Ο μόνος σωλήνας που δεν προκάλεσε διαρροή είναι αυτός που δεν έχει ακόμα φτιαχτεί!

Ήδη από τα τέλη του 2018 υπεγράφη η σύμβαση περί έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στην Ήπειρο και το Ιόνιο. Το  2019 οι συμβάσεις πρόκειται να συμπεριλάβουν κι άλλες περιοχές, όπως την Αιτωλοακαρνανία, τη ΒΔ Πελοπόννησο, το Κατάκολο, τον Πατραϊκό, όλο το Ιόνιο και τις θαλάσσιες περιοχές νότια και νοτιοδυτικά της Κρήτης, που συνολικά αποτελούν το 1/3 της ελληνικής επικράτειας. Ουσιαστικά, οι συμφωνίες προβλέπουν τη μίσθωση από το ελληνικό κράτος των παραπάνω περιοχών για έρευνα και εκμετάλλευση από εταιρείες κολοσσούς (ΕΛ.ΠΕ, REPSOL) για ένα εξαιρετικά μεγάλο διάστημα. Ένα τέτοιο εγχείρημα μόνο πρωτοφανές δεν είναι, αφού την ίδια στιγμή που υπογράφονται τα παραπάνω τρέχει η δίκη για την οικολογική καταστροφή από την εξόρυξη χρυσού, επιβεβλημένη από την ElDorado παρά τις τοπικές αντιδράσεις.

Η καταστροφή αναμένεται να είναι σημαντική με επιπτώσεις τόσο σε υγεία, όσο και κοινωνικό και φυσικό περιβάλλον. Ανά τον κόσμο, σε περιοχές με έντονη πετρελαϊκή παραγωγή κατά κανόνα σημειώνονται ατυχήματα με ανυπολόγιστες συνέπειες για το τοπικό περιβάλλον και την κοινωνία. Δεν είναι τυχαίο που οι στατιστικές μελέτες αποδεικνύουν ξεκάθαρα πως σε περιοχές όπου διεξάγονται εξορύξεις υδρογονανθράκων έχουν από τους χαμηλότερους δείκτες δημοκρατίας, υγείας, ποιότητας περιβάλλοντος, εκπαίδευσης και τους υψηλότερους σε διαφθορά, ανεργία, φτώχεια, ανισότητες, βία και συγκρούσεις. Χαρακτηριστικό, πρόσφατο παράδειγμα η περιφέρεια Μπαζιλικάτα στη γειτονική Ιταλία, όπου η αύξηση των καρκινικών κρουσμάτων έφτασε το 300%, ενώ και η περιοχή του Αργοσαρωνικού παραμένει μολυσμένη  μετά τη διαρροή πετρελαιοφόρου, δίχως να γνωρίζουμε την πλήρη έκταση του φαινομένου. Η Ήπειρος και το Ιόνιο δεν πρόκειται να αποτελέσουν εξαίρεση στην παραπάνω πραγματικότητα, καθώς ήδη από την έναρξη του σταδίου της έρευνας θα μειωθεί σημαντικά η αγροτική παραγωγή , στην οποία βασίζονται οι τοπικές κοινωνίες και το επίπεδο υγείας και ζωής των τοπικών κοινωνιών συνολικά.Παράλληλα η έναρξη πετρελαϊκής παραγωγής εντάσσει την Ελλάδα στο ευρύτερο γεωστρατηγικόανταγωνισμό της ανατολικής Μεσογείου και δημιουργεί ακόμη μεγαλύτερες εντάσεις με τη γείτονα χώρα Τουρκία και εμπλοκή σε κίνδυνο πολεμικής σ που εξυπηρετούν συμφέροντα υπερεθνικών οργανισμών.

