγματικότητα, όμως, μιλάμε για ένα μέτρο εντυπωσιασμού, καθώς η συμμετοχή των φοιτητών ορίζεται στο ακραία μειοψηφικό ποσοστό 10% της σύνθεσης του οργάνου, για την εκπροσώπηση των χιλιάδων φοιτητών κάθε ιδρύματος, με περιορισμένες μάλιστα αρμοδιότητες στα πιο ουσιαστικά ζητήματα. Τα νέα μέτρα φαινομενικά δίνουν την δυνατότητα στους φοιτητές να εκπροσωπούνται στο σύνολο των οργάνων του πανεπιστημίου,  υπό αμφισβήτηση, όμως, παραμένει το κατά πόσο το σύνολο των φοιτητών θα εκφραστεί από έναν εκπρόσωπο, υπονομεύοντας τις συλλογικές διεκδικήσεις και τους αγώνες των φοιτητών. Είναι αδιαμφισβήτητο ότι οι φοιτητές πρέπει να έχουν λόγο για τις σπουδές τους, και μάλιστα πρωταρχικό, καθώς είναι οι άμεσες αποδέκτες των όποιων αλλαγών, κάτι που σίγουρα δεν γίνεται πραγματικότητα από τον συγκεκριμένο νόμο.

Λόγος γίνεται και για το πολυσυζητημένο τον τελευταίο καιρό πανεπιστημιακό άσυλο, το οποίο είχε καταργηθεί με το νόμο Διαμαντοπούλου το 2011. Ενώ, λοιπόν, ο νέος νόμος διατυμπανίζει την επαναφορά του ασύλου και την ύπαρξη ενός ανοικτού πανεπιστημίου στη γνώση και στη διακίνηση ιδεών, στην πραγματικότητα αναγνωρίζει στο Πρυτανικό Συμβούλιο την αρμοδιότητα για την επέμβαση δυνάμεων καταστολής στο χώρο του πανεπιστημίου όποτε κρίνει ότι είναι αναγκαίο. Με αυτόν τον τρόπο νομιμοποιούνται καταστάσεις, όπως αυτή που συνέβη πέρυσι στη Νομική, με τον αποκλεισμό της σχολής από τα ΜΑΤ για την ματαίωση πολιτικής εκδήλωσης.

Στο ίδιο κλίμα, προ ολίγων ημερών ήρθαμε αντιμέτωποι και με τις εισηγήσεις του Κ. Μητσοτάκη για την παιδεία από το βήμα της ΔΕΘ. Μεταξύ άλλων, τάχθηκε υπέρ μιας συνταγματικής αναθεώρησης για την ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων, ανοίγοντας το δρόμο για την αποδυνάμωση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας με την εξίσωση των πτυχίων αυτών με τα αντίστοιχα των δημοσίων ιδρυμάτων. Μάλιστα, «οραματίζεται» το ελληνικό Πανεπιστήμιο στα πρότυπα των ιδιωτικών Ευρωπαϊκών ιδρυμάτων, δηλαδή ως ένα στείρο ακαδημαϊκό χώρο, αποκλεισμένο από οποιαδήποτε κοινωνικοπολιτική δράση, στον οποίο οι φοιτητές δεν θα έχουν καμία δυνατότητα έκφρασης (κατάργηση του φοιτητικού συνδικαλισμού, απαξίωση συλλογικών διαδικασιών, απαγόρευση πολιτικών εκδηλώσεων).

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ, ΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ                                                                                                                και άλλα πράγματα που μπορεί να σου φαίνονται εντελώς ξένα μπαίνοντας στη σχολή…

Από τώρα που μπαίνεις στη σχολή πιθανότατα θα συναντήσεις άπειρες φορές τον όρο «φοιτητικός σύλλογος», ο οποίος απαντάται τόσο στο λόγο όσο και στα κείμενα των -αριστερών κυρίως- πολιτικών δυνάμεων. Με αυτήν την έννοια περιγράφουμε το σύνολο των φοιτητών της  σχολής ως ένα ενιαίο και αδιάσπαστο σώμα, και όχι τυχαία… Όλοι εμείς που φοιτούμε στην Νομική σχολή δεν είμαστε απλώς μονάδες, δεν είμαστε με έναν εξατομικευμένο τρόπο απλώς φοιτητές νομικής, αλλά είμαστε όλοι, αυτοδικαίως, από την ημέρα εγγραφής μας στην σχολή, μέλη ενός φοιτητικού συλλόγου, του Συλλόγου Φοιτητών Νομικής (απαντάται συχνά ως Φ.Σ. Νομικής).

