Στις 16 Μάη η σχολή δεν είναι κλειστή! (ή αλλιώς…δεν θα αφήσουμε άλλους να αποφασίζουν για μας)

Κοινό κείμενο με την ΡΑΠαΝ-ΣΑΦΝ(εαακ) και το Αρ.Δι.Ν Νομικήςneville (3).jpg

Κάθε χρόνο την άνοιξη λίγο πριν την εξεταστική διεξάγονται στη Σχολή οι φοιτητικές εκλογές. Πρόκειται για τη μαζικότερη διαδικασία του συλλόγου κατά την οποία οι φοιτητές/τριες καλούνται να εκφραστούν, δίνοντας στον φοιτητικό σύλλογο υπόσταση. Γιατί, όμως, μας ενδιαφέρει εμάς αυτή η διαδικασία; Τι διαφορετικό συμβαίνει εκείνη τη μέρα στη Σχολή;

Είναι γεγονός ότι για την πλειονότητα των φοιτητ(ρι)ών είναι απλά μια μέρα που δε γίνονται μαθήματα  και η Σχολή είναι κλειστή. Αναμφισβήτητα τα τελευταία χρόνια οι φοιτητικές εκλογές έχουν απονομιμοποιηθεί στα μάτια των ίδιων των φοιτητ(ρι)ών. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι την τελευταία 7ετία η συμμετοχή των φοιτητ(ρι)ών στις εκλογές έχει μειωθεί κατά 50%.Οι ίδιοι οι άνθρωποι που ζουν κι αλληλεπιδρούν  καθημερινά στο Πανεπιστήμιο, με την ολοένα κι αυξανόμενη αποχή τους από τις εκλογές, δείχνουν την αποστροφή τους σε μια ακόμα έκφανση του πολιτικού χαρακτήρα του Πανεπιστημίου.

Γιατί πλέον οι φοιτητές/τριες δε βλέπουν τον εαυτό τους σε μια δημοκρατική εκλογική διαδικασία που αφορά τη Σχολή και τις σπουδές μας;

Ένας από τους βασικούς λόγους που οι φοιτητικές εκλογές έχουν πάψει να αποτελούν μέσο έκφρασης του φοιτητικού σώματος είναι η στάση των καθεστωτικών δυνάμεων απέναντι στις εκλογές και σε κάθε πολιτική διαδικασία έκφρασης κι οργάνωσης των φοιτητ(ρι)ών στα Πανεπιστήμια. Συγκεκριμένα, η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και η ΑΦΚ στη Σχολή μας υπονομεύουν και χρησιμοποιούν εργαλειακά το Φοιτητικό Σύλλογο και τα όργανά του. Είναι χαρακτηριστικό ότι αυτές οι δυνάμεις  αρνούνταν φέτος να συμμετάσχουν σε πολλές περιπτώσεις στο Διοικητικό Συμβούλιο ενώ στη μοναδική ΓΣ στην οποία συμμετείχαν εδώ και χρόνια ήταν πέρυσι προκειμένου να μπλοκάρουν τον αγώνα ενάντια στην επιβολή διδάκτρων στα μεταπτυχιακά. Λογική συνέχεια της παραπάνω στάσης τους απέναντι στο ΦΣ είναι η μετατροπή των φοιτητικών  εκλογών από μια υγιή πολιτική διαδικασία σε μια μάχη μηχανισμών και συμφερόντων όπου η ψήφος δεν έχει πολιτικό κριτήριο αλλά αντιθέτως παρουσιάζεται στο πλαίσιο πελατειακών σχέσεων ως αντάλλαγμα για σημειώσεις (ΔΑΠ)  και κοινωνικών επαφών(ΑΦΚ). Απέναντι σε αυτό λογικό είναι οι φοιτητ(ρι)ες  συχνά να μην αντιλαμβάνονται την αξία των εκλογών και να αποθαρρύνονται να συμμετέχουν.

