Ας μιλήσουμε για τις Γενικές Συνελεύσεις και τις Καταλήψεις…

Κοινό κείμενο με ΡΑΠαΝ-ΣΑΦΝ(εαακ) και ΑΝΤΙΝΟΜΙΑ εαακ

Μετά τη Γενική Συνέλευση της προηγούμενης εβδομάδας, είναι γεγονός πως ο Σύλλογος ξαναμπήκε μετά από καιρό σε λειτουργία, με τα σχεδόν 200 άτομα που συμμετείχαν σε αυτή να το δηλώνουν ξεκάθαρα. Οι Γ.Σ, λοιπόν, είναι το ανώτερο όργανο λήψης αποφάσεων των Φοιτητικών Συλλόγων (Φ.Σ.) και το πιο αμεσοδημοκρατικό μέσο που έχουμε για να συζητάμε και να αποφασίζουμε συλλογικά γύρω από τα ζητήματα που μας αφορούν ως φοιτητές/τριες και ως ενεργά μέλη της κοινωνίας. Σ’ αυτές μπορούμε –και για εμάς είναι επιτακτικό– να συμμετέχουμε ενεργά όλοι/όλες οι φοιτητές/τριες, να εκφραζόμαστε, να προβληματιζόμαστε και εν τέλει με βάση την όλη κουβέντα να αποφασίζουμε για το πώς θα κινηθούμε εν όψει των εκάστοτε προβλημάτων που έχουμε να αντιμετωπίσουμε.

Περαιτέρω, εμείς στις Γ.Σ. θέλουμε να συμμετέχουν και να εκφράζονται και όλες οι πολιτικές δυνάμεις, να εκθέτουν τις απόψεις τους και να προτείνουν λύσεις γύρω από τα ζητήματά μας. Παρ’ όλα αυτά, όμως, η κυβερνητική νεολαία του Μητσοτάκη, η αγαπημένη μας ΔΑΠ, επιλέγει πάγια να απέχει από τις συλλογικές διαδικασίες του Φ.Σ., αποφεύγοντας μονίμως να εκφράσει ενώπιον όλων μας τις κατευθύνσεις και τις επιδιώξεις της για τη σχολή και την Παιδεία. Βέβαια, τους καταλαβαίνουμε και λίγο (#not). Πρέπει να είναι δύσκολο να πεις μπροστά στους συμφοιτητές/τριες σου ότι υλοποιείς όλες τις πτυχές της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης που διαλύουν τις σπουδές και τη ζωή μας, ότι προωθείς τις διαγραφές φοιτητών, την εξίσωση των πτυχίων μας με αυτά των ιδιωτικών κολλεγίων, την καταστρατήγηση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα του Πανεπιστημίου, την υποχρηματοδότηση και υποστελέχωση των Ιδρυμάτων, την εντατικοποίηση των ρυθμών σπουδών μας, την είσοδο των επιχειρήσεων στις σχολές, την προώθηση της έρευνας για τις ανάγκες της αγοράς εργασίας κοκ –καλύτερα να σταματήσουμε εδώ, γιατί δεν θα τελειώσουμε ποτέ, το πιάσατε το νόημα.