Η ύπαρξη ενός συλλόγου στον οποίο είμαστε όλοι μέλη μας επιτρέπει να στεκόμαστε συλλογικά απέναντι στα διάφορα ζητήματα που ανακύπτουν και να εκφραζόμαστε εξίσου συλλογικά όσον αφορά την στάση μας και την δράση μας απέναντι σε αυτά.

Τι είναι ο φοιτητικός σύλλογος (ΦΣ);

Ο Σύλλογος Φοιτητών Νομικής αποτελεί την συλλογική φωνή των φοιτητών νομικής, το όχημα των διεκδικήσεών τους και την συνισταμένη της έκφρασής τους. Επειδή, όμως, ο φοιτητικός σύλλογος δεν υπάρχει απλά για να υπάρχει αλλά για να συνεδριάζει και να παίρνει αποφάσεις, όντας έτσι ένα ζωντανό σώμα, προκύπτει ο ρόλος της Γενικής Συνέλευσης.

Γενική συνέλευση (ΓΣ): Η αίθουσα 1, στην οποία κατά πάσα πιθανότητα θα διδάσκεσαι Γενικές Αρχές Αστικού Δικαίου έχει και μια άλλη λειτουργία. Σ’ αυτή διεξάγεται η ΓΣ του φοιτητικού σου συλλόγου.

Η Γενική Συνέλευση είναι το ανώτερο όργανο του ΦΣ μας, στο οποίο κάθε φοιτητής μπορεί να συμμετέχει και να εκφράσει την ανησυχίες του.

Καλείται από το Διοικητικό Συμβούλιο (βλ. παρακάτω) ή με τη συλλογή υπογραφών. Γιανα ληφθεί απόφαση, διαβάζονται, συζητούνται και εν τέλει ψηφίζονται με απλή ανάταση χειρός προτάσεις-πλαίσια, δηλαδή συνολικών τοποθετήσεων που απολήγουν σε συγκεκριμένες δράσεις, που κατατίθενται είτε από πολιτικές συλλογικότητες είτε από κάποιο φοιτητή. Διοικητικό Συμβούλιο (ΔΣ): Θα δεις ίσως στο κέντρο της σχολής σου έναν κύκλο ατόμων να συζητάνε με αφορμή ένα κείμενο, το οποίο μπορεί να κατατεθεί από οποιαδήποτε πολιτική δύναμη ή φοιτητή. Η θεματολογία ποικίλλει ανάλογα με τη συγκυρία. Αν αυτό το κείμενο υπογραφεί από την πλειοψηφία των πολιτικών δυνάμεων που έχουν εκλεγεί από τις φοιτητικές εκλογές, μετατρέπεται αυτόματα σε απόφαση του συλλόγου. Οι έδρες του ΔΣ που είναι 9 σε αριθμό, από τις τελευταίες εκλογές που διεξήχθησαν το περασμένο Μάϊο κατανέμονται ως εξής : ΔΑΠ-ΝΔΦΚ 3 έδρες, ΡΑΠαΝ-ΣΑΦΝ(εαακ)-ΑΡΕΝ-ΑΡΔΙΝ 2 έδρες, ΑΦΚ 2 έδρες, ΠΚΣ 1 έδρα, ΑΝΤΙΝΟΜΙΑ-ΕΑΑΚ 1 έδρα.

 

 

 

Ακριβώς επειδή αποτελεί απόφαση του φοιτητικού συλλόγου, θεωρούμε ως Ρ.Α.Πα.Ν.-Σ.Α.Φ.Ν. (εαακ), Αριστερή Ενότητα Νομικής και Αριστερό Δίκτυο Νεολαίας ότι ο κάθε φοιτητής πρέπει να παρίσταται και να έχει λόγο και σ’ αυτή τη συλλογική διαδικασία, έτσι ώστε και να μπορεί να παραθέσει τη γνώμη του, αλλά και να έχει τη δυνατότητα να ακούσει τις απόψεις που διατυπώνονται από τις διάφορες πολιτικές δυνάμεις.

ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΟΝ ΦΤΙΑΧΝΕΙΣ ΠΡΟΧΩΡΩΝΤΑΣ…

Όλη αυτή η γενική κατάσταση, όπως παρουσιάστηκε, μέσα και έξω από το Πανεπιστήμιο, οδηγεί σε δύο συμπεράσματα: Πρώτον, ο κόσμος της νεολαίας πλήττεται όπως ποτέ άλλοτε, τόσο υλικά και άμεσα, σε χρόνο ενεστώτα, όσο και στο επίπεδο της μελλοντικής του προοπτικής. Οι νέοι άνθρωποι και ιδίως η φοιτητιώσα νεολαία βλέπουν να εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια τους η δημιουργία ενός μέλλοντος όπου η ζωή είναι εντατικοποιημένη και το βιοτικό επίπεδο υποβαθμισμένο, και οποιαδήποτε προσπάθεια αντίστασης συναντάει έναν τοίχο. Δεύτερον, είναι πλέον πιο καθαρό από ποτέ, ότι εάν θέλουμε να υπερβούμε αυτήν την κατάσταση, να ανατρέψουμε τα δεδομένα και να εξασφαλίσουμε ότι δεν θα γίνουμε η γενιά που θα ζήσει χειρότερα από τις, χρειαζόμαστε μια νέα δυναμική που θα δίνει προοπτική στον/ην νεολαίο/α να αγωνιστεί και να κατακτήσει τα αυτονόητα και ακόμα παραπάνω.

Στον χώρο του πανεπιστημίου σημαίνει μια νέα   φοιτητική αριστερά, που μέσα από μια ανασυνθετική διαδικασία, η οποία θα εντοπίζει και τις συγκλίσεις αλλά παράλληλα δεν θα κλείνει τα μάτια και δεν θα φοβάται να αναμετρηθεί με τις διαφωνίες και τις παθογένειες, θα προάγει μια νέα φιγούρα αγωνιζόμενου φοιτητή, θα συμβάλλει αποτελεσματικά στην ανασυγκρότηση των συλλογικών διαδικασιών και στην πυροδότηση αγώνων. Μια διαδικασία που σαν στόχο θα έχει να εμπλέξει και πέραν των συγκροτημένων πολιτικών δυνάμεων, κάθε φοιτητή που βλέπει τον εαυτό του μέσα σε αυτή την προσπάθεια, και να διαμορφώσει ένα δυναμικό εγχείρημα που δεν θα είναι απλά άθροισμα του τι είχε μάθει κάθε πολιτική δύναμη να λέει και να κάνει.

Η διαδικασία αυτή, στον κοινωνικό χώρο της Νομικής, ξεκίνησε με σαφή τρόπο δύο χρονιά πριν, με την πολιτική προσέγγιση των πολιτικών δυνάμεων της ΡΑΠαΝ-ΣΑΦΝ(εαακ), του Αριστερού Δικτύου Νεολαίας και της Αριστερής Ενότητας Νομικής, πέρα από το επίπεδο της απλής κινηματικής συμπόρευσης μέσα από τα ενιαία αγωνιστικά πλαίσια των Γενικών Συνελεύσεων και του συντονισμού σε κινητοποιήσεις και διεκδικήσεις του Συλλόγου, που άλλωστε υπάρχει χρόνια, μέσα από μετατοπίσεις και την κατάρρευση παλιών βεβαιοτήτων που λειτουργούσαν ως διαχωριστικές. Με συνείδηση ότι σε αυτή την δύσκολη για το φοιτητικό κίνημα περίοδο μόνο η μετωπική λογική μπορεί να αποτελέσει το αντίπαλο δέος στην αδράνεια, στον ατομικό δρόμο, στα τείχη που ορθώνουν γύρω μας και να δώσει μια νέα πνοή στη συλλογική διεκδίκηση.