Ένας άλλος παράγοντας που επηρεάζει καταλυτικά τη στάση των φοιτητών απέναντι στις φοιτητικές εκλογές και τους ωθεί στην αποχή από αυτές είναι η διάχυτη απογοήτευση και απαισιοδοξία που επικρατεί ως αντίδραση στη λειτουργία του πολιτικού σκηνικού σε κεντρικό επίπεδο και η έλλειψη προοπτικής για τη νεολαία με την ταυτόχρονη εμπέδωση μίας συνθήκης ηττοπάθειας και αδυναμίας εύρεσης διεξόδου, το οποίο αποτελεί και τη μεγαλύτερη συνεισφορά της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στο σύστημα. Από την άλλη, συχνά οι φοιτήτ(ρι)ες αποθαρρύνονται από την κάθετη λειτουργία των παραδοσιακών παρατάξεων και τη λογική ανάθεσης και αισθάνονται ότι οι εκλογές είναι λευκή επιταγή με την οποία αναθέτεις να σε εκπροσωπεί κάποιος. Αυτό το πλαίσιο δε συνέχει τους φοιτητές οι οποίοι δε βλέπουν να έχουν χώρο να εκφραστούν. Σε όλο αυτό έρχεται να προστεθεί  η κυρίαρχη αφήγηση ότι  «τα πράγματα είναι έτσι και αυτό δεν αλλάζει», επομένως «τι ασχολείσαι;», καθιστώντας την αποπολιτικοποίηση βασικό χαρακτηριστικό στο χώρο του Πανεπιστημίου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την υιοθέτηση μίας λογικής του «μόνος μου θα τα καταφέρω», του ατομικού δρόμου που εκδηλώνεται με ένα τρόπο και με την απαξίωση των φοιτητικών εκλογών.

Τι πραγματικά είναι οι φοιτητικές εκλογές;

Δεν είναι μια εθιμοτυπική και κενή διαδικασία. Αντιθέτως αποτυπώνουν ένα συσχετισμό δυνάμεων στα πανεπιστήμια, αλλά δίνουν και μια συνολικότερη εικόνα για την πολιτική τάση στη νεολαία.  Μέσω του αποτελέσματος εξάγεται δια του εκάστοτε εκλογικού μέτρου ο αριθμός των εδρών που οι συμμετέχουσες δυνάμεις λαμβάνουν στο Διοικητικό Συμβούλιο, το οποίο συγκεκριμένα στη Νομική έχει 9 έδρες και το οποίο λαμβάνει αποφάσεις για ζητήματα που προκύπτουν και αφορούν το ΦΣ, ενώ είναι το αρμόδιο όργανο για τη σύγκληση των Γενικών Συνελεύσεων. Με λίγα λόγια οι φοιτητικές εκλογές είναι μια διαδικασία που συνδέεται άμεσα με την ύπαρξη των φοιτητικών συλλόγων. Όσο οι φοιτητές απέχουν από τις συλλογικές διαδικασίες, τόσο χειροτερεύει η ίδια η θέση μας, η δυνατότητα μας να υπερασπιστούμε τα έμεσα και βασικά συμφέροντά μας. Είναι αναγκαίος όρος για να μπορέσουν να υπάρξουν αντιστάσεις, να διατηρηθούν εκείνες οι διαδικασίες που μας επιτρέπουν να αποφασίζουμε και να διεκδικούμε συλλογικά.

Οι εκλογές αποτελούν μία δημοκρατική διαδικασία, ένα κεκτημένο στο ελληνικό Πανεπιστήμιο, ως έκφραση του πολιτικού του χαρακτήρα. Το πανεπιστήμιο, άλλωστε, δεν είναι απλώς ένας χώρος μαθημάτων, πολύ περισσότερο αποτελεί έναν χώρο κοινωνικοποίησης, πολιτικής και πολιτιστικής έκφρασης, ένα σημείο τομή στη ζωή του ανθρώπου, καθώς διαμορφώνει σε μεγάλο βαθμό την προσωπικότητά του. Για χρόνια τα πανεπιστήμια αποτελούσαν ζωντανές εστίες αμφισβήτησης και αγώνα, με κυρίαρχο χαρακτηριστικό την ανταλλαγή ιδεών και απόψεων, καθώς και τη συλλογική δράση. Αυτή την πτυχή του πανεπιστημίου καλούμαστε να διαφυλάξουμε σε μια εποχή που απειλείται περισσότερο από ποτέ.

