ΔΑΠ; ΠΟΙΑ ΔΑΠ;

Κοινό κείμενο με ΡΑΠΑΝ-ΣΑΦΝ(εαακ) και το Αρ.Δι.Ν Νομικήςimage003

Η 16η Μάη πλησιάζει και η «υπεύθυνη δύναμη» (η γνωστή σε όλους ΔΑΠ-ΝΔΦΚ) θυμήθηκε ποιος είναι ο ρόλος της στη σχολή. Εδώ και μέρες με αυξημένη παρουσία στα αμφιθέατρα προπαγανδίζει τις θέσεις της,ισχυριζόμενη ότι «παλεύει» για ένα καλύτερο Πανεπιστήμιο, παράδοξο αν σκεφτεί κανείς την παντελή απουσία της το προηγούμενο διάστημα. Μια απουσία, η οποία έχει ξεκάθαρη στόχευση: την παρακώλυση οποιασδήποτε συλλογικής διεκδίκησης και κατ’ επέκταση την πλήρη αποδιάρθρωση του συλλόγου.

Συγκεκριμένα, φέτος είδαμε…

Η ΔΑΠ, συνεχίζοντας μία στάση που παραδοσιακά τηρεί, συνειδητά απείχε όλη τη χρονιά από τις Γενικές Συνελεύσεις, όπου λόγω του αμεσοδημοκρατικού χαρακτήρα τους η πολιτική της έκθεση θα ήταν αναπόφευκτη. Μάλιστα, αρνούνταν να υπογράψει τα ψηφίσματα στο Διοικητικό Συμβούλιο για την σύγκληση τους, γεγονός που σε συνδυασμό με την αντιμετώπιση της ΑΦΚ, σήμαινε το μπλοκάρισμα με όρους βέτο της δυνατότητας των φοιτητ(ρι)ών να συνεδριάσουν, να συζητήσουν και να αποφασίσουν συλλογικά. Η κατάσταση αυτή κλιμακώθηκε ακόμα περισσότερο με την ΔΑΠ να μην προσέρχεται εν γένει με ανοιχτή της τοποθέτηση στα Διοικητικά Συμβούλια, είτε αυτά αφορούσαν διώξεις φοιτητ(ρι)ων (βλ. διώξεις φοιτητών και εργαζομένων από τον Φορτσάκη παίρνοντας καταφανώς το μέρος του τελευταίου) είτε φοιτητικής καθημερινότητας (βλ. πρόγραμμα εξεταστικής, δηλώσεις μαθημάτων 8ου εξαμήνου). Όλα αυτά βέβαια δεν μας κάνουν καμία εντύπωση, αφού η «υπευθυνότητα» της ΔΑΠ επικεντρώνεται πλέον απροκάλυπτα σε μια επαναλαμβανόμενη προσπάθεια αποπολιτικοποίησης του συλλόγου, που θα μεταφράζεται σε ανυπαρξία οποιουδήποτε συλλογικού οργάνου διεκδίκησης και αφήνοντας μας παθητικούς δέκτες όλων όσων μας πλήττουν.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα εργαλειακής χρήσης των οργάνων του συλλόγου από τη ΔΑΠ είναι το ότι, παρά τη συνεχόμενη απουσία της όπως περιγράφηκε παραπάνω, επέστρεψε στο Διοικητικό Συμβούλιο μόνο και μόνο για να απαιτήσει την διεξαγωγή των εκλογών σε χώρο εκτός του ΝΟΠΕ και μάλιστα εν γένει εκτός ασύλου. Αυτό θα σήμαινε την πλήρη απονομιμοποίηση της διαδικασίας των εκλογών, απομακρύνοντας την από το κοινωνικό και ζωτικό μας περιβάλλον και μεταφέροντας τη σε ένα χώρο αστυνομοκρατούμενο και πλήρως ελεγχόμενο από αυτή, καθιστώντας έτσι περιστατικά νοθείαςκάτι περισσότερο από βέβαια. Η προσπάθεια αυτή ευθυγραμμίζεται πλήρως με την κεντρική θέση της ΔΑΠ όσον αφορά το πανεπιστημιακό άσυλο, καθώς ανοιχτά εισηγείται την κατάργησή του με την τοποθέτηση securityκαι δυνάμεων καταστολής στις σχολές.