Η κοινή μας συμπόρευση έχει ως στόχο να πετύχει μικρές και μεγάλες υλικές νίκες στα αμφιθέατρα, στον δρόμο, στις συνειδήσεις. Να συμβάλει στην άρθρωση αντιστάσεων απέναντι στη μνημονιακή πολιτική και τα αποτελέσματά της για τη νεολαία, από το μέλλον ανεργίας και εργασιακής επισφάλειας μέχρι την υποχρηματοδότηση που ταλανίζει το δημόσιο πανεπιστήμιο. Να συμβάλει στην αλλαγή της πολιτικής παρέμβασης στο Πανεπιστήμιο, να ανατρέψει την αντίληψη περί «σάπιου φοιτητικού συνδικαλισμού», ενάντια στη λογική συνδικαλισμού-ιμάντα μεταβίβασης κομματικής γραμμής, φέρνοντας παράλληλα με τον πιο πλούσιο τρόπο την πολιτική στα χέρια των πολλών, χωρίς διακρίσεις ειδικών ή μη, να κάνει εν τέλει κτήμα κάθε φοιτήτριας και φοιτητή την καθημερινή διεκδίκηση καλύτερων όρων σπουδών και μιας ζωής με αξιοπρέπεια.

Η διαδικασία αυτή πέρασε με επιτυχία και μέσα από την μάχη των περσινών αλλά και των προπέρσινων φοιτητικών εκλογών. Η σημασία αυτής της επιτυχίας δεν εντοπίζεται με όρους αριθμών, αλλά υπό το πρίσμα της αλλαγής συσχετισμών στο εσωτερικό της Νομικής, καθώς και της καταγραφής ενός ρεύματος αντίστασης, ριζοσπαστικής αμφισβήτησης και επανεμπλοκής στην πολιτική στο εσωτερικό του Πανεπιστημίου.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο αγώνας που δόθηκε πέρυσι ενάντια στην επιβολή διδάκτρων στο μεταπτυχιακό.  Ένα ρεύμα το οποίο δεν θα σταματήσει μετά τις εκλογές αλλά θα συνεχίσει να εκφράζει τις ανησυχίες μας, να δίνει αγωνιστικό τόνο στις διαδικασίες του συλλόγου, να σπάει τη σιωπή του ΤhereΙsΝoΑlternative, να έρχεται σε ρήξη με την πολιτική των μνημονίων και το πλαίσιο της Ε.Ε και του ευρώ που την επιβάλλει, με κυβερνήσεις και πανεπιστημιακές ηγεσίες που αποφασίζουν αντί για εμάς και να καθιστά σαφές ότι δεν ανέχεται να παίζουν με τις ζωές μας σε μία διαπραγμάτευση.

Άλλωστε, η κοινή συμπόρευση είναι για μας πολύ περισσότερο από μία εκλογική κάθοδο. Η ουσία της βρίσκεται στην αλληλοόσμωση και στον ουσιαστικό διάλογο που έχει ως στόχο την υπέρβαση των διαχωριστικών και την κοινή πορεία όχι ως αποτέλεσμα συγκόλλησης  διαφορετικών απόψεων, αλλά ως φυσική συνέχιση ανοικτών κοινών διαδικασιών. Διαδικασιών που επιδιώκουν να επαναφέρουν στην σχολή την συζήτηση και την εμπλοκή με θέματα που αφορούν την ζωή και την καθημερινότητα μας. Απέναντι, μάλιστα, σε καθεστωτικές δυνάμεις όπως η ΔΑΠ που επιδιώκουν συστηματικά την αποπολιτικοποίηση  των συλλόγων (στόχο που ρητά άλλωστε έχει τεθεί από την Ν.Δ.), αλλά και τους Α.Φ.Κ. με την πολύ πολιτική «απολιτίκ» στάση τους που συστηματικά υπονομεύουν τις συλλογικές διαδικασίες προωθώντας το πρότυπο του ατομικού δρόμου για τον φοιτητή. Οι εκλογές, λοιπόν, δεν είναι για μας παρά μια ακόμη προσπάθεια εναντίωσης στην πολιτική απάθεια αλλά και την συντήρηση που εκπροσωπούν οι παραπάνω δυνάμεις, καθώς και η απογοήτευση που αντανακλάται στην αποχή πολλών φοιτητών.

Για μας, βέβαια, η πραγματική επιτυχία σε τελική ανάλυση θα είναι να αποτελέσει αυτή η κίνηση χώρο δραστηριοποίησης κάθε αγωνιστή και κάθε φοιτητή /τριας που δεν χωράει σε όσα μας επιβάλλουν με όπλο μας το δυνατό σύλλογο.

Απέναντι σε όσους θέλουν να παίζουν με τις ζωές, τις σπουδές και το μέλλον μας έχουμε μάθει να παλεύουμε συλλογικά με τα μάτια στραμμένα σε μια δυνατή αριστερά των διεκδικήσεων και των αγώνων!

 

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s