Απέναντι στην αποπολιτικοποίηση και την αδράνεια εμείς αναγνωρίζουμε ότι οι φοιτητικές εκλογές έχει νόημα να υπάρχουν .Αποτελούν μια ακόμα πολιτική μάχη (όχι αυτοσκοπό) από την οποία κανένας/καμία φοιτητής/τρια δεν πρέπει να απέχει αφήνοντας άλλους να αποφασίζουν για αυτόν/ή. Για μας όμως η μάχη αυτή  δεν είναι μάχη μηχανισμών, αλλά θα πρέπει να είναι πραγματική έκφραση του φοιτητικού σώματος  με πολιτικά κριτήρια και χαρακτηριστικά, μακριά από πελατειακές και διαπροσωπικές σχέσεις. Και για να κλείνουμε οι φοιτητικές εκλογές αποτελούν το επιστέγασμα μιας πολιτικής διαδικασίας που συντελείται ολόκληρη τη χρονιά, καθώς βασικό διακύβευμα παραμένει πάντα η ενεργοποίηση του συλλόγου και η συλλογική διεκδίκηση ( η οποία φέτος απέφερε καρπούς σε περιπτώσεις όπως κατοχύρωση 14 μαθημάτων για τους φοιτητές του 8ου εξαμήνου, αλλαγές στο πρόγραμμα της εξεταστικής κλπ). Δε διεξάγονται, λοιπόν, με όρους ανάθεσης σε κάποιον, ώστε να εκπροσωπεί τις φοιτητικές διεκδικήσεις  αλλά με όρους συμμετοχής και επιλογής ανάμεσα σε διαφορετικές λογικές και πολιτικές πρακτικές στο Πανεπιστήμιο. Επομένως το ερώτημα που τίθεται είναι διπλό: Στις εκλογές  θα απέχουμε αφήνοντας άλλους να αποφασίζουν για μας (και τη ΔΑΠ να απονεκρώνει συνεχώς το Σύλλογο) ή θα εκφραστούμε;

Η απάντηση για μας είναι σαφής. Θα εκφραστούμε και μάλιστα όχι με όρους ανάθεσης αλλά με όρους συμμετοχικότητας και συλλογικής διεκδίκησης. Κόντρα σε όσους θέλουν το πανεπιστήμιο έναν χώρο αποστειρωμένο χωρίς καμία αντίσταση εντός του, εμείς διατρανώνουμε ότι ο φοιτητικός σύλλογος θα συνεχίσει να έχει φωνή. Για το λόγο αυτό εμείς από την πλευρά μας ως Αρ.Εν, ΡΑΠαΝ -ΣΑΦΝ [εαακ] και Αρ.Δι.Ν, επιλέγουμε να έχουμε μια κοινή συμπόρευση όλη τη χρονιά, η οποία να απολήγει και σε ένα ενωτικό κατέβασμα αριστερών δυνάμεων με τη συμμετοχή ανένταχτου κόσμου, ώστε να καταγραφεί ένα όσο το δυνατόν μαζικότερο ρεύμα αμφισβήτησης εντός της σχολής. Σε αυτές τις εκλογές, λοιπόν, συγκρούονται δύο διαφορετικοί κόσμοι. Από τη μια ο κόσμος της αδιαφορίας, της απαξίωσης, του ατομισμού, της ιδιωτικής παιδείας και από την άλλη ο κόσμος του συλλογικού δρόμου, της αντίστασης και της πολιτικής έκφρασης. Εμείς θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για τον δεύτερο, για ένα πανεπιστήμιο που δεν θα είναι μόνο δημόσιο και δωρεάν αλλά θα απαντά και στις ανάγκες μας. Γιατί ενώ πολλοί θεωρούν τη νέα γενιά χαμένη, εμείς πρέπει να δείξουμε ότι θα αποκτήσει φωνή και θα δίνει το παρόν σε κάθε μάχη που αφορά τις σπουδές και τη ζωή της!

ΣΤΙΣ 16 ΜΑΗ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ-ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ-ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΑΡΊΣΤΕΡΗ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΕΑΑΚ ΑΡ.ΕΝ. ΑΡ.ΔΙ.Ν.