Οι συνέπειες θα είναι αισθητές όχι μόνο στους πολίτες των στοχοποιημένωνπεριοχών, αλλά και όλης της επικράτειας, δεδομένου ότι η κλιματική αλλαγή και η οικολογική καταστροφή δεν γνωρίζουν από σύνορα. Τη στιγμή που η κυβέρνηση προχωρά σε ένα αφήγημα υλοποίησης των επίσης υποκριτικών ευρωπαϊκών επιταγών περί προστασίας του περιβάλλοντος και αποτροπή της κλιματικής αλλαγής, παρατηρούμε «εθνική σύμπνοια» από τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α και την αντιπολίτευση που επαγγέλλονται άνοιγμα της οικονομίας στην παγκόσμια αγορά και συγκέντρωση επενδυτών, χωρίς να κάνουν λόγογια το τεράστιο οικολογικό αποτύπωμα τουεγχειρήματος αυτού κα αρνούμενοι προφανώς να κάνουν την ανάγνωση ότι οι ίδιες εταιρείες που ευαγγελίζονται είναι οι υπεύθυνες για κάθε οικολογική καταστροφή και κοινωνική ανισότητα. Υποκριτική συμπεριφορά παρατηρείται, ακόμη από τις εταιρείες που έχουν αναλάβει τις εξορύξεις, αφού το τελευταίο διάστημα προχωρούν σε «ευγενικές» χορηγίες σε σχολεία και νοσοκομεία ενδεδυμένες με τον ανθρωπιστικό μανδύα αποπροσανατολίζοντας έτσι την κοινή γνώμη.

Στον αντίποδα, η αντίδραση των τοπικών κοινωνιών οι οποίες αντιτίθενται στα εγχειρήματα αυτά, είναι πολύ δυναμική εδώ και μήνες. Οι κάτοικοι έχουν οργανωθεί σε πρωτοβουλίες και ανοιχτές συνελεύσεις και προβάλλουν σθεναρή αντίσταση ενάντια στα συμφέροντα των πετρελαΐκών. Παράδειγμα αποτελούν οι πρόσφατες αγωνιστικές αποφάσεις των δήμων Άρτας και Τζουμέρκων που αρνήθηκαν να συναινέσουν στην διέλευση των ερευνών από δημοτικές εκτάσεις. Επιπλέον, το πανηπειρωτικό συλλαλητήριο που έλαβε χώρα το καλοκαίρι αποτελεί την πρώτη οργανωμένη αντίδραση  απέναντι στις εξορύξεις υδρογονανθράκων, κάτι που υποβαθμίστηκε από την προπαγάνδα των ΜΜΕ.

Το δικό μας αντιπρόταγμα σε όλα παραπάνω πρέπει να λαμβάνει υπόψη τη συνολική κατάσταση του παγκόσμιου οικολογικού προβλήματος. Τασσόμαστευπέρ των αγωνιστικών κινημάτων και επιιδιώκουμε την απόσυρση του συγκεκριμένου νομοσχεδίου και την σταδιακή, αλλά ταυτόχρονα άμεση στροφή προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας,το κόστος μετάβασης των οποίων να αναλάβουν οι κρατικές δομές και να μην μετακυληθεί στον/στην καθένα/καθεμία από μας. Στο τεράστιο οικολογικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει αυτή τη στιγμή πλανήτης και ανθρωπότητα, οφείλουμε να κάνουμε τη ανάγνωση πως αυτό συνδέεται άμεσα με το υπάρχον καπιταλιστικό σύστημα παραγωγής μέσα στο οποίο η «προστασία του περιβάλλοντος» μπορεί να εφαρμοστεί στο βαθμό που αυτό δεν επηρεάζει στο κέρδος των εταιρειών. Δεδομένου αυτού, ο αγώνας στις περιβαλλοντικές διεκδικήσεις μόνο κοινός μπορεί να είναι με οποιαδήποτε κινηματική απάντηση ενάντια στο παραπάνω σύστημα. Ενάντια σε κάθε προσπάθεια των πετρελαϊκών εταιρειών να κερδοφορήσουν εις βάρος μας, η απάντησή μας είναι μια: τον πρώτο λόγο θα έχουν πάντα η προστασία της ανθρώπινης ζωής και του περιβάλλοντος.

Καλούμε, λοιπόν, σε συγκέντρωση στα Προπύλαια και πορεία προς την Βουλή στις 21 Φεβρουαρίου, ώρα 6 μ.μ. για να ακουστεί η δική μας φωνή και να διεκδικήσουμε την αμεσοδημοκρατικήδιαχείρηση των ενεργειακών μας πόρων.

This entry was posted in κείμενα συγκυρίας and tagged , , . Bookmark the permalink.

...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s