Μου ‘παν για σένα όταν γεννήθηκα οι δασκάλοι μου και προσπαθούσαν να σε βάλουν στο κεφάλι μου…

Πλησιάζει η μέρα που συμπληρώνονται 200 χρόνια από την ελληνική επανάσταση και κυβέρνηση και συστημικά media  μας έχoυν ήδη προσφέρει εικόνες απείρου κάλλους και κακόγουστου εθνικιστικού κιτς, με σημαίες σε κάθε κεντρικό δρόμο, με μία ακριβοπληρωμένη καμπάνια, με τον “Κουνελοκοτρώνη” και την “Κουνελλάδα”. Και αυτή θα μπορούσε να  είναι η ελληνική πραγματικότητα σε μία πρόταση, αν η υπόλοιπη κοινωνία δεν αντιμετώπιζε μία σοβαρή πανδημία…  

Την στιγμή που ετοιμάζονται στρατιωτικές παρελάσεις, γιορτές και υποδοχές “εκλεκτών” καλεσμένων απ’ όλο τον κόσμο για τα 200 χρόνια ελεύθερου ελληνικού έθνους, ελληνικής παράδοσης και πολιτισμού (!), η επιδημιολογική κατάσταση είναι εκτός ελέγχου, οι ΜΕΘ γεμάτες και η κυβέρνηση δεν έχει κανένα σχέδιο για την ουσιαστική διαχείριση της πανδημίας αλλά αρκείται σε ανεπαρκή μέτρα που συνεχώς μεταβάλλονται. Θα έλεγε κανείς ότι όλη αυτή η προπαγάνδιση της 25ης Μαρτίου έχει ως έμμεσο σκοπό να αποπροσανατολίσει τον κόσμο από την ανεπαρκή διαχείρηση της πανδημίας από μέρους της κυβέρνησης και να στρέψει τα μάτια του κάπου αλλού. Και τι καλύτερη ευκαιρία από μία εθνικ(ιστικ)ή εορτή;

Δυστυχώς, η αλήθεια είναι μία: ενώ η κοινωνία έχει ως μέγιστη ανάγκη την ενίσχυση και την χρηματοδότηση του ΕΣΥ, η κυβέρνηση επιλέγει να χρηματοδοτεί με υπέρογκα ποσά τις ένοπλες δυνάμεις και τον τομέα των στρατιωτικών εξοπλισμών. Και ενώ μέσα στην πανδημία θα ήταν λογικό να γίνονται προσλήψεις γιατρών και υγειονομικού προσωπικού, οι μόνες προσλήψεις που έγιναν ήταν αστυνομικών και ειδικών φρουρών, με τις προτεραιότητες της κυβέρνησης εκτός τόπου και χρόνου για μία ακόμη φορά. Τέλος, δεν μας εκπλήσσει που χωρίς δεύτερη σκέψη θα πραγματοποιηθεί στρατιωτική παρέλαση στο κέντρο της Αθήνας και που ο πρωθυπουργός – happy traveler ταξιδεύει ως την Κρήτη, σπάζοντας για μία ακόμη φορά τα περιοριστικά μέτρα μετακίνησης, για να μας υπενθυμίσει του “αξιακούς” δεσμούς που έχει η Ελλάδα με τις ΗΠΑ. Άλλωστε και την 17η Νοέμβρη χωρίς δεύτερη σκέψη η κυβέρνηση είχε απαγορεύσει τις συναθροίσεις άνω των 3 ατόμων σε όλη την επικράτεια για 3 ολόκληρες ημέρες και απάντησε με καταστολή και συλλήψεις εναντίον οποιουδήποτε δεν υπάκουσε στις επιταγές της. 