άθε χρόνο την άνοιξη λίγο πριν την εξεταστική διεξάγονται στη Σχολή οι φοιτητικές εκλογές. Πρόκειται για τη μαζικότερη διαδικασία του συλλόγου κατά την οποία οι φοιτητές/τριες καλούνται να εκφραστούν, δίνοντας στον φοιτητικό σύλλογο υπόσταση. Γιατί, όμως, μας ενδιαφέρει εμάς αυτή η διαδικασία; Τι διαφορετικό συμβαίνει εκείνη τη μέρα στη Σχολή;

Είναι γεγονός ότι για την πλειονότητα των φοιτητ(ρι)ών είναι απλά μια μέρα που δε γίνονται μαθήματα  και η Σχολή είναι κλειστή. Αναμφισβήτητα τα τελευταία χρόνια οι φοιτητικές εκλογές έχουν απονομιμοποιηθεί στα μάτια των ίδιων των φοιτητ(ρι)ών. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι την τελευταία 7ετία η συμμετοχή των φοιτητ(ρι)ών στις εκλογές έχει μειωθεί κατά 50%.Οι ίδιοι οι άνθρωποι που ζουν κι αλληλεπιδρούν  καθημερινά στο Πανεπιστήμιο, με την ολοένα κι αυξανόμενη αποχή τους από τις εκλογές, δείχνουν την αποστροφή τους σε μια ακόμα έκφανση του πολιτικού χαρακτήρα του Πανεπιστημίου.

Γιατί πλέον οι φοιτητές/τριες δε βλέπουν τον εαυτό τους σε μια δημοκρατική εκλογική διαδικασία που αφορά τη Σχολή και τις σπουδές μας;

Ένας από τους βασικούς λόγους που οι φοιτητικές εκλογές έχουν πάψει να αποτελούν μέσο έκφρασης του φοιτητικού σώματος είναι η στάση των καθεστωτικών δυνάμεων απέναντι στις εκλογές και σε κάθε πολιτική διαδικασία έκφρασης κι οργάνωσης των φοιτητ(ρι)ών στα Πανεπιστήμια. Συγκεκριμένα, η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και η ΑΦΚ στη Σχολή μας υπονομεύουν και χρησιμοποιούν εργαλειακά το Φοιτητικό Σύλλογο και τα όργανά του. Είναι χαρακτηριστικό ότι αυτές οι δυνάμεις  αρνούνταν φέτος να συμμετάσχουν σε πολλές περιπτώσεις στο Διοικητικό Συμβούλιο ενώ στη μοναδική ΓΣ στην οποία συμμετείχαν εδώ και χρόνια ήταν πέρυσι προκειμένου να μπλοκάρουν τον αγώνα ενάντια στην επιβολή διδάκτρων στα μεταπτυχιακά. Λογική συνέχεια της παραπάνω στάσης τους απέναντι στο ΦΣ είναι η μετατροπή των φοιτητικών  εκλογών από μια υγιή πολιτική διαδικασία σε μια μάχη μηχανισμών και συμφερόντων όπου η ψήφος δεν έχει πολιτικό κριτήριο αλλά αντιθέτως παρουσιάζεται στο πλαίσιο πελατειακών σχέσεων ως αντάλλαγμα για σημειώσεις (ΔΑΠ)  και κοινωνικών επαφών(ΑΦΚ). Απέναντι σε αυτό λογικό είναι οι φοιτητ(ρι)ες  συχνά να μην αντιλαμβάνονται την αξία των εκλογών και να αποθαρρύνονται να συμμετέχουν.