Τί έγινε την περασμένη βδομάδα 

Την περασμένη εβδομάδα, ξεκίνησε ένας μεγάλος γύρος Γενικών Συνελεύσεων στη συντριπτική πλειοψηφία των σχολών πανελλαδικά, με αποτέλεσμα δεκάδες Σύλλογοι να συντονιστούν και να λάβουν αγωνιστικές αποφάσεις ενάντια στο επερχόμενο πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης της ΝΔ, που φέρνει μια σειρά διαλυτικών τομών για την Παιδεία. Το πώς οι αιχμές των κινήσεων της κυβέρνησης αποτελούν σφοδρή επίθεση στις σπουδές μας και τη ζωή μας, έχει ανοίξει σαν κουβέντα όλο το προηγούμενο διάστημα, με αποτέλεσμα την Τετάρτη 9/10 να πραγματοποιηθεί μαζική Γενική Συνέλευση του Φοιτητικού μας Συλλόγου, προκειμένου να συζητηθεί το πώς κινούμαστε απέναντί τους. Μετά από μια υποδειγματική διαδικασία, όπου εκφράστηκαν και ανένταχτοι/ες φοιτητές/τριες, όπως άλλωστε πρέπει, ο Σύλλογος μας πήρε αγωνιστική απόφαση, υπερψηφίζοντας το Ενιαίο Αγωνιστικό Πλαίσιο των δυνάμεων της ΡΑΠαΝ-ΣΑΦΝ [εαακ], της Αριστερής Ενότητας, της Αντινομία ΕΑΑΚ και ανένταχτων φοιτητών/τριων. Μεταξύ αυτών που αποφασίστηκαν, λοιπόν, ήταν η συμμετοχή του Φοιτητικού μας Συλλόγου στην φοιτητική πορεία που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή, μαζί με τους άλλους 16 Συλλόγους της Αθήνας που είχαν απόφαση, αλλά και η κατάληψη της σχολής την ίδια μέρα. Την Παρασκευή λοιπόν δεν πραγματοποιήθηκαν μαθήματα, αλλά η σχολή ήταν ανοιχτή σε όλους, ως κέντρο κοινωνικοποίησης και πολιτικοποίησης της νεολαίας, ενώ έγινε μικροφωνική και εκδήλωση σχετικά με τις διαγραφές φοιτητών, την κατάργηση του ασύλου και τη διάλυση των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων, τη συνέχιση των πολιτικών της υποχρηματοδότησης στην παιδεία και τις κοινωνικές ανάγκες εν γένει. Την ώρα του συλλαλητηρίου δε, το κέντρο της Αθήνας γέμισε από χιλιάδες φοιτητές που βροντοφώναξαν πως η νεολαία δεν ξόφλησε, είναι εδώ και διεκδικεί όσα της ανήκουν, πως οι 17 καταλήψεις στην Αθήνα και οι δεκάδες άλλες πανελλαδικά, είναι μόνο η αρχή ενός αγώνα που μόλις ξεκίνησε. Η κυβέρνηση φυσικά, δεν δίστασε να απαντήσει με σφοδρή βία απ’ την αστυνομία, η οποία χρησιμοποίησε χημικά και χειροβομβίδες κρότου-λάμψης ενάντια στους διαδηλωτές, με αποτέλεσμα κάποιοι από αυτούς να τραυματιστούν. Βέβαια, αυτό δεν είναι κάτι που μας εκπλήσσει. Είναι γνωστή η βούληση των εκάστοτε κυβερνήσεων, από το ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τη Νέα Δημοκρατία να καταστείλουν το μαζικό κίνημα που αντιδρά στις διαλυτικές για την κοινωνική πλειοψηφία πολιτικές τους.