Κάνοντας κάποιες σκέψεις παραπέρα, είναι γεγονός πως ήδη από την οικογένεια και τις πρώτες τάξεις του σχολείου γίνεται προσπάθεια για την καλλιέργεια του εθνικού φρονήματος και του πατριωτισμού με σχολικές γιορτές, παρελάσεις και την επιβράβευση των καλύτερων μαθητών ως σημαιοφόρων. Από μικρή ηλικία, που τα άτομα διαμορφώνουν την συνείδηση τους, το κράτος μέσα από πολλούς μηχανισμούς ( σχολείο – οικογένεια – ΜΜΕ ) προσπαθεί να επιβάλλει το ψευδεπίγραφο αφήγημα του έθνους, της εθνικής ενότητας, του δόγματος “πατρίς-θρησκεία-οικογένεια”. Μέρες όπως η 25η Μαρτίου και 28η Οκτωβρίου αποτελούν ημέρες ορόσημα για την διαμόρφωση της εθνικής μας συνείδησης και της ιδέας της υπεροχής των Ελλήνων έναντι άλλων λαών. Έτσι, υποσυνείδητα και καθόλη την διάρκεια της ζωής μας υιοθετούμε την πεποίθηση ότι η προστασία και η υπεράσπιση της πατρίδας μας είναι τα στοιχεία που μας ενώνουν κόντρα σε διχασμούς και πολιτικές έριδες. Ή μήπως όχι; 

Εκτός από αυτά, μέσω της επίδειξης τανκς και όπλων για τον εορτασμό της μέρας, ουσιαστικά εκθειάζεται η ιδέα του πολέμου για την υπεράσπιση της εθνικής μας ασφάλειας και των εθνικών μας συμφερόντων. Μάλιστα, γίνεται η προσπάθεια αυτό να εντυπωθεί στην κοινή συνείδηση ως ύψιστο πατριωτικό καθήκον, το οποίο σημαίνει την προάσπιση της πατρίδας με κάθε κόστος την στιγμή της κρίσης, συνήθως εναντίον κάποιου εξωτερικού εχθρού -εν προκειμένω της Τουρκίας- , γεγονός που πάντα θα είναι προς όφελος δεξιών και ακροδεξιών κυβερνήσεων. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι τα συμφέροντα αυτά δεν είναι κοινά για όλους/ες, αλλά εκφράζουν την αστική τάξη, αποπροσανατολίζοντας και χειραγωγόντας, παράλληλα, την κοινή γνώμη.

Η 25η Μαρτίου, λοιπόν, και κάθε ανάλογη μέρα, μας υπενθυμίζουν πόσο υποκριτικό είναι το εθνικό κυρίαρχο αφήγημα και έτοιμο να καταρρεύσει. Την ώρα που ο κόσμος πεθαίνει, εκατομμύρια ευρώ θα πετάνε πάνω απ’ τα κεφάλια μας (βλ. F16) για να τονώσουν το εθνικό μας φρόνημα. Μόνο και μόνο αυτό μας δείχνει ότι τα συμφέροντα μας δεν είναι τα ίδια, ποτέ δεν ήταν άλλωστε. Εκείνοι κυνηγάνε τα κέρδη τους με κάθε κόστος, μετράνε τις ανθρώπινες ζωές σε νούμερα με λογικές κόστους οφέλους. Εμείς, από την άλλη, δεν είμαστε διατεθιμένοι/ες να πολεμήσουμε ή να προασπίσουμε τα συμφέροντα πολυεθνικών και επιχειρήσεων στο όνομα κανενός έθνους.

Εμείς εναντιωνόμαστε στη μισαλλοδοξία, τον ρατσισμό και σε εθνικιστικές λογικές που προωθούν ακροδεξιές ιδεολογίες που περιθωριοποιούν, βασανίζουν και δολοφονούν. Εμείς προτάσσουμε την αλληλεγγύη των λαών, τη διεθνιστική συνεργασία, τον σεβασμό της πολυπολιτισμικότητας, ειδικά σε μία περίοδο που κράτη και κυβερνήσεις δείχνουν ένα σκληρό, αυταρχικό και ανελεύθερο πρόσωπο που δεν γνωρίζει σύνορα. Εμείς ζούμε μέσα από και για τους αγώνες του χθές, του σήμερα και του αύριο, δεν ξέρουμε από γιορτές. 

Εμείς ένα έχουμε να πούμε για το τέλος: η μόνη μας πατρίδα τα παιδικά μας όνειρα!

                                                      

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s