Ένας άλλος παράγοντας που επηρεάζει καταλυτικά τη στάση των φοιτητών απέναντι στις φοιτητικές εκλογές και τους ωθεί στην αποχή από αυτές είναι η διάχυτη απογοήτευση και απαισιοδοξία που επικρατεί ως αντίδραση στη λειτουργία του πολιτικού σκηνικού σε κεντρικό επίπεδο και η έλλειψη προοπτικής για τη νεολαία με την ταυτόχρονη εμπέδωση μίας συνθήκης ηττοπάθειας και αδυναμίας εύρεσης διεξόδου, το οποίο αποτελεί και τη μεγαλύτερη συνεισφορά της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στο σύστημα. Από την άλλη, συχνά οι φοιτήτ(ρι)ες αποθαρρύνονται από την κάθετη λειτουργία των παραδοσιακών παρατάξεων και τη λογική ανάθεσης και αισθάνονται ότι οι εκλογές είναι λευκή επιταγή με την οποία αναθέτεις να σε εκπροσωπεί κάποιος. Αυτό το πλαίσιο δε συνέχει τους φοιτητές οι οποίοι δε βλέπουν να έχουν χώρο να εκφραστούν. Σε όλο αυτό έρχεται να προστεθεί  η κυρίαρχη αφήγηση ότι  «τα πράγματα είναι έτσι και αυτό δεν αλλάζει», επομένως «τι ασχολείσαι;», καθιστώντας την αποπολιτικοποίηση βασικό χαρακτηριστικό στο χώρο του Πανεπιστημίου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την υιοθέτηση μίας λογικής του «μόνος μου θα τα καταφέρω», του ατομικού δρόμου που εκδηλώνεται με ένα τρόπο και με την απαξίωση των φοιτητικών εκλογών.

Τι πραγματικά είναι οι φοιτητικές εκλογές;

Δεν είναι μια εθιμοτυπική και κενή διαδικασία. Αντιθέτως αποτυπώνουν ένα συσχετισμό δυνάμεων στα πανεπιστήμια, αλλά δίνουν και μια συνολικότερη εικόνα για την πολιτική τάση στη νεολαία.  Μέσω του αποτελέσματος εξάγεται δια του εκάστοτε εκλογικού μέτρου ο αριθμός των εδρών που οι συμμετέχουσες δυνάμεις λαμβάνουν στο Διοικητικό Συμβούλιο, το οποίο συγκεκριμένα στη Νομική έχει 9 έδρες και το οποίο λαμβάνει αποφάσεις για ζητήματα που προκύπτουν και αφορούν το ΦΣ, ενώ είναι το αρμόδιο όργανο για τη σύγκληση των Γενικών Συνελεύσεων. Με λίγα λόγια οι φοιτητικές εκλογές είναι μια διαδικασία που συνδέεται άμεσα με την ύπαρξη των φοιτητικών συλλόγων. Όσο οι φοιτητές απέχουν από τις συλλογικές διαδικασίες, τόσο χειροτερεύει η ίδια η θέση μας, η δυνατότητα μας να υπερασπιστούμε τα έμεσα και βασικά συμφέροντά μας. Είναι αναγκαίος όρος για να μπορέσουν να υπάρξουν αντιστάσεις, να διατηρηθούν εκείνες οι διαδικασίες που μας επιτρέπουν να αποφασίζουμε και να διεκδικούμε συλλογικά.

Οι εκλογές αποτελούν μία δημοκρατική διαδικασία, ένα κεκτημένο στο ελληνικό Πανεπιστήμιο, ως έκφραση του πολιτικού του χαρακτήρα. Το πανεπιστήμιο, άλλωστε, δεν είναι απλώς ένας χώρος μαθημάτων, πολύ περισσότερο αποτελεί έναν χώρο κοινωνικοποίησης, πολιτικής και πολιτιστικής έκφρασης, ένα σημείο τομή στη ζωή του ανθρώπου, καθώς διαμορφώνει σε μεγάλο βαθμό την προσωπικότητά του. Για χρόνια τα πανεπιστήμια αποτελούσαν ζωντανές εστίες αμφισβήτησης και αγώνα, με κυρίαρχο χαρακτηριστικό την ανταλλαγή ιδεών και απόψεων, καθώς και τη συλλογική δράση. Αυτή την πτυχή του πανεπιστημίου καλούμαστε να διαφυλάξουμε σε μια εποχή που απειλείται περισσότερο από ποτέ.