Και η προσπάθεια της ΔΑΠ για καταστρατήγηση του Δημόσιου, Δωρεάν και Δημοκρατικού Πανεπιστημίου, όπως έμεις το οραματιζόμαστε, δεν σταματάει εδώ. Στην προεκλογική της καμπάνια κάνει λόγο για την ενίσχυσητης ιδιωτικής χρηματοδότησης και προωθεί την επιβολή διδάκτρων σε μεταπτυχιακά, αποκλείοντας τους οικονομικά ασθενέστερους φοιτητ(ρι)ές από αυτά. Ταυτόχρονα, οι αλλαγές στα προγράμματα σπουδών που στηρίζουν κινούνται σε κατεύθυνση διάσπασης των πτυχίων, εξίσωσής τους με αυτά των ιδιωτικών κολεγίων και υποβάθμισης τωνεπαγγελματικών μας δικαιωμάτων. Οραματίζονται δηλαδή Πανεπιστήμια στα πρότυπα του εξωτερικού, δηλαδή Πανεπιστήμια ιδιωτικά, πλήρως εντατικοποιημένα και εναρμονισμένα με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας (με στόχο τη δημιουργία δυνάμει πειθήνιων, εξειδικευμένων και ελαστικών εργαζομένων) και φοιτητές αποκομμένους από τον κοινωνικό τους χώρο και προσηλωμένους σε ένα δρόμο ατομισμού και καριερισμού. Όλα αυτά βέβαια εξυπηρετούν τα συμφέροντα του κομματικού φορέα της ΝΔ, με την οποία η ΔΑΠ, όπως είναι γνωστό, έχει ευθεία σύνδεση.

Αυτές βέβαια τις πολιτικές της θέσεις δεν θα τις ακούσετε ποτέ να εκφράζονται ευθέως. Αντίθετα, η μοναδική πολιτική-απολίτικη πρακτική της ΔΑΠ που θα συναντήσετε είναι αυτή των μηνυμάτων για καφέδες και ποτά, των σημειώσεων και των «φιλιών» που κάθε άλλο παρά αθώες είναι. Είναι ακριβώς οι πελατειακές σχέσεις πάνω στις οποίες στηρίζεται και επιβιώνει όλα αυτά τα χρόνια, εκφυλίζοντας την έννοια της πολιτικής εντός του πανεπιστημίου και επιδιώκοντας την ικανοποίηση των συμφερόντων της με μειωμένες αντιστάσεις.

Απέναντι σε αυτή τη δυστοπία που η ΔΑΠ προορίζει για εμάς δεν μπορούμε να μείνουμε παθητικοί. Για εμάς το Πανεπιστήμιο δεν είναι για λίγους, είναι για όλους τους φοιτητ(ρι)ές και σίγουρα όχι ένας στείρος ακαδημαϊκός χώρος ανταγωνισμού. Πολύ περισσότερο είναι ένας ζωντανός χώρος έκφρασης και ανάπτυξης κοινωνικής και πολιτικής δραστηριότητας, όπου η συλλογική διεκδίκηση θα αποτελεί εκείνο το μέσο για την βελτίωση της καθημερινότητας και των όρων σπουδών μας.Για να μην επιτρέψουμε σε καμία ΔΑΠ να μας στερήσει τα αυτονόητα και να αποφασίζει ερήμην μας, στις 16 Μάη διαλέγουμε τη δικιά μας πλευρά. Στο μονόδρομο του ατομικού δόμου που πάνε να μας επιβάλουν, εμείς διαλέγουμε το συλλογικό!

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ- ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ- ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΕΑΑΚ- ΑΡΕΝ- ΑΡΔΙΝ ΚΑΙ ΑΝΕΝΤΑΧΤΟΥΣ/ΕΣ!

Advertisements
This entry was posted in κείμενα συγκυρίας, Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.

...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s