OI ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΜΟΥΣΕΙΑ, ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ

Από την αρχή της φετινής χρονιάς είναι γεγονός πως οι φοιτητές και οι φοιτήτριες έχουν αρχίσει να συσπειρώνονται ολοένα και περισσότερο μέσα από τις Γενικές Συνελεύσεις των φοιτητικών τους συλλόγων και μέσα από συνεχόμενους γύρους μαζικών συνελεύσεων, από καταλήψεις που αφήνουν το στίγμα της επανοικειοποίησης του Πανεπιστημίου, από δυναμικές πορείες, όπως η πανελλαδική πανεκαιδευτική πορεία της προηγούμενης Πέμπτης,έχουν ενώσει τις φωνές τους προκειμένου να δώσουν μια ηχηρή απάντηση στα αντιεκπαιδευτικά μέτρα της κυβέρνησης της ΝΔ για την τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Σε αυτό το κλίμα, την προηγούμενη εβδομάδα έγινε η τρίτη κατά σειρά ΓΣ του Φοιτητικού Συλλόγου Νομικής, μετά από τις δύο πρώτες στις οποίες οι φοιτητ(ρι)ές έλαβαν αγωνιστικές αποφάσεις. Η «υπεύθυνη» δύναμη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ αποφάσισε να συμμετάσχει κι εκείνη στη διαδικασία της ΓΣ, μια διαδικασία από την οποία η ίδια πάγια απέχει εξαιτίας των ¨κακών όρων διεξαγωγής της¨ και της ¨έλλειψης νομιμοποίησης¨, όπως υποστηρίζει. Η αλήθεια είναι πως αποτελεί πολιτική επιλογή της φοιτητικής νεολαίας του κυβερνώντος κόμματος η αποχή από τις ΓΣ και η απαξίωσή τους, γιατί ακριβώς γνωρίζουν τι δυναμική μπορούν να αποκτήσουν οι συλλογικές διαδικασίες των φοιτητ(ρι)ών και πως μέσα από αυτές οργανωνόμαστε και μπορούμε να αποτελέσουμε εμπόδιο στην ψήφιση και εφαρμογή όλων εκείνων των μέτρων που μας πλήττουν (διαγραφές, όριο ν+2, εξίσωση πτυχίων κολλεγίων με δημόσιων πανεπιστημίων, εισροή ιδιωτικής πρωτοβουλίας στις σχολές).Δεν μας εκπλήσσει η ξαφνική αυτή επιλογή της ΔΑΠ να λάβει μέρος στη ΓΣ, αφού γνωρίζουμε πολύ καλά πως η επιλογή αυτή δεν είναι τυχαία, αλλά πάγια τακτική της. Η ¨πανελλαδικά υπεύθυνη δύναμη¨ συμμετέχει στις ΓΣ κάθε φορά που βλέπει πως το κλίμα αδράνειας και ανάθεσης στη σχολή σπάει, κάθε φορά που οι φοιτητ(ρι)ες αρχίζουν να συσπειρώνονται, να συναποφασίζουν οι ίδιοι/ες για το μέλλον τους, να αντεπιτίθενται με καταλήψεις, να βγαίνουν στο δρόμο και να αντιστέκονται.Για αυτό φροντίζει να αποπροσανατολίζει την κουβέντα από το πραγματικό ερώτημα της περιόδου και μπαίνει στις συνελέυσεις με μοναδικό αίτημα την «ανοιχτή σχολή» χωρίς να απαντάει και να προτείνει κάτι για όσα προβλήματα αντιμετωπίζουμε.

Για εμάς, όμως, η αξία και η σημασία της Γενικής Συνέλευσης εκφέυγει εντελώς από την ευκαιριακή αξιοποίηση και εργαλειοποίηση της. Για εμάς, η Γενική Συνέλευση είναι η πιο αμεσοδημοκρατική διαδικασία των φοιτητ(ρι)ών με χαρακτηριστικά οριζοντιότητας, μια συλλογική διαδικασία που εμπλέκει όλους/ες τους/τις φοιτητ(ρι)ές και που τους δίνει την δυνατότητα να νιώσουν οργανικό κομμάτι του ΦΣ, καθώς όλοι και όλες μπορούν να τοποθετηθούν, να κάνουν προτάσεις, να αποτελέσουν καταλύτη στη λήψη της απόφασης και να πάρουν μέρος στην συνυλοποίησή της. Εμείς ιεραρχούμε τις διεργασίες του συλλόγου και για αυτό το λόγο είμαστε πάντα παρόντες και παρούσες χωρίς να την χρησιμοποιούμε εργαλειακά, αλλά αναγνωρίζοντας την σαν το πιο ισχυρό εργαλέιο στα χέρια των φοιτητ(ρι)ών.