Μεγάλη αναταραχή, υπέροχη κατάσταση

Την Παρασκευή, λοιπόν, η Νομική τέλεσε υπό κατάληψη, με απόφαση που προέκυψε από μια δημοκρατικότατη διαδικασία από τους φοιτητές για τους φοιτητές, δίνοντας το νόημα που αρμόζει στις καταλήψεις. Πρόκειται για μια απόφαση που πάρθηκε με καθ’ όλα δημοκρατικό τρόπο, τον πιο δημοκρατικό που υφίσταται στους Συλλόγους. Αντίθετα, μη δημοκρατικό και αυταρχικό είναι το συνηθισμένο πια κλείσιμο της Σχολής από τη Διοίκηση («lock out»), ούτε καν με απόφαση όλων των καθηγητών, με μοναδικό σκοπό την καταστολή διαφόρων εκφάνσεων του Φοιτητικού Κινήματος. Περνώντας, λοιπόν, στο κομμάτι των καταλήψεων, αυτό που πρωταρχικά χρειάζεται να ειπωθεί είναι πως καμιά φορά τα πράγματα δεν είναι ακριβώς όπως θέλουν πολλοί να πιστέψουμε ότι είναι. Οι καταλήψεις, πέρα από το γεγονός ότι δε σημαίνουν «κλειστές σχολές» αλλά «ζωντανές σχολές», κέντρα προβληματισμού, πολιτικοποίησης, πολιτισμού και αντίστασης αποτελούν μέσο διεκδίκησης, το πιο οξυμένο μάλιστα, που έχουν στα χέρια τους οι εργαζόμενοι και η νεολαία για την προάσπιση και κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους και είναι ιστορική αλήθεια πως μέσω αυτών το λαϊκό και φοιτητικό κίνημα έχει καταφέρει να κερδίσει πολλά, τόσο στο πεδίο της εργασίας όσο και της Παιδείας. Ωστόσο, δεν έχει νόημα να κάνουμε κάποια ιστορική αναδρομή. Πολλώ δε μάλλον, έχει νόημα να δούμε γιατί στην τωρινή συγκυρία οι φοιτητές/τριες έχει νόημα να παλέψουμε με όλα τα μέσα που διαθέτουμε. Η απάντηση είναι σχετικά απλή και μπορεί να συμπυκνωθεί στο εξής: η πραγματικότητα και το μέλλον που προσπαθούν να μας προδιαγράψουν δεν μας χωράει και όσο πιο οξυμένη είναι η επίθεση, τόσο πιο οξυμένη πρέπει να είναι και η αντίσταση. Δεν μας χωράει ένα Πανεπιστήμιο αποστειρωμένο, με χαρακτηριστικά εξεταστικού κέντρου, που θα προσπαθούμε να προσθέσουμε ώρες στη μέρα για να καταφέρουμε να το τελειώσουμε, που θα πρέπει να πληρώνουμε για να σπουδάζουμε, που θα φοβόμαστε να εκφραστούμε και να μοιραστούμε τα ερωτήματα και τις ανησυχίες μας με τους συμφοιτητές μας, που θα ζούμε με το φόβο της διαγραφής, βλέποντας τους κόπους χρόνων να πηγαίνουν στα σκουπίδια. Δεν μας χωράει μια πραγματικότητα που τα πτυχία μας θα είναι «κουρελόχαρτα», που θα κληθούμε να δουλέψουμε χωρίς εργασιακά δικαιώματα, που θα τρέχουμε 10-12 ώρες τη μέρα να κάνουμε «λάντζα» για να ζούμε με 400 ευρώ το μήνα (αν μας τα δίνουν κι αυτά). Και όποτε το κράτος και οι κυβερνήσεις ήρθαν αντιμέτωποι με ένα δυνατό και μαζικό Φοιτητικό Κίνημα, αναγκάστηκαν να συμμορφωθούν στις απαιτήσεις τους. Αυτός είναι ο λόγος που μπορούμε ακόμα να μιλάμε στοιχειωδώς για δημόσιο και δωρεάν Πανεπιστήμιο μέσα στο οποίο εμείς οι ίδιοι θα ορίζουμε το πώς θα υπάρχουμε.

Και γιατί τώρα;

Ήρθε η ώρα λοιπόν να δείξουμε πως έχουμε λόγο για τη ζωή μας και να ενωθούμε με όλους όσους ονειρεύτηκαν ότι θα ζήσουν αλλιώς. Γιατί δεν είναι μόο ότι η κατάσταση δεν πάει άλλο, είναι κυρίως πως πρέπει να την κάνουμε να πάει αλλιώς! Γιατί όλοι θέλουμε να πάρουμε πτυχίο, γι’ αυτό άλλωστε σπουδάζουμε, αλλά το ζήτημα είναι κυρίως το πτυχίο αυτό να είναι η μόνη προϋπόθεση για δουλειά και ζωή με αξιοπρέπεια. Τώρα είναι πιο αναγκαίο από ποτέ να συνεχίσουμε τον αγώνα για να κερδίσουμε αυτά που μας ανήκουν. Η κυβέρνηση μέχρι στιγμής τηρεί σιγή ιχθύος απέναντι στις διεκδικήσεις του φοιτητικού κινήματος. Από πλευράς μας έχει ειπωθεί ξεκάθαρα ότι δε θα πάμε βήμα πίσω από τις Γενικές μας Συνελεύσεις και τις διαδηλώσεις, ότι δε θα δεχτούμε καμία περαιτέρω υποβάθμιση των σπουδών και των ζωών μας. Συνεχίζουμε με συνελεύσεις και καταλήψεις μαζί με τους Φοιτητικούς Συλλόγους όλης της Ελλάδας, σε κατεύθυνση συντονισμού με τα υπόλοιπα κομμάτια της εκπαιδευτικής κοινότητας, με κόμβο την πορεία της Πέμπτης 17/10 στο κέντρο της Αθήνας.

Για όλους αυτούς τους λόγους, όλοι και όλες στη Γενική Συνέλευση Τετάρτη 16/10, 13:00, αμφ. 1

«Φωνάξτε λοιπόν μαζί μας, φωνάξτε για σας και μας…»

This entry was posted in καλέσματα, κείμενα συγκυρίας and tagged , . Bookmark the permalink.

...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s