Απέναντι στην αποπολιτικοποίηση και την αδράνεια εμείς αναγνωρίζουμε ότι οι φοιτητικές εκλογές έχει νόημα να υπάρχουν .Αποτελούν μια ακόμα πολιτική μάχη (όχι αυτοσκοπό) από την οποία κανένας/καμία φοιτητής/τρια δεν πρέπει να απέχει αφήνοντας άλλους να αποφασίζουν για αυτόν/ή. Για μας όμως η μάχη αυτή  δεν είναι μάχη μηχανισμών, αλλά θα πρέπει να είναι πραγματική έκφραση του φοιτητικού σώματος  με πολιτικά κριτήρια και χαρακτηριστικά, μακριά από πελατειακές και διαπροσωπικές σχέσεις. Και για να κλείνουμε οι φοιτητικές εκλογές αποτελούν το επιστέγασμα μιας πολιτικής διαδικασίας που συντελείται ολόκληρη τη χρονιά, καθώς βασικό διακύβευμα παραμένει πάντα η ενεργοποίηση του συλλόγου και η συλλογική διεκδίκηση ( η οποία φέτος απέφερε καρπούς σε περιπτώσεις όπως κατοχύρωση 14 μαθημάτων για τους φοιτητές του 8ου εξαμήνου, αλλαγές στο πρόγραμμα της εξεταστικής κλπ). Δε διεξάγονται, λοιπόν, με όρους ανάθεσης σε κάποιον, ώστε να εκπροσωπεί τις φοιτητικές διεκδικήσεις  αλλά με όρους συμμετοχής και επιλογής ανάμεσα σε διαφορετικές λογικές και πολιτικές πρακτικές στο Πανεπιστήμιο. Επομένως το ερώτημα που τίθεται είναι διπλό: Στις εκλογές  θα απέχουμε αφήνοντας άλλους να αποφασίζουν για μας (και τη ΔΑΠ να απονεκρώνει συνεχώς το Σύλλογο) ή θα εκφραστούμε;

Η απάντηση για μας είναι σαφής. Θα εκφραστούμε και μάλιστα όχι με όρους ανάθεσης αλλά με όρους συμμετοχικότητας και συλλογικής διεκδίκησης. Κόντρα σε όσους θέλουν το πανεπιστήμιο έναν χώρο αποστειρωμένο χωρίς καμία αντίσταση εντός του, εμείς διατρανώνουμε ότι ο φοιτητικός σύλλογος θα συνεχίσει να έχει φωνή. Για το λόγο αυτό εμείς από την πλευρά μας ως Αρ.Εν, ΡΑΠαΝ -ΣΑΦΝ [εαακ] και Αρ.Δι.Ν, επιλέγουμε να έχουμε μια κοινή συμπόρευση όλη τη χρονιά, η οποία να απολήγει και σε ένα ενωτικό κατέβασμα αριστερών δυνάμεων με τη συμμετοχή ανένταχτου κόσμου, ώστε να καταγραφεί ένα όσο το δυνατόν μαζικότερο ρεύμα αμφισβήτησης εντός της σχολής. Σε αυτές τις εκλογές, λοιπόν, συγκρούονται δύο διαφορετικοί κόσμοι. Από τη μια ο κόσμος της αδιαφορίας, της απαξίωσης, του ατομισμού, της ιδιωτικής παιδείας και από την άλλη ο κόσμος του συλλογικού δρόμου, της αντίστασης και της πολιτικής έκφρασης. Εμείς θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για τον δεύτερο, για ένα πανεπιστήμιο που δεν θα είναι μόνο δημόσιο και δωρεάν αλλά θα απαντά και στις ανάγκες μας. Γιατί ενώ πολλοί θεωρούν τη νέα γενιά χαμένη, εμείς πρέπει να δείξουμε ότι θα αποκτήσει φωνή και θα δίνει το παρόν σε κάθε μάχη που αφορά τις σπουδές και τη ζωή της!

ΣΤΙΣ 16 ΜΑΗ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ-ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ-ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΑΡΊΣΤΕΡΗ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΕΑΑΚ ΑΡ.ΕΝ. ΑΡ.ΔΙ.Ν.

Advertisements
This entry was posted in καλέσματα, κείμενα συγκυρίας, Uncategorized and tagged , , . Bookmark the permalink.

...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s