Ενώ, λοιπόν, διεξαγόταν στη σχολή μας η γενική συνέλευση, στη γειτονική μας ΑΣΟΕΕ φοιτητές και φοιτήτριες ήρθαν αντιμέτωποι/ες με ακραία μέτρα καταστολής– ρίψη δακρυγόνων ακόμα και μέσα στο χώρο του πανεπιστημίου- σε μία κατάφωρη επίδειξη του τι σημαίνει στην πράξη η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου. Καθώς φτάνουμε όλο και πιο κοντά στην ιστορική επέτειο του Πολυτεχνείου, δεν μπορούμε παρά να εντοπίσουμε τις ομοιότητες που αφορούν στα φοιτητικά κινήματα και στην αντίστοιχη όξυνση της κρατικής καταστολής κατά των φοιτητικών αγώνων και διεκδικήσεων. Το Πολυτεχνείο όμως δεν είναι απλώς μια επέτειος, μία τυπική εθνική γιορτή χωρίς νόημα και περιεχόμενο.

Το Πολυτεχνείο αποτελεί ακλόνητη απόδειξη των αλλαγών που μπορεί να επιφέρει ένα φοιτητικό κίνημα, όχι μόνο σε εκπαιδευτικό επίπεδο, αλλά και σε δημόσιο. Αποτελεί ένα γόνιμο εφαλτήριο απ’όπου οι φοιτητές/τριες μπορούν να πιάσουν το νήμα των αγώνων και να το φέρουν ως το σήμερα, δίνοντας νέο νόημα, τόσο στο άσυλο, όσο και στα αιτήματα των φοιτητών εν γένει. Στο πλαίσιο αυτό, και με βασικό στόχο την επανοικειοποίηση των πανεπιστημιακών χώρων ως κοινωνικών χώρων αγώνων, διεξήχθη στις 2/11 και το φεστιβάλ φοιτητικών συλλόγων για την υπεράσπιση του ασύλου στο Κάτω Πολυτεχνείο, που αποτέλεσε παράλληλα ένα τρανταχτό «όχι» των φοιτητών κατά της μουσειοποίησης του χώρου αυτού.  Ο φοιτητικός κόσμος,  ο οποίος ολοφάνερα πλέον έχει μπει σε αγωνιστική τροχιά,  είναι αντιμέτωπος με ένα μεγάλο στοίχημα· μπορεί να βλέπουμε καθημερινά την καταπάτηση του πανεπιστημιακού ασύλου στην πράξη, όμως σαν αξία το άσυλο ζει στις συνειδήσεις μας και μας ωθεί να ξανακάνουμε το πανεπιστήμιο δικό μας, για τις δικές μας ανάγκες και με βάση την κοινωνία των ονείρων μας.

Ο αγώνας αυτός, όπως και πολλών άλλων παρελθοντικών κινήσεων –προσφάτων και μη- μπορεί να επιτύχει μόνο εάν δεν ανακοπεί από αντιδραστικές δυνάμεις με ξεκάθαρα πολιτικά κίνητρα που χρησιμοποιούν ως πρόσχημα την ανάγκη για ανοιχτή σχολή. Είναι αξιοσημείωτο ότι το 2016 ο ΦΣ Νομικής με επίδικο τα δίδακτρα των μεταπτυχιακών προγραμμάτων, είχε μπει σε τροχιά γενικών συνελεύσεων και συνεχόμενων καταλήψεων προκειμένου να τα ανατρέψει, η προσπάθεια αυτή ωστόσο ανακόπηκε από δυνάμεις που συμμετείχαν στη ΓΣ με μοναδικό αίτημα την «ανοιχτή σχολή» αφήνοντας το ζήτημα ουσιαστικά άλυτο.Αυτή ήταν και η μόνη φορά που η κατάληψη ως μέσο πάλης δεν είχε κάποιο αποτύπωμα, ακριβώς γιατί δεν κατάφερε η όλη διαδικασία να αποκτήσει διάρκεια και δυναμικότητα. Η συζήτηση,όμως, πρέπει να μετατοπιστεί από το δίπολο κατάληψη-αντικατάληψη, αφού το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν θέλουμε το πανεπιστήμιο ανοιχτό ή κλειστό. Το ζήτημα είναι ποιο είναι το πανεπιστήμιο που θέλουμε να έχουμε, και το τι είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε για να το διεκδικήσουμε, για να το αποκτήσουμε. Είναι, λοιπόν, στο χέρι κάθε φοιτητή και κάθε φοιτήτριας να αποφασίσει και να παλέψει για το πανεπιστήμιο που αξίζουμε, το πανεπιστήμιο των δικών μας και όχι των δικών τους αναγκών, το πανεπιστήμιο της ελεύθερης διακίνησης ιδεών και του ασύλου της σκέψης και της έκφρασης. Για το πανεπιστήμιο στο ύψος των αναγκών μας, λοιπόν, εμείς φωνάζουμε: Οι εξεγέρσεις δεν μπαίνουν στα μουσεία, εμπρός για της γενίας μας τα Πολυτεχνεία!

ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΜΑΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 12/11 ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ 1 ΚΑΙ ΩΡΑ 13:00

This entry was posted in καλέσματα, κειμενα συγκυριας and tagged , . Bookmark the permalink.

...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s